Powered By Blogger

Wednesday, February 19, 2025

ΟΤΑΝ Ο ΗΛΙΟΣ ΑΝΑΤΕΙΛΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΥΣΗ...

Υπάρχει το εξής χαντίθ: Ο Αγγελιοφόρος του Θεού είπε, «η Ώρα κατάλυσης της παρούσας τάξης πραγμάτων, δεν πρόκειται να έρθει, μέχρι να ανατείλει ο ήλιος από τη δύση, και όταν συμβεί αυτό, και το δουν οι άνθρωποι, τότε όλοι τους θα πιστέψουν. (Συλλογή Χαντίθ Sahih Al Bukhari 6506). Στον μεγάλο Κήπο του Ισλάμ εδώ και αιώνες έχουν βλαστήσει κάποια πανέμορφα δέντρα με ευωδιαστά άνθη. Οι ρίζες τους είναι πολύ βαθιές μέσα στη γη. Αν σκάψουμε, θα δούμε έκπληκτοι, ότι οι ρίζες αυτών των δέντρων φτάνουν αρκετά μακριά από τον περίβολο του Κήπου. Αλλά και από τα ευωδιαστά άνθη τους και τους καρπούς που προσφέρουν, δεν είναι λίγοι όσοι πέφτουν έξω από τα όρια του Κήπου. Μιλώ για τις Αδελφότητες των Δερβίσηδων, που εδώ και αιώνες φανερώθηκαν σε περιοχές της Περσίας, της Μεσοποταμίας, της Κεντρικής Ασίας, της Ανδαλουσίας και της Βόρειας Αφρικής, της Τουρκίας και των Βαλκανίων. Όλες αυτές οι περιοχές, όποια ονόματα κι αν έχουν ντυθεί από την Ιστορία βρίσκονται στην Ανατολή και ο ήλιος τα πρωινά σηκώνεται για να ζεστάνει τη Δύση απ' αυτές τις περιοχές. Οι Αδελφότητες των Δερβίσηδων διέσωζαν την μυστική Οδό μέθεξης του ανθρώπου στην Ύπαρξη της Όντως Ζωής. Ανάλογα με τον τόπο καταγωγής τους, αυτές οι Αδελφότητες δροσίζονταν από αρχαίες πηγές, που ανέβλυζαν το Ύδωρ το Ζων, πάρα πολλά χρόνια πριν φανερώσει από την άφιλη έρημο το μήνυμά του ο Προφήτης Μωάμεθ. Ο Ιησούς κατείχε ξεχωριστή μερίδα στην καρδιά των Σούφι, όπως αλλιώς είναι γνωστοί οι Δερβίσηδες. Με το πέρασμα των χρόνων, ενώ ο πρωτομάρτυρας του Σουφισμού Μανσούρ αλ Χάλλατζ δολοφονήθηκε από την ισλαμική Εξουσία, γιατί, καθώς η δική του ύπαρξη έσβηνε εντός της Ύπαρξης του Αγαπημένου του, είχε φωνάξει "Αν αλ Χακ" (είμαι η Αλήθεια), όπως μερικούς αιώνες πρωτύτερα είχε μαρτυρήσει στο σταυρό ο Ιησούς, σε χώρες της Ανατολής, οι Αδελφότητες των Δερβίσηδων υποτάχθηκαν σε εξουσίες, θρησκευτικές και πολιτικές. Τα φτερά τους, που πετούσαν ελεύθερα αναζητώντας απαντήσεις σε κάθε λογής ερωτήματα, για τη ζωή, για τον έρωτα, για τον Θεό, κρύφτηκαν κάτω από την χέργκα (ράσο) ή την χαϊντερία (αμάνικο σακάκι) που φορούν. Στο Ιράν, οι Μολλάδες τους καταδιώκουν μέχρι θανάτου κι αυτοί, γυναίκες και άντρες φεύγουν να σωθούν στη Δύση. Αλλού κραυγάζουν σαν μανιασμένοι ή μπήγουν στο σώμα τους σπαθιά χωρίς να ματώνουν και θαρρούν πως μ' αυτές τις επιδείξεις δύναμης θα δουν το πρόσωπο του Θεού.... Έτσι, όσοι διασώζουν πλέον αυτήν την θαυμαστή παράδοση του Σουφισμού ή Τασσαούφ, όπως λέγεται ανάμεσα στους Δερβίσηδες, κυρίως ζουν στη Δύση κι εκείνοι που απέμειναν σε χώρες της Ανατολής, κρύβονται όπως οι αρχαίοι ασκητές σε απόμερες γωνιές της γης. Εκτός από τον Μανσούρ αλ Χάλλατζ, μνημονεύουμε τον Ιμπραήμ αλ Άζαμ, που εγκατέλειψε το θρόνο του, που τον περίμενε στην πόλη Μπαλκχ και μαθήτευσε επί χρόνια στη Συρία, δίπλα στον Χριστιανό ερημίτη Συμεών, χωρίς ούτε ο Ιμπραήμ, ούτε ο γέροντας Συμεών να λοξοδρομήσουν.... Η φωτογραφία της ανάρτησης είναι πίνακας του θανάτου του Mansur al Hallaj, με σταύρωση, όπως ήταν ο θάνατος του Ιησού Χριστό.

Sunday, February 02, 2025

ΜΙΑ ΠΙΣΤΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΕΥΛΟΓΗΘΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ

