ΙΡΑΝ: 47 ΧΡΟΝΙΑ ΘΕΟΚΡΑΤΙΑΣ!

Η επανάσταση του Αγιατολλάχ Ρουχολλάχ Χομεϊνί το 1979, έδιωξε το προκλητικά αυταρχικό καθεστώς του σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί και στις πρώτες μέρες της πρόσφερε οξυγόνο στον Λαό του Ιράν. Σύντομα όμως, μετά την εδραίωση της εξουσίας του Χομεϊνί και των Σιϊτών κληρικών (μολλάδων) που τον στήριζαν έγινε μια φοβερή αποκάλυψη. Στην Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, αναδείχθηκαν σχεδόν όλα τα εγγενή ψήγματα ολοκληρωτισμού, που επί αιώνες ερμηνευτές της ισλαμικής Παράδοσης (Σούννα) και του Κορανίου είχαν κατασκευάσει. Το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν, που ήδη έχει συμπληρώσει σαράντα επτά (47) χρόνια επιβολής τρόμου, αυταρχικότητας και παράνομου πλουτισμού των προνομιούχων, εμφάνισε και κάτι ακόμη πρωτότυπο. Κατά κανόνα ο ολοκληρωτισμός δεν ήταν αγαπητός μεταξύ των ακολούθων του Ιμάμη Αλή (όπως γενικά λέγονται οι Σιΐτες), ενώ απεναντίας στο πλειοψηφικό μουσουλμανικό ρεύμα των Σουννιτών, ο συγκεντρωτισμός, με το Χαλιφάτο και την υπερεθνική Ούμμα (οικουμενική κοινότητα των Μουσουλμάνων), προσέφερε το κατάλληλο υπόβαθρο για ολοκληρωτικά καθεστώτα, που επικαλούνταν το Ισλάμ. Οι Μολλάδες του Ιράν οικοδόμησαν ένα καθεστώς, στην αρχή υπό την απόλυτη καθοδήγηση του Αγιατολλάχ Ρουχολλάχ Χομεϊνί και μετά το θάνατό του υπό την ανώτατη ηγεσία του Αγιατολλλάχ Αλή Χουσεϊνί Χαμενεΐ, που ο νόμος της Σαρία δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, μιας και θεωρείται δεόσδοτος και υπάρχει μια αδιαμφισβήτητη ταύτιση της πολιτικής με τον θρησκευτικό νόμο. Επομένως, όποιος διαφωνεί ή αμφισβητεί με τους νόμους της Ισλαμικής Δημοκρατίας είναι εχθρός του Αλλάχ! Εκτός από τους πιστούς της θρησκείας Μπαχά’ι, που εξαρχής θεωρήθηκαν αποστάτες του Ισλάμ και καταδιώχθηκαν με ιδιαίτερη αγριότητα, σύντομα οι κομμουνιστές του Τουντέχ, που είχαν στηρίξει την επανάσταση του Χομεϊνί καταδιώχθηκαν, όπως και οι Μουτζαχεντίν ε-Χαλκ (Λαϊκοί Μουτζαχεντίν, γιατί τάσσονταν υπέρ της νεωτερικότητας και αντιτάσσονταν στην επιβολή του «ιερού νόμου». Ο ολοκληρωτισμός των Μολλάδων φάνηκε πολύ σκληρά απέναντι στους Ιρανούς Σούφι (μυστικιστικές αδελφότητες του Ισλάμ). Θα αναφερθώ σε τρεις περιπτώσεις σούφικων Αδελφοτήτων του Ιράν, που έχουν υποστεί διωγμούς από το καθεστώς: Νεματουλλαχί Γκοναμπαντί (Ni‘matullāhī Gonabadi). Οι Νεματουλλαχί Γκοναμπανί είναι η Αδελφότητα που έχει καταδιωχθεί υπέρμετρα σκληρά από το θεοκρατικό καθεστώς. Οι Νεματουλλαχί Γκοναμπανί αρνήθηκαν να αποδεχθούν την πνευματική αυθεντία του ανώτατου πνευματικού ηγέτη της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν και συγκεκριμένα του Αγιατολλλάχ Αλή Χαμενεΐ. Μάλιστα οι δυνάμεις του καθεστώτος κατέστρεψαν το 2008 το κεντρικό τζαμί των Νεματουλλαχί Γκοναμπανί. