Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΛΑΜ!

Στην εποχή μας, ίσως η πιο κακοποιημένη θρησκεία είναι το Ισλάμ! Η ερμηνευτική του Κορανίου, είναι καθηλωμένη σε “αξίες” μιας φαλλοκρατικής και επομένως πατριαρχικής κουλτούρας. Ο λόγος απλούστατος: Όσοι θεωρούνται σαν “έγκυροι” ερμηνευτές είναι μόνον άνδρες και μάλιστα, οι περισσότεροι δεν ξεχωρίζουν για την ανοιχτή καρδιά, ούτε για το ανοιχτό μυαλό τους. Όλα τα “θεοκρατικά” ισλαμικά καθεστώτα, είναι τρομερές δικτατορίες, με πρώτη στη σειρά την αυτοαποκαλούμενη Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, δεύτερο μάλλον έρχεται το Ισλαμικό Εμιράτο του Αφγανιστάν, αλλά υπάρχει και συνέχεια.... Ένα από τα ζητήματα των ισλαμικών φασιστικών καθεστώτων είναι η επιβολή, με αστυνομικά μέσα και έντονη βαναυσότητα, της ενδυμασίας hijab στις γυναίκες. Η ενδυμασία hijab, υποτίθεται πως είναι σύμφωνη με τους κανόνες “σεμνότητας” που αξιώνει το Ισλάμ από τις γυναίκες, αλλά και από τους άνδρες. Κατά κανόνα, οι άνδρες εξαιρούνται από την εφαρμογή κανόνων σεμνότητας στις ενδυματολογικές επιλογές τους. Αυτό ισχύει στις πιο πολλές χώρες του κόσμου, με εξαίρεση εκεί, που η παραδοσιακή ενδυμασία των ανδρών είναι εξαιρετικά διαδεδομένη για πρακτικούς λόγους (λ.χ. αραβικές χώρες, Πακιστάν και Ινδία κ.ά.). Η επιβολή, ακόμα και με την πιο σκληρή αστυνομική βία, του hijab στις γυναίκες, είναι μια βαρβαρότητα, που υποκριτικά επικαλείται την “ευσέβεια”, ενώ προσφέρει εύφορο έδαφος ανάπτυξης της υποκρισίας.... Υπάρχει βέβαια και η επιβολή του hijab στις γυναίκες, μέσα από πιέσεις του κοινωνικού περίγυρου, κάτι που ισχύει σε πάρα πολλές περιπτώσεις στην Θράκη. Και στην περίπτωση αυτή υπάρχει βαρβαρότητα, αν και είναι πιο ήπια.... Η πρόσφατη δολοφονία της Mahsa Amini στο Ιράν, επειδή δεν φορούσε το hijab όπως απαιτεί η “ηθική” αστυνομία του κράτους των Μουλάδων, είναι η κορυφή του παγόβουνου ενός κράτους δολοφόνου, που υποτίθεται ότι λειτουργεί ως “ισλαμική δημοκρατία”....

Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή, ένας Άγιος των καιρών μας...

Στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη διαβάζουμε τα εξής λόγια του Ιησού: “Ο άνεμος πνέει όπου θέλει· ακούς τη βοή του αλλά δεν ξέρεις από πού έρχεται και πού πηγαίνει· έτσι συμβαίνει και με καθέναν που γεννιέται από το Πνεύμα” (3:8). Πράγματι το Πνεύμα του Θεού, μοιάζει με τον άνεμο, που δεν γνωρίζει σύνορα και αγνοεί κάθε είδους περιορισμούς. Περιδιαβαίνει παντού στον Όμορφο Κόσμο του Θεού και πλημμυρίζει τα πάντα. Πολύ συχνά η παρουσία του Αγίου Πνεύματος γίνεται αισθητή ανάμεσα στους ανθρώπους, μέσω των Αγίων του Θεού, που μοιράζονται την καθημερινότητά τους μαζί μας. Δε νιώθω ικανός να γράψω για έναν Άγιο, που είχα την ευλογία να γνωρίσω και να μοιραστώ στιγμές της ζωής του. Από την άλλη, νιώθω πως έχω χρέος να γράψω για τον Άγιο που με συνάντησε.... Θέλω να γράψω για τον Χαζρέτ Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή, τον τελευταίο Μουφτή της Κομοτηνής! Οι Άγιοι άνθρωποι του Θεού δεν είναι