Αν δεν ειρηνεύσουν οι θρησκείες, δεν θα ειρηνεύσει ο κόσμος”! Αυτήν την φράση την είπε ο Χριστιανός Ορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος Γαννουλάτος, που αποβίωσε πριν μερικές μέρες. Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος, υπήρξε ένας διεθνούς κύρους Θρησκειολόγος, που είχε μελετήσει χωρίς προκαταλήψεις τις άλλες θρησκείες. Μάλιστα είχε έρθει σε επαφή στην Αφρική με αρχέγονες πίστεις των ιθαγενών. Επομένως η ευχή του και η προτροπή έχει μεγάλη αξία. Αν συλλογιστούμε, από τα πολύ παλιά χρόνια, τόσο στην Ευρώπη, όσο και στην Μέση Ανατολή, πόσο αίμα έχει χυθεί αθώων ανθρώπων, γιατί είχαν διαφορετική θρησκευτική πίστη από τους θύτες τους, φτάνοντας ως την εποχή μας, τότε η γενοκτονία των Μουσουλμάνων στην Σρεμπρένιτσα της Βοσνίας, από Σέρβους Ορθόδοξους Χριστιανούς βαραίνει τις συνειδήσεις όλων των ανθρώπων καλής θελήσεως. Στην Μέση Ανατολή, οργανώσεις Παλαιστινίων, προβάλλοντας ένα επιθετικό Ισλάμ, επιτίθενται κατά Εβραίων πολιτών του Ισραήλ, διαδηλώνοντας την επιθυμία τους να “ρίξουν” του Εβραίους στη θάλασσα. Συγχρόνως όμως, φανατικοί Εβραίοι, που ερμηνεύουν την Βίβλο τους, με μάτια μυωπικά και με καρδιά βυθισμένη στο μίσος, καταλαμβάνουν εδάφη Παλαιστινίων στην Δυτική Όχθη, επιτίθενται σε αθώους αμάχους, γιατί είναι Μουσουλμάνοι, καταστρέφουν τα λιόδεντρα και επικαλούνται το όνομα του “θεού” τους! Στην Ιαπωνία, το 1859, μέσα στους κόλπους της παραδοσιακής λατρείας Σίντο, εμφανίστηκε ένας αγρότης, ο Kawate Bunjirō, που ανακάλυψε το ζωντανό Kami (στην παράδοση του Σίντο, τα Kami είναι πνεύματα ή "ιερές δυνάμεις", που τους προσφέρεται τιμή και λατρεία). Ο Kawate Bunjirō ονόμασε το Kami που του αποκαλύφθηκε Tenchi Kane no Kami και ο ίδιος από τότε και μετά ονομάσθηκε Konko Daijin. (Το όνομα Tenchi Kane no Kami σημαίνει, “το Χρυσό Kami των Ουρανών και της Γης”. Μάλιστα στα ιαπωνικά, η φράση “των Ουρανών και της Γης” παραπέμπει επίσης στην έννοια του Σύμπαντος). Όσα αποκαλύφθηκαν στον Konko Daijin δεν τα κράτησε για τον εαυτό του, αλλά χωρίς πρόθεση προσηλυτισμού, άρχισε να τα μοιράζεται με τους ανθρώπους του χωριού του. Έτσι γεννήθηκε μια “αίρεση” στους κόλπους της λατρείας Σίντο, που ονομάστηκε Konkokyo (Διδασκαλίες του Χρυσού Φωτός) ή Konko Faith (Πίστη Konko). Στην πνευματική ζωή της Ιαπωνίας , υπάρχει έντονο το στοιχείο του συγκρητισμού. Τα ιερά του Σίντο (Shinto shrines) εναλλάσσονται με τους βουδιστικούς ναούς (Buddhist temples), χωρίς ανταγωνισμό μεταξύ τους. Η Πίστη Konko, αυτήν την ευλογημένη συνύπαρξη πνευματικών παραδόσεων και την αλληλεπίδραση μεταξύ τους, που οι θρησκειολόγοι ονομάζουν συγκρητισμό, την υιοθέτησε πλήρως. Με αφορμή τα λόγια του Χριστιανού θεολόγου Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Αναστασίου Γιαννουλάτου, για την ειρήνη στον κόσμο, έφτασα να αναφέρομαι στην θρησκεία Konkokyo. Γιατί η Konko Πίστη, με ένα θαυμαστό τρόπο, στην πράξη, εφαρμόζει την ειρήνευση των θρησκειών! Σύμφωνα με την παρακαταθήκη του Konko Daijin, του Προφήτη, ας τον ονομάσουμε έτσι, που αποκάλυψε το μήνυμα του Tenchi Kane no Kami προς τους ανθρώπους, ο Θεός είναι ο κοινός Γονέας όλων των ανθρώπων χωρίς την ελάχιστη διάκριση, ανεξαρτήτως φυλής και θρησκευτικής ταυτότητας. Η Πίστη Konko αρνείται την άσκηση “επιθετικής” ιεραποστολής, που γνωρίζουμε από διάφορες χριστιανικές εκκλησίες ή το Ισλάμ. Δεν επιδιώκει να προσθέσει “πιστούς” στις κοινότητες, που για πρακτικούς λόγους, αποκαλεί “εκκλησίες”. Συγχρόνως, όποια ή όποιος θέλει, μπορεί να γίνει μέλος της Πίστης Konko, χωρίς να χρειάζεται να συμμετάσχει σε κάποια τελετή ή διαδικασία εισόδου, απλά γίνεται μέλος μια τοπικής εκκλησίας Konkokyo. Οι πιστοί δεν είναι υποχρεωμένοι να προσφέρουν οικονομική συνδρομή. Τα μέλη μιας κοινότητας Konkokyo συμμετέχουν στις λατρευτικές συνάξεις, που έχουν πάρα πολλά κοινά στοιχεία με την λατρεία Σίντο, αλλά μπορούν να διατηρούν την ευλάβειά τους για όποια θεότητα επιθυμούν! Επειδή ακριβώς ο Kami-sama, όπως αλλιώς λέγεται ο Tenchi Kane no Kami, είναι κοινός Γονέας όλων των ανθρώπων, κάθε πίστης, η Konkokyo είναι ανοιχτή σε κάθε είδους συνεργασία με οποιαδήποτε θρησκευτική κοινότητα! Από επίσημη διακήρυξη της Πίστης Konko: “Το Konkokyo επιδιώκει να βοηθήσει στην επίλυση των προβλημάτων των ανθρώπων και στην αντιμετώπιση του ανθρώπινου πόνου και να ανοίξει το δρόμο για την ειρήνη και την ευτυχία. Αυτά τα προβλήματα μπορεί να κυμαίνονται από μια σωματική πάθηση μέχρι τους πολέμους και την περιβαλλοντική καταστροφή. Είναι πρόθυμο να συνεργαστεί με άλλες θρησκείες και οργανισμούς για την επίτευξη αυτών των στόχων. Το Konkokyo δεν έχει καμμία επιθυμία να ασκήσει πολιτική ή οικονομική επιρροή”. Στη θεολογία Konkōkyō, η σχέση μεταξύ του Kami (Θεού) και της ανθρωπότητας είναι μια αλληλεξαρτώμενη σχέση. Ο Tenchi Kane no Kami δεν έχει φύλο, δεν είναι άνδρας ούτε γυναίκα. Σε μια έκφραση κατανοητή για ανθρώπους που δεν είναι Ιάπωνες, ο Kami της Πίστης Konko, είναι ο “Θεϊκός Γονέας του Σύμπαντος”. Στην κοσμοαντίληψη του Konkōkyō, όλα θεωρούνται ότι βρίσκονται σε βαθιά αλληλεπίδραση μεταξύ τους. Ο Kami-Sama δεν κατοικεί σε έναν μακρινό ή απομακρυσμένο παράδεισο, αλλά είναι παρών σε αυτόν τον κόσμο. Το Σύμπαν ότι είναι το σώμα του Tenchi Kane no Kami. Μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα θεολογία του Konkokyo είναι η διδαχή, ότι μεταξύ του Tenchi Kane No Kami και των ανθρώπων, υπάρχει βαθειά αμοιβαία αλληλεξάρτηση (στα ιαπωνικά ονομάζεται aiyo kakeyo). Οι άνθρωποι δεν μπορούν να υπάρχουν χωρίς τον Tenchi Kane No Kami και ο Tenchi Kane No Kami δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ανθρώπους. Με τον αέρα, το νερό, το φαγητό και ένα σωρό άλλες ευλογίες του Σύμπαντος στο σώμα του Tenchi Kane No Kami, οι άνθρωποι μπορούν να ζουν και να εργάζονται. Οι πεποιθήσεις του Konkōkyō επικεντρώνονται στη βελτίωση της ανθρώπινης ζωής σε αυτόν τον κόσμο, δείχνοντας εκτίμηση για όλα τα πράγματα, ζώντας με έναν τρόπο ήθους, με ενσυναίσθηση και πράξεις αλληλεγγύης και προσευχής για τους άλλους. Όποιος άνδρας ή γυναίκα ενσαρκώσει στη ζωή του τις παραπάνω αρετές, μπορεί να γίνει ikigami, ή αισθητός Kami, μια ανθρώπινη ύπαρξη που βοηθά τους άλλους άνευ όρων και έχει εσωτερική γαλήνη. Ο ikigami στην Πίστη Konko, φέρνει στο νου τον boddhisatva του Βουδισμού Μαχαγιάνα. Ένας ή μια ikigami δεν είναι ένα “υπερφυσικό” ον, με μυστηριώδεις, πνευματικές δυνάμεις. Είναι ο ιδανικός άνθρωπος, με σάρκα και οστά, που μοιράζεται την καθημερινότητα χωρίς να έχει εγκαταλείψει τα εγκόσμια σε ένα μοναστήρι ή σε μια σπηλιά, αλλά επιθυμεί και προσπαθεί να σώσει τους συνανθρώπους του από τα βάσανα και τα προβλήματα και να κάνει τον κόσμο ένα πιο ευτυχισμένο μέρος για να ζεις. Πιστεύεται ότι μετά το θάνατο, τα πνεύματα ή οι ψυχές, όσων έχουν περάσει στο επέκεινα, παραμένουν στο σύμπαν, ως mitama-no-kami (θεϊκά πνεύματα προγόνων), σε μια στενή κοινωνία με τον Tenchi Kan
e No Kami. Ο Bunjirō, ο ιδρυτής της Πίστης Konko, έχει διδάξει, ότι ο καθένας και η καθεμιά μπορεί να λάβει τη βοήθεια του Tenchi Kane no Kami “έχοντας πίστη στο Kami με ειλικρινή νου” (στα ιαπωνικά υπάρχει η φράση Jitsui Teinei Shinjin). Η φωτογραφία είναι της Olivia Bernkastel, μιας Καναδής που ζει στην Ιαπωνία και είναι ιέρεια της Konko Πίστης. tumbir.com/blog/izumijoji49 Νεταφορά στην ελληνική γλώσσα: Γ. Δούδος

Monday, January 27, 2025

Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Στις 27 Ιανουαρίου 1945 Σοβιετικοί στρατιώτες κατέλαβαν το συγκρότημα στρατοπέδων εξόντωσης Auschwitz, (Auschwitz I, Auschwitz II Birkenau, Auschwitz III Monowitz) και αποκαλύφθηκε, χωρίς υπεκφυγές πλέον το φρικτό προσωπείο του τέρατος…. Πέρασαν από τότε 80 χρόνια και η είσοδος του Κόκκινου Στρατού στο Auschwitz, η απελεύθερωση όσων από τους κρατούμενους βρέθηκαν ζωντανοί, οδήγησε την Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών με απόφασή της, να καθιερωθεί η 27η Ιανουαρίου ως Διεθνής Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος. Το Ολοκαύτωμα, υπήρξε το αποκορύφωμα της ναζιστικής ιδεοληψίας, να δοθεί η «Τελική Λύση» στην παρουσία Εβραίων στην Ευρώπη με την εξόντωσή τους. Αλλά η λατρεία των Ναζί στην άρια φυλή και στην υπεροχή της, εξόντωσε και άλλες ομάδες ανθρώπων, που το Βερολίνο είχε κρίνει, πως έπρεπε να εξαλειφθούν: Ρομά και Σίντι, Σλάβοι, Ανάπηροι, Ομοφυλόφιλοι…. Έχουν περάσει 80 χρόνια από την απελεύθερωση του Auschwitz, από την αποκάλυψη της φρίκης που έχει προκαλέσει το Ναζιστικό τέρας μαζί με τους συμμάχους του κατά της Ανθρωπότητας. Στατιστικά στοιχεία δείχνουν πως σήμερα, το 2026, ένα ποσοστό 66% ανθρώπων σε χώρες της Δύσης, ηλικίας μεταξύ 30 ως 45 ετών, η γενιά που ονομάστηκε millenials, αγνοούν τί είναι το Auschwitz! Αυτή η άγνοια, μάλλον καρπός καλλιεργούμενης αδιαφορίας, για το πρόσφατο παρελθόν, επιχειρεί να επιβάλλει την λήθη, αλλά και την αναθεώρηση της ιστορίας …. Είμαστε μάρτυρες μιας ενίσχυσης της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη, αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Ακροδεξιά συχνά αρνείται το Ολοκαύτωμα ή προσπαθεί να μειώσει την «οδύνη» που προκαλεί, εξομειώνοντάς το με άλλα τραγικά συμβάντα, που παρόλα αυτά δεν μπορούν να υπερβούν την φρίκη του Ολοκαυτώματος. Μετά 7η Οκτωβρίου του 2023 και την επίθεση τρομοκρατών της Χαμάς στο Ισραήλ και όσα τρομερά προκάλεσαν, επακολούθησε η επέμβαση των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων για ριζική αντιμετώπιση των τρομοκρατών στην Λωρίδα της Γάζας. Όπως συμβαίνει σε κάθε σύγκρουση με χρήση φονικών όπλων τα θύματα των αμάχων στην Γάζα μετρούν πάρα πολλές χιλιάδες. Οι αντισημίτες, που δεν κρύβουν την επιθυμία τους να σβήσει το Κράτος του Ισραήλ από τον χάρτη της Μέσης Ανατολής, συγκρίνουν τα θύματα της Γάζας με το Ολοκαύτωμα! Αυτή η ανίερη κατάχρηση, σε καμιά περίπτωση δεν δικαιώνει τον προπαγανδιστικό μηχανισμό της κυβέρνησης Νετανιάχου, που κάθε κριτική για τις επιλογές της, στη Γάζα, στη Δυτική Όχθη, στο Λίβανο, τις χαρακτηρίζει σαν αντισημιτισμό και προβάλλει χωρίς αιδώ το Ολοκαύτωμα, για να καλύψει εγκλήματα και συγκαλύψεις εγκλημάτων της. Ο Χάτζι Μοχάμεντ Αμίν αλ Χουσέινι (1893-1974), που έφερε τον τίτλο του Μουφτή της Ιερουσαλήμ, όχι απλά υπήρξε θαυμαστής και φίλος του Αδόλφου Χίτλερ, αλλά είχε την φιλοδοξία να επεκταθεί η «Τελική Λύση» των Ναζί και στην Παλαιστίνη, ώστε να εξαλειφθεί η παρουσία των Εβραίων από την πατρογονική εστία τους. Ο ίδιος άνθρωπος, ενθάρρυνε τη δημιουργία στην κατεχόμενη από τους Ναζί Βοσνία- Ερζεγοβίνη σώματος Βόσνιων εθελοντών Μουσουλμάνων, που ενσωματώθηκe στις επίλεκτες γερμανικές δυνάμεις ως 13η Ορεινή Ταξιαρχία των Waffen SS! Η Χαμάς και η Παλαιστινιακή Τζιχάντ, οφείλουμε να μην λησμονούμε, ότι είναι επίγονοι του κηρυγμένου ως εγκληματία πολέμου Μοχάμεντ Αμίν αλ Χουσέινι, όπως και ένα σωρό άλλες οργανώσεις Μουσουλμάνων, μαζί με το κράτος-τρομοκράτη, την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν! 27 Ιανουαρίου 2025 ‎