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοιβολουλίου για τους διωγμούς των Νεματουλλαχί Γκοναμπανί από τις δυνάμεις του ισλαμιστικού καθεστώτος του Ιράν (https://www.europarl.europa.eu/meetdocs/2009_2014/documents/d-ir/dv/hr_violations_dervish/hr_violations_dervishes.pdf). Νεματουλλαχί Σολτάν Αλί Σάχι (Ni‘matullāhī Sultan Ali Shahi). Αυτή η Αδελφότητα είναι κλάδος της μεγάλης παράδοσης των Νεματουλλαχί. Τα μέλη της είναι λιγότερα σε αριθμό. Το καθεστώς επιβάλλει σε βάρος τους συνεχή παρακολούθηση, ποικίλες πιέσεις, απαγορεύσεις συνάξεων. Ζαχαμπίγια (Zahabiyya). Πρόκειται για αρχαία σούφικη αδελφότητα με ρίζες στον περσικό μυστικισμό. Μολονότι γενικά οι Ζαχαμπίγια είναι «χαμηλών τόνων», το καθεστώς τους θεωρεί «θεολογικά ύποπτους». Δεν έχουν επισημανθεί μαζικές διώξεις σε βάρος τους, αλλά οι δυνάμεις καταστολής του καθεστώτος έχουν τους Ζαχαμπίγια υπό συνεχή παρακολούθηση. Οι Σούφι διακηρύττουν με την ζωή τους, πως ο Θεός είναι ζήτημα βιώματος. Το καθεστώς των Μολλάδων επιβάλλει με κάθε μέσο το δόγμα: «Ο Θεός ερμηνεύεται από εμάς»! Οι Σούφι αντιμάχονται το θεοκρατικό καθεστώς με την στάση ζωής τους, δεν κλείνουν γόνυ στους νόμους γενικά και μένουν απαθείς μπροστά στην «επαναστατική ρητορική» του καθεστώτος. Ο Σούφι σκέφτεται μόνος του, δίχως έξωθεν καθοδήγηση θεσμικής αυθεντίας και μάλιστα σιωπηλά! Επομένως, το ολοκληρωτικό καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, ουσιαστικά αντιμάχεται το Ισλάμ, αφού πολεμά κάθε μορφή του Ισλάμ που δεν μπορεί να ελέγξει! Ο Λαός του Ιράν, στην μεγάλη του πλειοψηφία δεν αντέχει άλλο το καθεστώς της θανατικής ποινής, της απαξίωσης της γυναικείας αξιοπρέπειας, ιδίως με την επιβολή του χιτζάμπ (κάλυψη της κεφαλής), αστυνόμευση της «ηθικής» συμπεριφοράς…. Η κακοποίηση του Ισλάμ από το καθεστώς που επέβαλλε ο Αγιατολλάχ Χομεϊνί και συνεχίζει ο Αγιατολλάχ Χαμενεΐ στο Ιράν, με στόχους επέκτασης σε όλο τον μουσουλμανικό κόσμο είναι πρωτοφανής. Η χρήση βίας και τρομοκρατικών μεθόδων για την επιθετική αύξηση της επιρροής της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, κατά κύριο λόγο στην Μέση Ανατολή, (Χαμάς στην Γάζα και στα παλαιστινιακά εδάφη, Χεζμπολλάχ στον Λίβανο, Χούθι στην Υεμένη), καθιστά το καθεστώς των Μολλάδων, όχι απλά καταπιεστικό για τον λαό του Ιράν, αλλά και άκρως επικίνδυνο για την συνύπαρξη λαών με διαφορετικές παραδόσεις στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Η Εξέγερση των Ιρανών μετά από σαράντα επτά (47)χρόνια καταστολής, είθε να αποδυναμώσει το καθεστώς και επιτέλους να πνεύσει άνεμος ελευθερίας στο Ιράν! ΓΙΩΡΓΟΣ Α. ΔΟΥΔΟΣ 09/01/26