τέλειοι. Κουβαλούν αδυναμίες, που συχνά στο μυαλό πολλών ανθρώπων δεν ταιριάζουν με την εικόνα του αγίου που έχουν φυλακίσει στο νου τους. Μα οι άνθρωποι του Θεού, που πορεύονται τον βίο τους στη γη, φορώντας τον δερμάτινο χιτώνα τους, είναι όμοιοι με το γένος των θνητών απογόνων του Αδάμ και της Εύας κατά πάντα. Θλίβονται και οργίζονται, απογοητεύονται και πληγώνονται, χαίρονται και σπαρταρούν από τον έρωτα.... Σ’ εκείνο που διαφέρουν από μας τους πολλούς, είναι πως η καρδιά τους είναι αφημένη πέρα ως πέρα στον Θεό και η αγωνία τους είναι, πώς να κάνουν το θέλημα του Θεού. Όχι από φόβο για την κόλαση, ούτε από πόθο για τον παράδεισο. Αλλά γιατί, κάποια στιγμή, ο Ίδιος ο Θεός τους ψιθύρισε στην καρδιά ένα μυστικό, κι αυτοί, άνδρες, γυναίκες ακόμα και μικρά παιδιά, το άκουσαν και έγινε ο πιο πολύτιμος θησαυρός τους.... Μ’ αυτό το μυστικό που τους ψιθύρισε ο Κύριος του Σύμπαντος Κόσμου, μπήκαν σ’ ένα δρόμο μακρύ, συχνά δύσκολο, αλλά γεμάτο χαρές πανηγυριού για να γίνουν Φίλοι του Θεού. Η ύπαρξή τους φανερώνει το θεοειδές αρχέτυπο του Ινσάν-ι Κιαμήλ, δηλαδή του άρτιου, του ακέραιου, του σώου ανθρώπου! Του ανθρώπου, που οι πληγές από τα παθήματα και τις αστοχίες του έχουν γιάνει, τα αμαρτήματά του έχουν σβήσει.... Διαβάζοντας στο Κοράνιο δυο εδάφια, συχνά στοχάζομαι ως προς το νόημά τους: “Κάθε μέρα ο Αλλάχ φανερώνει κάτι καινούργιο” (Σούρα Αρ Ραχμάν 29)· “Αλλάχ! Δεν υπάρχει Θεός παρά Αυτός, ο Ζωντανός, ο Αιώνιος. Δεν τον πιάνει νύστα, ούτε Τον παίρνει ο ύπνος” (Σούρα Αλ Μπάρακα 255). Νιώθω, πως ο Θεός είναι πλάι μας, σε όλους τους ανθρώπους, δίκαιους και άδικους, με στοργή και φροντίδα. Σκέφτομαι, πως πράγματι ο Θεός, ανύστακτα περιβάλλει με το έλεός Του και την παραμικρή “γωνίτσα” του υπέροχου Σύμπαντός Του. Μα, έχοντας την ευλογία να γνωρίσω έναν Άγιο άνθρωπο, μαρτυρώ, πως τα παραπάνω αγιέτ (εδάφια) του Κορανίου, αληθεύουν με την παρουσία των Αγίων Του στις πιο ταπεινές στιγμές της ζωής μας.... Ο Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή γεννήθηκε, μεγάλωσε και έμαθε τα πρώτα γράμματα στο ορεινό κεφαλοχώρι των Πομάκων της Ξάνθης, στον Εχίνο, παλιότερα γνωστό ως Σαχίν. Πρώτος του δάσκαλος ήταν ο πατέρας του, ο Χαφούζ Ιντρίς Μέτσο. Μέσα σε δυο περίπου χρόνια απομνημόνευσε ολόκληρο το ιερό Κοράνι και του δόθηκε ο τίτλος του Χαφούζη. Στο χωριό δεν ασχολούνταν μονάχα με την μελέτη, μα δούλευε και στα καπνά της οικογένειας. Τα πρώτα θεολογικά γράμματα τα σπούδασε στον Μεντρεσέ του Εχίνου. Ο άνθρωπος που σημάδεψε την σκέψη και το ήθος του, υπήρξε ο Χαφούζ Αλή Ρεσάτ. Όταν ο Κεμάλ Ατατούρκ ανακήρυξε την Τουρκία κοσμικό κράτος και εναντιώθηκε στους οθωμανικούς θρησκευτικούς θεσμούς, δεν ήταν λίγοι οι πιστοί Μουσουλμάνοι, που ήρθαν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν στη Θράκη. Ανάμεσά τους ο Σεϊχουλισλάμης Μουσταφά Σαμπρή Εφέντης και ο Τσερκέζος λόγιος από την Σαμψούντα, Χαφούζ Αλή Ρεσάτ. Την δεκαετία του ’50 στον Εχίνο, ο Χαφούζ Αλή Ρεσάτ ίδρυσε ένα μεντρεσέ, γνωστό ως Medrese-yi Reşadiye. Ανάμεσα στους μαθητές του