Friday, January 24, 2025

Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

"Το χρέος του Προφήτη δεν είναι η πρόβλεψη των μελλούμενων, αλλά η άρθρωση της αλήθειας" Κληρικοί της Εκκλησίας της Ελλάδος, έσπευσαν να ασκήσουν την επίκρισή τους κατά της γυναίκας, που "δήθεν είναι επίσκοπος", μιας αιρετικής συλλογικότητας, χαρακτηρίζοντας το κήρυγμα που έκανε μπροστά στον Πρόεδρο των ΗΠΑ, σαν ανεπίτρεπτη πολιτική δραστηριότητα.... Επιχειρώ ως σκεπτόμενος άνθρωπος που ζω στην Ελλάδα, μια χώρα με τεράστια πλειοψηφία των κατοίκων της, που τουλάχιστον στα χαρτιά είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι, να εκφράσω τις σκέψεις μου. Η Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ελλάδα και όπου υπάρχει, έχει μεταλλαχτεί σε ένα διαδραστικό μουσείο. Ήδη βιώνει ως στρουθοκάμηλος το σχίσμα, εξαιτίας του εθνικισμού που την καταστρέφει "ως δίστομος μάχαιρα". Οι επίσκοποι στην μεγάλη τους πλειονότητα, θεραπεύουν εξαιτίας της ιδιοτελούς αγαμίας τους τα κόμπλεξ τους, με τα σκανδαλώδη άμφια, που όταν συναθροίζονται ἐπί τῶ αὐτῷ για τον εορτασμό ονομαστηρίων ομοτέχνων τους, αποτελούν υπερθέαμα και παρόλα αυτά δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Το προφητικό διακόνημα που υποτίθεται ότι τους κοσμεί, το έχουν εναποθέσει σε άχρηστα "θεολογικά" βιβλία περί της ορθοδόξου λειτουργικής.... Στις "αιρετικές" εκκλησίες, όπως οι πλείστοι αποκαλούν ετερόδοξες εκκλησίες και κυρίως εκεί που η γυναίκα διακονεί ως οικονόμος του λόγου και των μυστηρίων τον λαό του Θεού, υπάρχουν γυναίκες επίσκοποι, όπως η Mariann Edgar Budde, της Επισκοπικής Εκκλησίας της Ουάσιγκτον, που με τόλμη ως Προφήτιδα, ουσιαστικά έλεγξε τον πανίσχυρο Donald Trump. Πολύ ορθά ο Καθολικός ιερέας των ανθρώπων του περιθωρίου στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας, π. Julio Renato Lancellotti, της απένειμε τον τίτλο της Επισκόπου του κόσμου κατά των νεοφασιστών

Wednesday, January 08, 2025

Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΕΒΡΑΪΚΟΥ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ, ΤΟΥ ΣΙΩΝΙΣΜΟΥ

Ο Εθνικισμός είναι μια πολιτική ιδεολογία που εμφανίστηκε στο προσκήνιο των ιδεών και της πολιτικής στα τέλη του 19ου αιώνα. Η γέννησή του οφείλεται στην σύλληψη και στην ανάπτυξη της “αρχής των εθνοτήτων”, μιας αρχής του διεθνούς δικαίου, που συνέλαβε ο Ιταλός Νομικός Pasquale Stanislao Macini (1817-1888), ο Ελβετός Νομικός Johan Caspar Bluntschli (1808-1881) και ο επίσης Ιταλός Νομικός Augusto Pierantoni (1840-1911). Σύμφωνα με την αρχή των εθνοτήτων κάθε έθνος δικαιούνταν να είναι κυρίαρχο σε ένα κράτος, με άλλα λόγια, σε μια Ευρώπη που οι πολυεθνικές Αυτοκρατορίες δεν είχαν καταρρεύσει ακόμη, ο εθνικισμός προβάλλει την αξίωση δημιουργίας των “εθνικών κρατών”.... Στα τέλη του 19ου αιώνα εμφανίζεται ο Σιωνισμός, μεταξύ των Εβραίων της Διασποράς, ως ένας εθνοπολιτιστικός εθνικισμός με σκοπό την ίδρυση μιας εθνικής εστίας για τον εβραϊκό λαό, με τον αποικισμό της Παλαιστίνης, μιας περιοχής που αντιστοιχεί ιστορικά με την Γη του Ισραήλ στον Ιουδαϊσμό. Όταν εμφανίστηκε ο εθνικισμός είχε τα χαρακτηριστικά της προόδου, με τα κριτήρια της αστικής τάξης, για τούτο και η αρχή των εθνοτήτων υιοθετήθηκε από την Γαλλική Επανάσταση και τις διάδοχες καταστάσεις που προέκυψαν. Με το πέρασμα των χρόνων, εξαιτίας αιματηρών συγκρούσεων, μεταξύ εθνών που ανταγωνίζονταν το ένα το άλλο, ο εθνικισμός ως ιδεολογία, φορτώθηκε με ένα σωρό αρνητικά στοιχεία, γιατί πρόβαλε την αξία μιας φαντασιακής κοινότητας ανθρώπων, γιατί το “έθνος” σε αντιδιαστολή με την έννοια του λαού, είναι εξιδανικευμένη κοινότητα ανθρώπων με φαντασιακά, αυθαίρετα εν πολλοίς στοιχεία. Στα Βαλκάνια, όπως και στην σύγχρονη Τουρκία, ο εθνικισμός προβάλλεται αυθαίρετα με δήθεν θετικά πρόσημα, ενώ στην Δύση, αντιμετωπίζεται και ορθά, κατά τη γνώμη μου, με έντονο σκεπτικισμό και με απαξία ακόμα, εξαιτίας των δεινών που έχει προκαλέσει. Στα πλαίσια της κριτικής του εθνικισμού, φυσικό είναι να έχει περιληφθεί και ο Σιωνισμός, ο εθνικισμός των Εβραίων, που δυστυχώς, μετά την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ (1948) έχει να επιδείξει πολλές μελανές όψεις. Ιδίως όμως, μετά την 7η Οκτωβρίου 2023 και το μακελειό που προκάλεσε η τρομοκρατική “Χαμάς”, ο προβληματισμός για τον επιθετικό σιωνισμό της κυβέρνησης Νετανιάχου και των δυνάμεων που την στηρίζουν, έχει προκαλέσει κρίσεις συνειδήσεως σε πολλούς Εβραίους, τόσο του Ισραήλ, όσο και της Διασποράς, τόσο ως προς τον τρόπο που γίνονται οι “εκκαθαρίσεις” κατά των δυνάμεων της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας, όσο και ως προς την πολιτική της αρπαγής εδαφών των Παλαιστινίων στην Δυτική Όχθη και της προσάρτησής τους, κατά παράβαση του Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου, στο Κράτος του Ισραήλ. Στο Κράτος του Ισραήλ, στην κυβέρνηση Νετανιάχου και στα έδρανα της Κνεσσέτ, φαίνεται πως το φάντασμα του Ραββίνου Μεΐρ Καχάνε, κυκλοφορεί και δηλητηριάζει με τις ιδέες του Ισραηλινούς πολιτικούς, ανενόχλητο..... Στις 6 Οκτωβρίου του 2024 ο Άκης Γαβριηλίδης, δημοσίευσε στο προσωπικό του ιστολόγιο “NOMADIC UNIVERSALITY” και σε δική του μετάφραση στα ελληνικά, ένα κείμενο του Tal Madesta, που το μεταφέρω, στη συνέχεια. Ενάντια στον σιωνισμό, ο διασπορισμός του Ταλ Μαντέστα Πριν είκοσι χρόνια, συνόδευσα τη μητέρα μου στην Τύνιδα, όπου γεννήθηκε. Δεν είχε ξαναπατήσει το πόδι της εκεί από τη δεκαετία του 1950. Κατά τους μεγάλους περιπάτους μας στην εβραϊκή συνοικία της μεδίνα, την έβλεπα να αναγνωρίζει μέρη που της ήταν οικεία. Οι άνθρωποι της απευθύνονταν στα τυνησιακά, τη μητρική της γλώσσα, που δεν την είχε μιλήσει εδώ και μισό αιώνα, σαν να ήταν φανερό ότι αυτή η τουρίστρια δεν ήταν πραγματικά τουρίστρια. Τα καταλάβαινε όλα, αλλά απαντούσε μόνο στα γαλλικά. Όταν πρόφερε, μπροστά σε έναν γηραιό κύριο, μακρινές αναμνήσεις από ονόματα οδών, εκείνος έκανε ένα νεύμα με το χέρι και εμείς τον ακολουθήσαμε. Τότε φτάσαμε μπροστά σε ένα ψηλό ετοιμόρροπο σπίτι, με μία τεράστια πόρτα –ίσως μου φαινόταν εμένα μεγάλη επειδή ήμουν μικρούλης. Μπροστά στο οίκημα όπου μεγάλωσε, η συγκρατημένη της συγκίνηση με κυρίευσε. Σε εκείνο το μέρος συνάντησα πρώτη φορά τη γιαγιά μου. Μαζί με τους γονείς της και τα δέκα αδέρφια της, έφτασε στη Γαλλία λίγον καιρό μετά την ανεξαρτησία της Τυνησίας, που ανακηρύχθηκε το 1956. Από τότε και μετά, ορκίστηκε στους γονείς της να μην πει σε κανέναν ότι ήταν Εβραία και Τυνήσια. Μέχρι αυτή τη μέρα, κράτησε την υπόσχεσή της. Η εβραϊκότητά της θάφτηκε, το όνομά της γαλλοποιήθηκε, η μητρική της γλώσσα ξεχάστηκε στο βάθος του λαιμού της. Η προφορά της είναι το μόνο σημάδι που αντιστέκεται στην αφομοίωση. Η γιαγιά μου μου θύμωνε που φανέρωσα το μυστικό της. Συγχώρεσέ με: θέλεις να ξεχάσεις την τυνησιακότητα και την εβραϊκότητά μας, ενώ εγώ τις ψάχνω απεγνωσμένα σε όλα τα θλιμμένα σου χαμόγελα. Δεν είδα ποτέ το βλέμμα σου να φωτίζεται όταν μου μιλάς για το Ισραήλ. Δεν πιστεύω ότι η γη αυτή υπάρχει με άλλο τρόπο, παρά ως μία ιδέα χωρίς περιγράμματα. Η επιθυμία επιστροφής που σε στοιχειώνει σιωπηλά είναι ένα τυνησιακό όνειρο. Η μετααποικιακή μεταναστευτική διαδρομή σου κονιορτοποίησε την εβραϊκότητά σου. Όσο για μένα, η επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023 και η γενοκτονική απάντηση του Ισραήλ επιτάχυναν την ταυτοτική μου κρίση. Δεν είμαι ο μόνος: στις 31 Οκτωβρίου 2023, 85 άτομα συνολικά υπογράψαμε μια ανοιχτή επιστολή στη Λιμπερασιόν, με την οποία ζητούσαμε η σφαγή αυτή να μην διαπραχθεί στο όνομά μας. Είμαστε πολλοί Εβραίοι και Εβραίες που υφαίνουμε δεσμούς ανάμεσα στη συντριβή των Παλαιστινίων και την δική μας χιλιετή ιστορία εξάλειψης. Η ύφανση αυτή ξαναφέρνει στην επιφάνεια την έννοια του διασπορισμού, αυτή την ευχή να σκορπίσουμε παντού στη γη που μας καλεί να «χτίσουμε τη φωλιά μας παντού όπου είμαστε» αντί να πέφτουμε στην παγίδα του σιωνισμού, ο οποίος «απαιτεί να γυρίσουμε στο σπίτι», σύμφωνα με την αιχμηρή διατύπωση της αμερικανίδας ποιήτριας Μέλανι Κέι/ Κάντροβιτς. «Ψευδο-εβραίοι και ψευδο-εβραίες», «χρήσιμοι ηλίθιοι/-ες του αντισημιτισμού», «Εβραίοι/-ες που μισούν τον εαυτό τους» … κάποιες εβραϊκές οργανώσεις, της δεξιάς αλλά και τις αριστεράς, δεν παύουν να εκτοξεύουν κριτικές κατά των διασποριστών. Κι ωστόσο, ακριβώς αυτή η εβραϊκή φωνή, η διεθνική και συνδεδεμένη με τους τραυματισμούς των άλλων, με θεραπεύει εμένα. Εκείνη που εννοεί να υψώνει φραγμό ενάντια στον εθνικισμό, τον κρατικό ρατσισμό και την καταστροφή των Παλαιστινίων. Η ίδια φωνή που ονειρεύεται την επανόρθωση. Για την Σάρα[i], μια γαλλο-ισραηλινή 35 ετών και μέλος του Κεσσέμ, μιας εβραϊκής απο-αποκιακής [décolonial] συλλογικότητας, η αμφισβήτηση του σιωνισμού γεννήθηκε από μία «προσωπική εμπειρία της κρατικής βίας στο Ισραήλ». Θυμάται τα παιδικά της χρόνια σε μια ισραηλινή αποικία: «το έσκασα από το σχολείο από τα 9 μου, για να γλιτώσω από την πλύση εγκεφάλου. Εκεί, σου δείχνουν φωτογραφίες