ήταν και ο Μέτσο Τζεμαλή. Όπως ομολογούσε ο Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή, τον καιρό που ήταν μαθητής του Αλή Ρεσάτ, εξαιτίας της ανώριμης ηλικίας του, δεν μπορούσε να καταλάβει το πόσο σπουδαίος ήταν ο Δάσκαλός του. Με το πέρασμα των χρόνων και ιδίως, αφότου φόρεσε την μαύρη χέρκα (ράσο) και το σαρίκι του Μουφτή της Κομοτηνής, όλο και πιο συχνά έφερνε στο νου τον Άγιο Δάσκαλό του. Γιατί πράγματι, ο Χαφούζ Αλή Ρεσάτ ήταν ένας άγιος και σοφός άνθρωπος του Θεού. Η απαξίωση του Ισλάμ στην κεμαλική Τουρκία προκαλούσε πόνο και οργή στον Χαφούζ Αλή Ρεσάτ. Ήδη, είχαν αρχίσει να εμφανίζονται μερικοί ιμάμηδες στη Θράκη, που ήταν πρόθυμοι, να γίνουν όργανα του νέου τουρκικού καθεστώτος, έστω και αν αυτό θα αλλοίωνε το Ισλάμ. Θυμόταν λοιπόν ο Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή τον Δάσκαλό του, που έλεγε, πως “δεν πρόκειται να πάω ακόμα και την Τζουμάα (Παρασκευή, ημέρα σύναξης των Μουσουλμάνων ως κοινότητας πιστών στο τζαμί), σε τζαμί, αν ο ιμάμης, θα έχει το νου και την καρδιά στραμμένα στην Άγκυρα και όχι στη Μέκκα!” Στο τέλος της δεκαετίας του ’50 ο Μέτσο Τζεμαλή τέλειωσε τις πρώτες σπουδές και την μαθητεία του κοντά στον Χαφούζ Αλή Ρεσάτ, που είχε μεταφέρει τον μεντρεσέ του στην Κομοτηνή. Για δέκα περίπου χρόνια ασχολούνταν με τα καπνά στον Εχίνο, που ήταν η παραδοσιακή αγροτική απασχόληση της οικογένειας. Αυτή την περίοδο, γνώρισε την γυναίκα που παντρεύτηκε, την Χατιτζέ και εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Αρριανά. Το 1966 δόθηκε μια υποτροφία από τον βασιλέα της Σαουδικής Αραβίας Φαϊζάλ στον Μέτσο Τζεμαλή και με την σύζυγό του εγκαταστάθηκαν στη Μεδίνα, για σπουδές στο Ισλαμικό Πανεπιστήμιο της ιερής πόλης. Οι ανώτερες ισλαμικές θεολογικές και νομικές σπουδές διήρκεσαν δώδεκα χρόνια. Δίπλα του όλα αυτά τα χρόνια η Χατιτζέ. Μαζί απέκτησαν δύο θυγατέρες και ένα γιο, που δυστυχώς πέρασε στην άλλη ζωή νωρίς. Στην πολυκατοικία που έμενε η οικογένεια του Μέτσο Τζεμαλή στη Μεδίνα, υπήρχε ένας Αιγύπτιος θυρωρός. Σκούπιζε, καθάριζε και φρόντιζε την οικοδομή. Οι πιο πολλοί από τους ενοίκους τον προσπερνούσαν, θεωρώντάς τον έναν φτωχό άνθρωπο, που άφησε τη γη του και ξενιτεύτηκε για να τα βγάλει πέρα πιο εύκολα. Ο Τζεμαλή έδειχνε σεβασμό για τον θυρωρό κι ένα βράδυ, αποκάλυψε στο νεαρό φοιτητή από την Ελλάδα, πως η εγκατάστασή του στη Μεδίνα, ήταν υπακοή στο θέλημα του Αλλάχ και δεν έγινε απλά για ένα καλύτερο μεροκάματο. Επίτηδες είχε διαλέξει μια δουλειά, που αρκετοί θεωρούσαν παρακατιανή, για να κρύβει τον εαυτό του από τον κόσμο. Στη Σαουδική Αραβία επικρατούσε ως επίσημη ιδεολογία του κράτους, το μουσουλμανικό δόγμα των Ουαχάμπι. Σε πολλά πράγματα, οι Ουαχάμπι ουλεμάδες ήταν άκαμπτοι και αυστηροί. Αρνούνταν τον σεβασμό στα μνήματα των Αγίων ανθρώπων του Θεού και είχαν καταστρέψει το κοιμητήριο, όπου αναπαύονταν μέλη της Οικογένειας του Προφήτη. Γιορτές, όπως η ενθύμηση της γέννησης του Προφήτη, που σε άλλες μουσουλμανικές χώρες γιορτάζονταν, στη Σαουδική Αραβία ήταν