εκτοπισμένων παιδιών σε ένα γυμναστήριο για την Ημέρα της Σοά. Έπειτα έρχεται ένας ένοπλος στρατιώτης για να σου πει ότι, στα 18, θα πρέπει να υπερασπιστείς τη χώρα για να μην επιτρέψεις να ξανασυμβεί αυτό. Το Ισραήλ διατείνεται ότι θέλει να προστατεύσει τους Εβραίους και της Εβραίες, αλλά εκεί γεννιέσαι για να γίνεις κρέας για τα κανόνια». Χειραγώγηση της ιστορίας για να δικαιολογηθεί η βία του Ισραήλ Ορισμένοι/-ες αντιτίθενται σε αυτή τη μοίρα. Η Μίκιi, γαλλο-ισραηλινή 39 ετών, αρνήθηκε να υπηρετήσει τη στρατιωτική της θητεία στις αρχές του 2000: «Τα ισραηλινά ΜΜΕ δεν δείχνουν την παλαιστινιακή πραγματικότητα», εξηγεί. «Πρέπει να την ανακαλύψεις με άλλα μέσα. Άρχισα να διαβάζω τους/ τις ιστορικούς, τους δημοσιογράφους, και έτσι συνειδητοποίησα αυτά τα κρυμμένα αίσχη. Με αυτόν τον τρόπο πολιτικοποιήθηκα». Μετά από πολλά χρόνια κινητοποίησης στην Υπεριορδανία ενάντια στην οικοδόμηση του διαχωριστικού τείχους, μετανάστευσε στη Γαλλία το 2005. Την επομένη της 7ης Οκτωβρίου, μαζί με πολλές φίλες και φίλους, δημιούργησαν το Oy Gevalt! (έκφραση γίντις που εκφράζει τη δυσφορία σε μια κατάσταση κινδύνου), μια εβραϊκή αντιρατσιστική queer συλλογικότητα που περιλαμβάνει άντρες και γυναίκες από το Ισραήλ, τη Γαλλία και τις ΗΠΑ οι οποίοι επιθυμούν να δημιουργήσουν τη θέση τους μέσα στο κίνημα αλληλεγγύης προς την Παλαιστίνη. Για τις αγωνίστριες αυτές, η επένδυσή τους στην εβραϊκότητα και ο αγώνας για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης εγγράφονται σε μια κοινή κίνηση. «Η αλληλεγγύη των Εβραίων με την Παλαιστίνη είναι ένα ιδανικό δικαιοσύνης που ενσωματώνει την δική μας διαδικασία ίασης, μέσα απ’ την οποία επανασυνδεόμαστε με την ιστορία μας, η οποία έχει υποβληθεί σε χειραγώγηση για να δικαιολογηθεί η κρατική βία στο Ισραήλ», υποστηρίζει η Ίτα Σεγκέβ, τρανς καλλιτέχνιδα και μέλος της Jewish Voice for Peace, αντισιωνιστικής οργάνωσης με χιλιάδες μέλη στις ΗΠΑ. Η Σεγκέβ μετέχει εδώ και χρόνια στις κινητοποιήσεις υπέρ της Παλαιστίνης και στους χώρους της κοινότητας των τρανς στη Νέα Υόρκη, και καταγγέλλει «την μυθολογικοποίηση του εβραϊκού πόνου» από το Ισραήλ, η οποία χρησιμεύει για να δικαιολογήσει τις «χειρότερες ακρότητες στη Γάζα και στην Υπεριορδανία», και επίσης για να κάνει τους τραυματισμούς που υπέστησαν οι Εβραίοι και οι Εβραίες ένα αξεπέραστο στοιχείο της ταυτότητάς τους. «Εάν αυτός ο πόνος μπορούσε να μετασχηματιστεί, να θεραπευτεί, τι θα χρειαζόταν ένα εθνικά καθαρό υπερ-στρατιωτικοποιημένο κράτος;», παρατηρεί ειρωνικά. Η Γιοάνα Καβάκο, μέλος της  εβραϊκής αντισιωνιστικής συλλογικότητας Ερέβ Ραβ[1], η οποία είναι εγκατεστημένη στις Κάτω Χώρες και αριθμεί πλέον πάνω από ογδόντα μέλη, ελπίζει από τη μεριά της οι Εβραίοι και οι Εβραίες όλου του κόσμου «να κόψουν τον δηλητηριασμένο ομφάλιο λώρο που τους δένει με το κράτος του Ισραήλ». Εργαλειοποίηση του αγώνα κατά του αντισημιτισμού Η διασύνδεση αυτών των αγωνιστ(ρι)ών με τον παλαιστινιακό λαό δεν ξεκίνησε από τις σφαγές που διαπράχθηκαν στη Γάζα μετά τις 7 Οκτωβρίου. Εγγράφεται σε μια σχέση οικειότητας με τη γη, με τον ξεριζωμό και με την εξορία. Η Άμπυ Στάιν, ραβίνα τρανς 32 ετών, την συνοψίζει με μια φράση: «οι Εβραίοι και οι Εβραίες είναι προσδεδεμένες στη γη του Ισραήλ –τη γη και όχι το κράτος- εδώ και δυο χιλιάδες χρόνια. Παρά τις εξορίες, κανείς δεν κατάφερε να σκοτώσει αυτή την πρόσδεση. Από πού κι ως πού να πιστέψουμε ότι οι Παλαιστίνιοι/-ες θα ξεχνούσαν το σπίτι τους μέσα σε ογδόντα χρόνια;». Η Άμπυ Στάιν μεγάλωσε σε μια χασιδική κοινότητα βαθιά αντίθετη προς την ιδέα ενός εβραϊκού εθνικισμού: «Ως παιδί, άκουγα συνεχώς ότι το κράτος του Ισραήλ δεν παρέχει ασφάλεια στους Εβραίους και τις Εβραίες», θυμάται. «Διασπορισμός» γι’ αυτήν είναι «μία άλλη λέξη για να πούμε ‘εβραϊσμός’», η οποία παραπέμπει στην γίντις έννοια του doykeit: «την ιδέα ότι το σπίτι μας βρίσκεται παντού όπου θελήσουμε να χτίσουμε τις ζωές μας». Το γεγονός ότι ζουν στη διασπορά –άρα είναι μειονότητα εκεί όπου κατοικούν- επιτρέπει σε αυτές τις αγωνίστριες να συνασπίζονται στο πλάι άλλων περιθωριοποιημένων πληθυσμών, οι οποίοι βρίσκονται σε διαρκή αγώνα ενάντια στην δική τους εξάλειψη, και να σκεφτούν τη θέση τους στον κόσμο ως Εβραίες και ως μειονότητα. Στην Ευρώπη, αυτές οι εβραϊκές πασχίζουν για να βρουν μια θέση στον δημόσιο διάλογο. Ορισμένες υπάρχουν εδώ και καιρό: για τον Ζεράρ Πρέσοβ, ο οποίος προσχώρησε στην Union des progressistes juifs de Belgique κρυφά απ’ τους γονείς του στα 15 του, «το να είσαι Εβραίος ή Εβραία εδώ και τώρα» είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για να σε ακούσουν. Αλλά η καταστολή είναι έντονη, και ιδίως –βάναυση ειρωνεία- στη Γερμανία. Η Βήλαντ, 46 ετών, είναι μέλος του Jüdische Stimme [εβραϊκή φωνή], μιας διασποριστικής συλλογικότητας που περιλαμβάνει Εβραίους και Εβραίες κάθε εθνικότητας. Μας εξηγεί: «το γεγονός ότι η ομάδα είναι παγιδευμένη μέσα στις γερμανικές αφηγήσεις και στον καταχρηστικό τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούν την εβραϊκή ταυτότητα για να υποστηρίξουν το Ισραήλ είχε συχνά ως αποτέλεσμα να λογοκριθεί»: εκδηλώσεις ακυρώνονται, τραπεζικοί λογαριασμοί μπλοκάρονται … Τα μέλη του αισθάνονται «τεράστια απογοήτευση»· αλλά, όπως και με όλες τις άλλες διασποριστικές ομάδες, οι αριθμοί τους αυξάνονται θεαματικά από τις 7 Οκτωβρίου και μετά. Σύμφωνα με τον Σάμ Λέτερ, μέλος της εβραϊκής απο-αποικιακής συλλογικότητας Τσεντέκ! («δικαιοσύνη», στα εβραϊκά) και συνιδρυτής του Decolonial Film Festival, «στη Γαλλία, ο αναγκαίος αγώνας κατά του αντισημιτισμού εργαλειοποιείται για σκοπούς ισλαμοφοβίας και υποστήριξης προς το Ισραήλ», και ο διασπορισμός νοείται ως «εργαλείο αγώνα ενάντια στη δεξιά και την ακροδεξιά». «Η διασπορά», μας εξηγεί, «είναι μια ελεύθερη κυκλοφορία, μια διαρκής κίνηση: δεν είσαι παγιωμένος σε ένα σημείο», μια αρχή «ασύμβατη με την εθνικιστική ακαμψία της ακροδεξιάς. Η διασπορά είναι το αντίθετο του νόμου περί μετανάστευσης, τον οποίο ψήφισαν οι ίδιοι άνθρωποι που καλούσαν τον κόσμο να διαδηλώσει κατά του αντισημιτισμού στις 12 Νοεμβρίου». Στη Γερμανία, επίσης, «είναι πολύ δημοφιλής η ιδέα ότι υπάρχει ένας αντισημιτισμός τον οποίο εισάγουν οι μετανάστες, πράγμα που υποτίθεται ότι δικαιολογεί μια αυστηρότερη μεταναστευτική πολιτική», συνοψίζει ο Βήλαντ. Έτσι, για την Σάρα, άρνηση του σιωνισμού και αγώνας ενάντια στο ρατσισμό δεν είναι πράγματα ασύνδετα: «Δεν μπορείς να πεις ότι δημιουργείς ένα αντιρατσιστικό μέτωπο εδώ χωρίς να μην θέτεις υπό αμφισβήτηση τον πατριωτικό και εθνικιστικό κόμβο ενός αποικιακού κράτους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το Ισραήλ περιφρονεί τους διασποριστές». Για τους συνομιλητές μου, η Ευρώπη δυσκολεύεται να συνειδητοποιήσει τον αντισημιτισμό της. Στα μάτια τους, το φαινόμενο δεν έχει εξαφανιστεί μετά την Σοά και εξακολουθεί να εκδηλώνεται σήμερα στο θεσμικό πολιτικό πεδίο. Ας πούμε, το 2018, ο Εμμανυέλ Μακρόν είχε κρίνει «θεμιτό» έναν φόρο τιμής στον στρατηγό Πεταίν, εκτιμώντας ότι, κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, είχε υπάρξει «μέγας στρατιώτης». Για να αντιταχθεί στις διαστρεβλώσεις της ιστορίας και να κάνει ορατή την εβραϊκή παρουσία, το Oy Gevalt! οργανώνει τακτικά γιορτές στον δημόσιο χώρο. Στις 28 Απριλίου 2024, στους δρόμους του Παρισιού, τελέστηκε seder (γεύμα) για το Πεσσάχ, το εβραϊκό Πάσχα, σε υποστήριξη της Παλαιστίνης. «Η Γαλλία διακηρύσσει την κοσμικότητα, αλλά είναι πάνω απ’ όλα ένα κράτος με πλειοψηφία λευκή και χριστιανική που πιστεύει ότι κάθε έκφραση κάποιας άλλης θρησκείας είναι σημάδι ‘κοινοτισμού’», καταγγέλλει η Μίκι. «Το γεγονός ότι εμφανίζουμε την εβραϊκή θρησκεία στο δρόμο, είναι ήδη πάλη κατά του αντισημιτισμού». Για την Στάιν, η ορατότητα της εβραϊκής διασποράς «εμποδίζει τις κυβερνήσεις και τα κράτη να ελέγξουν την εβραϊκή ταυτότητα». Ξανασκέφτεται τους/τις Ισραηλινές που συναντά στη Νέα Υόρκη: «Μου λένε ότι, στη χώρα τους, αισθάνονται Ισραηλινές, αλλά στις ΗΠΑ αισθάνονται Εβραίες». Η αποαποικιακή στράτευση ως επανόρθωση του κόσμου Η καταστολή των αποαποκιακών εβραϊκών φωνών στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, για τους συνομιλητές μας, είναι ένα μέσο με το οποίο τα κράτη αυτά θέλουν να ξεφορτωθούν παλιές ενοχές από το δικό τους αντισημιτικό παρελθόν. «Βλέπουμε να εμφανίζεται αυτός ο δημόσιος λόγος κατά τον οποίο, όποιος επικρίνει το Ισραήλ ή αμφισβητεί τους συγκεκριμένους τρόπους ύπαρξής του θέτει σε κίνδυνο τα μέλη της εβραϊκής διασποράς», λέει η Στάιν. Πολλές φορές αισθάνθηκε να θίγεται από λεγόμενα του Τζο Μπάιντεν. Το Δεκέμβριο του 2023, σε μια δεξίωση στον Λευκό Οίκο για τη γιορτή της Χανουκκά, ο τελευταίος υποστήριξε ότι οι Εβραίοι και οι Εβραίες δεν μπορούσαν να βρίσκονται σε πλήρη ασφάλεια παρά μόνο στο Ισραήλ: «Μένω άναυδη όταν ακούω τον πρόεδρό μου να λέει ότι χρειαζόμαστε ένα ξένο κράτος για να μας προστατεύει, ενώ αυτό είναι δική του δουλειά!». Σε αυτό η ραββίνα βλέπει έναν τρόπο να ξεφορτωθεί κανείς το «εβραϊκό πρόβλημα»: «δεν είναι άνευ σημασίας ότι οι διάφορες εκδοχές της δεξιάς υποστηρίζουν τόσο τον σιωνισμό. Σε αυτό βλέπω την ελπίδα τους ότι, έτσι, όλοι οι Εβραίοι και οι Εβραίες που ζουν γύρω τους θα φύγουν για το Ισραήλ. Η ιδέα ότι οι Εβραίοι και οι Εβραίες πρέπει να βρίσκονται σε έναν ορισμένο τόπο είναι εγγενώς αντισημιτική». Ο Πρέσοβ, από το Βέλγιο, συμπληρώνει: «ο διασπορισμός είναι ένα εργαλείο ενάντια στον αντισημιτισμό, ενώ ο σιωνισμός τρέφεται απ’ αυτόν». Πάνω απ’ όλα, με το να διακηρύσσει κανείς την εβραϊκότητά του μέσα στα κινήματα κατά του ρατσισμού είναι ένα ισχυρό εργαλείο αγώνα ενάντια στον αντισημιτισμό, υποστηρίζει η Σάρα. Με συχνή παρουσία στις φεμινιστικές γενικές συνελεύσεις υποστήριξης προς την Παλαιστίνη, διαβεβαιώνει ότι αυτή η «ενσαρκωμένη» παρουσία επιτρέπει να δημιουργηθούν γέφυρες ανάμεσα στους ανθρώπους. «Το να ζεις με άλλα άτομα και να μοιράζεσαι τους αγώνες τους, σημαίνει να μάχεσαι οργανικά τον αντισημιτισμό». Αυτή η αλληλεγγύη με άλλες περιθωριοποιημένες ομάδες «είναι η μόνη μας προστασία απέναντι στην ακροδεξιά, απέναντι στο φασισμό, απέναντι στην καταστροφή του πλανήτη, απέναντι σε όλες τις δυνάμεις που ενδιαφέρονται περισσότερο για τη συσσώρευση πλούτου και την πλεονεξία παρά για την ανθρώπινη ζωή», υποστηρίζει η Ίτα Σεγκέβ. Η Σοά, οι μετααποικιακές μεταναστεύσεις, οι διαδοχικές εξορίες που σημαδεύουν τις διαδρομές των εβραϊκών κοινοτήτων είναι ισάριθμοι τραυματισμοί, που η αύξηση των αντισημιτικών πράξεων σχεδόν παντού στον κόσμο μας επιβάλλει να τους κοιτάξουμε κατά πρόσωπο. Για τον Πρέσοβ, «ο φόβος της αναγέννησης ενός ‘εβραϊκού ζητήματος’» είναι προφανής, και εξηγεί το κλίμα μεγάλης έντασης μεταξύ των Εβραίων που ζουν εκτός Ισραήλ. Από τις 7 Οκτωβρίου και μετά, αρκετές οικογένειες, φιλίες και θρησκευτικοί χώροι έχουν διαρραγεί: «Όταν βλέπουμε τις συγκρούσεις που διαπερνούν τις κοινότητές μας, τους Εβραίους και τις Εβραίες που κατηγορούν άλλους για προδότες, μπορούμε να σκεφτούμε ότι ένας επιπλέον τραυματισμός προστίθεται στον κατάλογο» (Βήλαντ). Μειονότητα μέσα στη μειονότητα, οι διασποριστές αντιαποικιακοί Εβραίοι και οι Εβραίες συγκεντρώνονται για να γιατρέψουν αυτές τις πληγές και να ξορκίσουν τη μοναξιά. Για το Κεσσέμ, η έννοια της φροντίδας είναι «ουσιώδης», μας λέει η Ρόζαi, 42 ετών. «Συναντηθήκαμε στη βάση μιας δυσφορίας και μιας αίσθησης απομόνωσης. Παρηγορούμε η μια την άλλη, κοινοποιούμε τις αμφιβολίες μας, δημιουργούμε συνηχήσεις ανάμεσα στις ιστορίες μας». «Στο Ισραήλ, η εβραϊκή κατάσταση είναι πλειοψηφική, άρα δεν την σκεφτόμαστε», προσθέτει η Μίκι. Από την άλλη, η μειονοτική κατάσταση στη διασπορά «δίνει την ευκαιρία να δημιουργήσουμε κάτι υψηλό, αγκυρωμένες στον τόπο όπου βρισκόμαστε». Στην εβραϊκή θρησκεία, υπάρχει μία θεμελιακή επιταγή: το τικκούν ολάμ – επανόρθωση του κόσμου, στα εβραϊκά- που δηλώνει το καθήκον να αγωνίζεσαι ενάντια στις κοινωνικές αδικίες. Το τικκούν ολάμ δεν είναι μια ουτοπία: εγγράφεται στο εδώ και το τώρα … όπως και η διασπορά. Μπροστά στο χάος που προκάλεσαν η 7η Οκτωβρίου και η γενοκτονική επίθεση στη Γάζα, οι αγωνίστριες με τις οποίες μιλήσαμε βλέπουν παρόλα αυτά να αχνοφέγγει η ελπίδα για συλλογικές ιάσεις. Η Ίτα Σεγκέβ μεγάλωσε στην Ιερουσαλήμ, απ’ όπου έφυγε το 2011. «Σε έναν κόσμο όπου η Παλαιστίνη θα είναι ελεύθερη», δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να ξαναγυρίσει σε αυτή τη γη. «Αν μπορούμε να στήσουμε την εστία μας οπουδήποτε βρισκόμαστε, αυτό το οπουδήποτε θα μπορούσε να είναι και στην Παλαιστίνη». Υπό την προϋπόθεση να καταπιαστούμε με μια εργασία επανόρθωσης που να περιλαμβάνει «την αποαποικιοποίηση, το δικαίωμα επιστροφής και μια πραγματική απελευθέρωση από το ποτάμι ως τη θάλασσα». «Φοβάμαι ότι αυτό δεν θα το δούμε όσο ζω», προσθέτει λυπημένα. Αυτό δεν μας εμποδίζει να ονειρευόμαστε με αυτό ως ορίζοντα. Η ίδια ελπίδα με εμψυχώνει κι εμένα: οι κραυγές των Παλαιστινίων γιαγιάδων –εκείνων τις οποίες εκτόπισαν την εποχή της Νάκμπα, λεηλάτησαν τη γη τους στην Υπεριορδανία, τις έσφαξαν στη Γάζα …- απαντούν στη σιωπή της δικής μου γιαγιάς. Πρώτη δημοσίευση: «Face au nationalisme, la voix des juifs et juives décoloniales», περιοδικό La Déferlante, ειδικό τεύχος 15, Αύγουστος 2024, με θέμα «Résister en féministes», σ. 46. Ο Tal Madesta είναι ανεξάρτητος δημοσιογράφος και συγγραφέας πολλών βιβλίων. Μετάφραση: Α.Γ. [1] Στη Βίβλο, ο όρος αυτός δηλώνει άτομα που προέρχονται από διάφορους λαούς και που ενώνονται με τους Εβραίους όταν αυτοί φεύγουν από την Αίγυπτο, τα οποία θεωρούνται ως μη ειλικρινή στη μεταστροφή τους. Κατ’ επέκταση, δηλώνει τους προδότες στην εβραϊκή παράδοση. [i] «Μίκι» και «Σάρα» είναι ψευδώνυμα· η Ρόζα ζήτησε να μην αναφερθεί το επώνυμό της.

Monday, December 30, 2024

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΕΝΟΣ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΣΤΗ ΓΗ ΤΟΥ

“Ποιος είναι λοιπόν ο Εβραίος; Όποιος παλεύει με το ερώτημα «ποιος είναι ο Εβραίος», σας απαντούμε. Ορίστε ο προσωπικός μας ορισμός: Οποιοδήποτε ανθρώπινο ον, αρκετά τρελό, ώστε να αποκαλεί τον εαυτό του Εβραίο, είναι Εβραίος”. Άμος Οζ και Φάνια Οζ-Ζαλτσμπέργκερ ‘Οι Εβραίοι και οι Λέξεις’ ● 1. Υπερασπίζομαι, το δικαίωμα του Λαού Ισραήλ στη Γη του, εκεί που εκτείνεται η επικράτεια του σύγχρονου Κράτους του Ισραήλ. ● 2. Υπερασπίζομαι την ύπαρξη του Κράτους του Ισραήλ και τις συνταγματικές αξίες, όπως διατυπώνονται στην Διακήρυξη Ανεξαρτησίας της 14ης Μαΐου 1948. ● 3. Η Διακήρυξη Ανεξαρτησίας με την οποία ιδρύθηκε το Κράτος του Ισραήλ, περιέχει δυο σημαντικές αναφορές στους Άραβες, που παραθέτω: “Κάνουμε έκκληση ...στους Άραβες κατοίκους της Γης του Ισραήλ να προστατεύσουν την ειρήνη και να συμμετάσχουν στην ανοικοδόμηση του Κράτους, στη βάση της πλήρους και ισότιμης ιθαγένειας και στα πλαίσια της λειτουργίας μόνιμων θεσμών”. “Προτείνουμε το χέρι μας σε όλα τα γειτονικά κράτη και στους λαούς τους, σε μια πρόταση ειρήνης και καλής γειτονίας. Ζητούμε από αυτούς να δημιουργήσουν δεσμούς συνεργασίας και κοινής βοήθειας με τον εξαιρετικό εβραϊκό λαό. Το Κράτος του Ισραήλ προετοιμάζεται να το κάνει, με μερίδιο κοινής προσπάθειας για την πρόοδο ολόκληρης της Μ. Ανατολής”. ● 4. Στην διάρκεια της Βρετανικής Εντολής της Παλαιστίνης (1920-1948), κατατέθηκαν προς τους Άραβες κατοίκους της, πέντε προτάσεις ίδρυσης ανεξάρτητου Αραβικού Κράτους στην Παλαιστίνη, μαζί με ένα Εβραϊκό Κράτος, ως προς το οποίο είχε ήδη προβλεφθεί η ίδρυσή του με την ‘Διακήρυξη Μπάλφουρ’ (2017). Οι ηγέτες των Αράβων της Παλαιστίνης αρνήθηκαν τις προτάσεις ίδρυσης ανεξάρτητου αραβικού κράτους. ● 5. Το 1947, μετά την λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και την πλήρη αποκάλυψη της τραγωδίας του Ολοκαυτώματος, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών πρότεινε τη δημιουργία δύο κρατών στην Παλαιστίνη. Ενός αραβικού και ενός εβραϊκού. Οι Εβραίοι είχαν συμφωνήσει, ενώ οι Άραβες απέρριψαν το σχέδιο των Ηνωμένων Εθνών. Στις 14 Μαΐου 1948 εξαγγέλθηκε προς την Διεθνή Κοινότητα η Διακήρυξη Ανεξαρτησίας του Ισραήλ και ιδρύθηκε το κράτος των Εβραίων στην Παλαιστίνη, όπως είχε αποφασισθεί από τα Ηνωμένα Έθνη. Οι Άραβες, μια μόλις ημέρα από την διακήρυξη ίδρυσης του Κράτους του Ισραήλ (15/05/1948), με συνασπισμένες τις στρατιωτικές δυνάμεις του Ιράκ, της Υπεριορδανίας, της Συρίας και της Αιγύπτου, εξαπέλυσαν επίθεση, με σκοπό να “σβήσουν” από τον χάρτη το Κράτος του Ισραήλ. Το “αδύναμο” Ισραήλ νίκησε τους Άραβες που του επιτέθηκαν. Το 1967, η Αίγυπτος του Νάσερ τέθηκε επικεφαλής στρατιωτικών δυνάμεων της Συρίας και της Ιορδανίας και εξαπέλυσε νέα επίθεση κατά του Κράτους του Ισραήλ. Η Σαουδική Αραβία, το Κουβέιτ, το Ιράκ και η Αλγερία είχαν συνεισφέρει με άνδρες και οπλισμό τις αραβικές δυνάμεις που είχαν επιτεθεί κατά του Ισραήλ. Στην ιστορία έμεινε γνωστός ο παραπάνω αραβοϊσραηλινός πόλεμος, ως Πόλεμος των Έξι Ημερών. Το Ισραήλ νίκησε τις συνασπισμένες αραβικές δυνάμεις που του επιτέθηκαν. Η λήξη αυτού του ολιγοήμερου πολέμου, βρίσκει το Ισραήλ να έχει καταλάβει από την Ιορδανία, την Δυτική Όχθη του Ιορδάνη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ, από την Αίγυπτο την Λωρίδα της Γάζας και από την Συρία τα Υψώματα του Γκολάν. Το 2000, ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Εχούντ Μπάρακ, σε διάσκεψη με τον Γιασέρ Αραφάτ και μεσολαβητή τον Μπιλ Κλίντον, πρότεινε στον Αραφάτ την ίδρυση Παλαιστινιακού Κράτους, με επικράτεια την Λωρίδα της Γάζας και ποσοστό 94% της Δυτικής Όχθης, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Τότε ο Αραφάτ, ως ηγέτης της PLO αρνήθηκε να δεχθεί την πρόταση του Μπάρακ. Το 2005 επί πρωθυπουργού του Ισραήλ Αριέλ Σαρόν, το Ισραήλ διέλυσε βίαια οικισμούς Εβραίων εποίκων στην Λωρίδα της Γάζας και την “εκχώρησε” στην Παλαιστινιακή Αρχή. Το 2008 ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Εχούντ Όλμερτ, πρότεινε να εκχωρηθούν σε ένα Παλαιστινιακό Κράτος, όλα τα εδάφη που είχε προτείνει ο προκάτοχος του, Εχούντ Μπάρακ, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, προσθέτοντας και επιπλέον εδάφη. Ο Παλαιστίνιος Μαχμούντ Αμπάς δεν αποδέχθηκε την πρόταση. ● 6. Το Κράτος του Ισραήλ είναι η μόνη δημοκρατική χώρα στη Μέση Ανατολή. Κατηγορείται το Ισραήλ σαν “κράτος απαρτχάιντ” και αυτό, τουλάχιστον επί του παρόντος, μάλλον είναι αβάσιμη προπαγάνδα. Οι πολίτες του Ισραήλ, ανεξαρτήτως θρησκείας ή εθνοφυλετικής καταγωγής, απολαμβάνουν ισότητα ενώπιον του νόμου, πρόσβαση στην εκπαίδευση και στις υπηρεσίες υγείας. Μέλη της Κνεσσέτ είναι Άραβες πολίτες του Ισραήλ, οργανωμένοι σε δικές τους κοινοβουλευτικές ομάδες, ενώ υπάρχουν Άραβες πολίτες του Ισραήλ που είναι μέλη της Κνεσσέτ και μέλη κομμάτων, μαζί με Εβραίους. Τέλος, Άραβες πολίτες του Ισραήλ έχουν αναδειχθεί στελέχη των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων, της Αστυνομίας και της Συνοριοφυλακής. Άραβες πολίτες του Ισραήλ υπηρετούν στο διπλωματικό σώμα και διορίζονται σε θέσεις πρέσβεων σε ξένα κράτη και διεθνείς οργανισμούς. ● 7. Οι παλαιστινιακές οργανώσεις “Χαμάς” και “Παλαιστινιακή Ισλαμική Τζιχάντ”, είναι τρομοκρατικές οργανώσεις. Αρνούνται να αναγνωρίσουν την ύπαρξη του Κράτους του Ισραήλ και επιδιώκουν με την χρήση τυφλής βίας να “καταργήσουν” το Ισραήλ και να “πετάξουν” τους Εβραίους στη θάλασσα! ● 8. Οι τρομοκρατικές οργανώσεις των Παλαιστινίων δεν επιθυμούν να βρεθεί λύση στα πλαίσια εφαρμογής των Συμφωνιών του Όσλο. Άλλωστε και οι δύο παραπάνω οργανώσεις, ιδρύθηκαν μετά την συνομολόγηση των Συμφωνιών του Όσλο και την δρομολόγηση ίδρυσης ανεξάρτητου Κράτους της Παλαιστίνης δίπλα στο Κράτος του Ισραήλ. ● 9. Η ίδρυση, με την έγκριση ή την εκ των υστέρων αναγνώριση της ισραηλινής κυβέρνησης Οικισμών Εβραίων εποίκων στην Δυτική Όχθη και συνοικιών Εβραίων καταληψιών στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, είναι αντίθετη, τόσο με τις αρχές της Διακήρυξης Ανεξαρτησίας του Κράτους του Ισραήλ, όσο και με τις Συμφωνίες του Όσλο. Η υπεράσπιση των Συμφωνιών του Όσλο στοίχισε τη ζωή του Πρωθυπουργού Γιτζάκ Ράμπιν, που όπως είναι γνωστό δολοφονήθηκε από έναν φανατικό Εβραίο, σαν αυτούς που προπαγανδίζουν την αρπαγή παλαιστινιακής γης. Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν στη Δυτική Όχθη εκατόν σαράντα επτά (147) εβραϊκοί οικισμοί, που αναγνωρίζονται επίσημα από την κυβέρνηση του Ισραήλ, μολονότι έχουν κριθεί παράνομοι από τα αρμόδια όργανα της Διεθνούς Κοινότητας. Συγχρόνως, στην Ανατολική Ιερουσαλήμ υπάρχουν δέκα πέντε (15) συνοικίες Εβραίων καταληψιών, που επίσης έχουν κριθεί παράνομες! ● 10. Ο Λαός του Κράτους του Ισραήλ, όλοι ανεξαίρετα οι Ισραηλινοί πολίτες, Εβραίοι, Μουσουλμάνοι και Χριστιανοί, αξίζει να ζουν σε κλίμα ασφάλειας και ειρήνης. Όσο δεν υλοποιούνται οι Συμφωνίες του Όσλο, με την ίδρυση ανεξάρτητου Κράτους της Παλαιστίνης, οι Ισραηλινοί πολίτες δεν θα είναι ασφαλείς και δεν θα απολαμβάνουν την ευλογία της ειρήνης. ● 11. Η Παλαιστινιακή Αρχή, ως προάγγελος της κυβέρνησης Κράτους της Παλαιστίνης, έχει χρέος, όχι μόνον απέναντι στο Ισραήλ, αλλά και απέναντι κυρίως στις χώρες της Δύσης, να κηρύξει παράνομες την “Χαμάς” και την “Παλαιστινιακή Ισλαμική Τζιχάντ”. Έχει υποχρέωση να προβεί στον πλήρη αφοπλισμό των στελεχών και των μελών αυτών των οργανώσεων. Αν δεν τεθούν εκτός νόμου και αν δεν αφοπλιστούν οι παραπάνω τρομοκρατικές οργανώσεις, ανεξάρτητο Παλαιστινιακό Κράτος δεν πρόκειται να ιδρυθεί και να γίνει δεκτό από την Διεθνή Κοινότητα. ● 12. Συγχρόνως, το Κράτος του Ισραήλ, έχει υποχρέωση να αντιμετωπίσει με αποφασιστικότητα τους Οικισμούς Εβραίων εποίκων στη Δυτική Όχθη, που πολλοί ονομάζουν δικαιολογημένα ως “αποικιοκρατικούς θύλακες”. Οι Οικισμοί αυτοί πρέπει να διαλυθούν, όπως συνέβη στη Λωρίδα της Γάζας επί κυβερνήσεως Αριέλ Σαρόν, ή αν συνεχίσουν να υπάρχουν, επειδή έτσι θα αποφασίσουν οι Εβραίοι κάτοικοί τους, θα πρέπει να αποδεχθούν την υπαγωγή τους στη δικαιοδοσία του ανεξάρτητου Κράτους της Παλαιστίνης, να λάβουν την παλαιστινιακή ιθαγένεια και να αφοπλιστούν. Όσον αφορά τις εβραϊκές συνοικίες στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, που έχουν ιδρυθεί με παράνομες πράξεις βίας σε βάρος των Παλαιστινίων κατοίκων που ζούσαν εκεί και αναγκάστηκαν να τις εγκαταλείψουν, το Κράτος του Ιερουσαλήμ, έχει υποχρέωση να αποκαταστήσει την δικαιοσύνη στην περιοχή και να εξαναγκάσει τους φανατικούς Εβραίους καταληψίες να απομακρυνθούν. ● 13. Είναι απαράδεκτο από κάθε άποψη, πολιτικοί ηγέτες του Κράτους του Ισραήλ να κατοικούν σε παράνομους, κατά το Διεθνές Δίκαιο, εβραϊκούς οικισμούς που έχουν καταλάβει παλαιστινιακά εδάφη. Περιορίζομαι να αναφέρω τους Avigdor Lieberman, ηγέτη του κόμματος “Yisrael Beiteinu”, που κατοικεί στον εβραϊκό οικισμό Nokdim στην Δυτική Όχθη, κοντά στην Βηθλεέμ, Itamar Ben Gvir, υπουργό Εθνικής Ασφάλειας στην τωρινή κυβέρνηση Νετανιάχου, και ηγέτη του κόμματος “Otzma Yehudit”, που κατοικεί στον εβραϊκό οικισμό Kiryat Arba στην Χεβρώνα στην Δυτική Όχθη και Bezalel Smotrich, ηγέτη του κόμματος “Θρησκευτικό Σιωνιστικό Κόμμα”, που κατοικεί στον εβραϊκό οικισμό Kedumim, στην Δυτική Όχθη. ● 14. Η Ιερουσαλήμ είναι αναμφίβολα η αιώνια πρωτεύουσα του Λαού Ισραήλ. Το Κράτος του Ισραήλ έχει κάθε δικαίωμα να έχει πρωτεύουσά του την Ιερουσαλήμ. Αλλά, δεν μπορεί να παραβλεφθεί, από τη μια μεριά ότι η Ιερουσαλήμ, είναι ιερή Πόλη, επίσης για τους Χριστιανούς και για τους Μουσουλμάνους και ότι η απαίτηση των Αράβων, σε ένα Παλαιστινιακό Κράτος να έχουν ως πρωτεύουσα τμήμα της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, είναι νόμιμη. ● 15. Είναι αλήθεια ότι η τριακοστή έβδομη κυβέρνηση του Ισραήλ, με πρόεδρο τον Μπενιαμίν Νετανιάχου και κυβερνητικούς συμμάχους, ακραία εθνικιστικά και θρησκευτικά πολιτικά κόμματα (Shas, Religious Zionism, United Torah Judaism, Otzma Yehudit, Noam), με κυβερνητικές πρωτοβουλίες και διατάγματα, έχει προκαλέσει τεράστιο διχασμό μεταξύ των Ισραηλινών πολιτών. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που μιλούν, ότι η Δημοκρατία στο Ισραήλ βρίσκεται σε κίνδυνο, ενώ οι ακραίες θέσεις εναντίον των Αράβων εκ μέρους στελεχών της κυβέρνησης, προκαλούν έντονες ανησυχίες. Η επιχειρούμενη συρρίκνωση της δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Κράτους του Ισραήλ, έχει χαρακτηριστεί ως πραξικόπημα και έχει προκαλέσει τριγμούς στην ισραηλινή κοινωνία, αλλά και στους κόλπους των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων. ● 16. Η επίθεση που εξαπέλυσε η ‘Χαμάς’ στις 7 Οκτωβρίου 2023 με την εισβολή τρομοκρατών της οργάνωσης μέσα στο Ισραήλ, υπήρξε πρωτοφανής για τη σκληρότητά της. Οι τρομοκράτες δολοφόνησαν αμάχους σε χωριά του Ισραήλ, έχουν απαγάγει αμάχους, ακόμα και παιδιά και ηλικιωμένους, που τους έσυραν και τους κρατούν ως ομήρους στα κρησφύγετα της οργάνωσης στην Γάζα. Η θηριωδία που έχει επιδείξει η ‘Χαμάς’ και η σύμμαχός της ‘Παλαιστινιακή Ισλαμική Τζιχάντ’ είναι πρωτόγνωρη. Η συμπαράταξη με το Ισραήλ και τους πολίτες του, δεν πρέπει να εκληφθεί ως “συγχωροχάρτι” για τα σοβαρά εγκλήματα της κυβέρνησης Νετανιάχου, δεν σημαίνει αποδοχή του Smotrich και του Ben Gvir. Η συμπαράταξη με το Ισραήλ είναι πράξη αντίστασης κατά της τρομοκρατίας του επικίνδυνου Ισλαμισμού, είναι πράξη υπεράσπισης των αρχών της Δημοκρατίας και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όχι μόνο των πολιτών του Ισραήλ, αλλά και των Παλαιστινίων Αράβων της Γάζας και της Δυτικής Όχθης, που ζουν σε κατάσταση συνεχούς ομηρίας από τις τρομοκρατικές οργανώσεις ‘Χαμάς’ και ‘ Ισλαμική Τζιχάντ’! ● 17. Υπερασπιζόμενος το Ισραήλ δεν σημαίνει ότι παραβλέπω τα τεράστια εγκλήματα σε βάρος του λαού της Γάζας, εκ μέρους της κυβέρνησης Νετανιάχου, ή πολιτικών κομμάτων της χώρας, που με την ιδεολογία και τη δράση τους ακυρώνουν τις αξίες της Διακήρυξης Ανεξαρτησίας του Κράτους του Ισραήλ, ενώ δυναμιτίζουν τις αρχές των Συμφωνιών του Όσλο, προσβάλλοντας βάναυσα τη μνήμη και την θυσία του Γιτζάκ Ράμπιν. Τέλος, είναι απαράδεκτο να εργαλειοποιείται το Ολοκαύτωμα των Εβραίων από την κυβέρνηση Νετανιάχου και να χαρακτηρίζεται σαν “αντισημιτισμός”, κάθε κριτική σε βάρος της και κάθε καταγγελία για την ανεξέλεγκτη βία σε βάρος των αμάχων της Γάζας, επί 450 ημέρες συνεχώς.... 30 Δεκεμβρίου 2024 ©Γιώργος Δούδος

Saturday, December 28, 2024

Η Χανουκά είναι για όλους

Εφέτος, η γιορτή της Χανουκά του έτους 5785 από κτίσεως κόσμου (2024), είναι φορτωμένη θλίψη. Είναι μια μοναδική ευκαιρία στοχασμού, για τους Εβραίους στο Ισραήλ και στον κόσμο, αλλά και για τους ανθρώπους με ξυπνή συνείδηση, ανεξαρτήτως θρησκείας ή καταγωγής. Αναλογιζόμαστε τους αγώνες ελευθερίας και αξιοπρέπειας, με αφορμή την επανάσταση των Μακκαβαίων. Συγχρόνως όμως, η αγωνία έχει φτάσει στο απροχώρητο, με όσα συμβαίνουν κυρίως στη Γάζα, γιατί η ανθρωπιά του Ισραήλ ακυρώνεται! Μη λησμονούμε, ότι ο αγώνας των Μακκαβαίων ήταν για να περισωθεί η ανθρωπιά του Ιουδαϊσμού, απέναντι στην βαρβαρότητα των Σελευκιδών. Η Χανουκά, ως γιορτή των Φώτων, μέσα στο χειμώνα, είναι πρόκληση αναζήτησης της δικαιοσύνης και της ειρήνης! Η ανάμνηση της εξέγερσης των Μακκαβαίων ενάντια στην καταπίεση, πρέπει να μας προβληματίσει ως προς τους κινδύνους που γεννά ο εθνικισμός και η τερατώδης βία που είναι παράγωγό του. Ο Σιωνισμός υπήρξε ο εθνικισμός των Εβραίων της Διασποράς, με σκοπό την "επανίδρυση" της πατρίδας για τον Λαό Ισραήλ. Όπως όλοι εθνικισμοί, έτσι και ο Σιωνισμός εμφάνισε τερατογενέσεις με την εφαρμογή πολιτικών εθνοκάθαρσης κατά των Αράβων της Παλαιστίνης και με την αρπαγή παλαιστινιακών εδαφών από Εβραίους εποίκους, με την υποστήριξη του Κράτους του Ισραήλ! Υπάρχουν όμηροι, δέσμιοι της Χαμάς, υπάρχουν χιλιάδες αθώα θύματα στη Γάζα και η κυβέρνηση του Ισραήλ δεν τολμά να προχωρήσει σε μια συμφωνία, ώστε επιτέλους να ελευθερωθούν όσοι από τους ομήρους δεν έχασαν τη ζωή τους στα χέρια των επικίνδυνων ισλαμιστών. Εφέτος στη Μενορά της Χανουκά δεν θα ανάψουν τα κεριά... Η συνείδησή μας δοκιμάζεται, εξαιτίας του κινδύνου απέκδυσης του Ιουδαϊσμού από την ανθρωπιά του, που είναι η καρδιά του μηνύματος της Τανάκχ (εβραϊκή Βίβλος) στον κόσμο. ..