απαγορευμένες. Οι Σούφι, οι άνθρωποι που είχαν ξεκινήσει το δρόμο για να συναντήσουν και να σμίξουν με τον Αλλάχ, υπήρχαν μονάχα μυστικά στην Σαουδική Αραβία. Ο θυρωρός της οικοδομής που έμενε ο Μέτσο Τζεμαλή ήταν ένας Σούφι. Το εκμυστηρεύτηκε στον Πομάκο από την Ελλάδα και του αποκάλυψε, πως η αποστολή της παρουσίας του στην ιερή πόλη του Προφήτη, ήταν να βοηθήσει να κρατηθεί αναμμένο το λυχνάρι για όσους έψαχναν να βρουν το μονοπάτι.... Ο Μέτσο Τζεμαλή αποφοίτησε το 1976 από το Πανεπιστήμιο της Μεδίνας και επέστρεψε στην Ελλάδα το 1978. Περιόδευε στα ιερά τεμένη του νομού Ροδόπης, κηρύττοντας τον Λόγο του Θεού. Το 1985 διορίστηκε Τοποτηρητής Μουφτής της Κομοτηνής. Ο διορισμός του στην Μουφτεία το 1985 δεν ήταν μια αυθαίρετη απόφαση της Αθήνας. Τον είχαν προτείνει για την θέση αυτή εξέχοντα μέλη της Μειονότητας. Αξίζει να αναφέρουμε τον πρώην βουλευτή Ροδόπης και πρόεδρο της Διαχειριστικής Επιτροπής Μουσουλμανικής Περιουσίας Κομοτηνής Γιασάρ Μεχμέτογλου, τον βουλευτή Ροδόπης Μεχμέτ Μουφτήογλου, τον βουλευτή Ξάνθης Αχμέτ Φαΐκογλου και δέκα τέσσερις (14) Θεολόγους και Ιεροκήρυκες. Αργότερα, με την απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων Α3/19/30-3-1990 (ΦΕΚ Γ΄ 61), διορίστηκε Μουφτής Κομοτηνής. Η ανάληψη των καθηκόντων του Μουφτή δεν ήταν εύκολη. Κύκλοι της Μουσουλμανικής Μειονότητας, που μάλλον καθοδηγούνταν από το Τουρκικό Προξενείο της Κομοτηνής και επιδίωκαν να μετατρέψουν την θέση του Μουφτή σε εργαλείο αντιπαράθεσης με τις επιλογές του ελληνικού κράτους, προσπάθησαν να εκφράσουν δυναμικά την αντίθεσή τους στην επιλογή του κράτους. Εκείνη τη δύσκολη στιγμή, ένας πεχλιβάνης από το Μεγάλο Δέρειο του Έβρου, ο μακαριστός Μεχμέτ Μποσταντζή, μαζί και με άλλους συναθλητές του, κατέβηκαν στην Κομοτηνή και στάθηκαν δίπλα στο νέο Μουφτή, στον Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή. Οι παραδοσιακοί παλαιστές, οι πεχλιβάνηδες, στην Θράκη, ελληνική και τουρκική, αλλά και σε περιοχές της Μακεδονίας, που γίνονται παραδοσιακοί αγώνες πάλης σε διάφορες ευκαιρίες, θεωρούνται, κάτι σαν λαϊκοί ήρωες. Τα πρώτα χρόνια, η παρουσία του Μέτσο Τζεμαλή στην Μουφτεία ήταν μια καθημερινή δοκιμασία. Δεχόταν απειλές για τη ζωή του ιδίου και της οικογένειάς του. Είχε εξαπολυθεί από το “βαθύ τουρκικό κράτος” μια τρομοκρατία στην κοινότητα των Μουσουλμάνων της Ροδόπης. Ακόμα και φίλοι του, δεν τολμούσαν να τον χαιρετήσουν δημόσια. Κάθε τόσο κυκλοφορούσαν απειλές για εισβολή στην Μουφτεία, για την βίαιη αποπομπή του. Άλλοτε πάλι, διαδίδονταν φήμες, ότι θα έρθουν εκτελεστές της οργάνωσης των Γκρίζων Λύκων από την Τουρκία για να τον δολοφονήσουν. Αρκετές φορές, είτε όταν ξεκινούσε από τα Αρριανά για την Κομοτηνή, είτε στην επιστροφή του, άλλαζε το δρομολόγιο της διαδρομής. Υπήρξαν βράδια που απέφυγε να επιστρέψει στο σπίτι του και διανυκτέρευε στο σπίτι του μακαριστού πολιτευτή Χαλήλ Γιασάρ, στον συνοικισμό Καλκάντζα (Ήφαιστος) της Κομοτηνής. Εκείνες τις νύχτες, ο χρόνος περνούσε με ατέλειωτες συζητήσεις ανάμεσα στους δύο άνδρες και σε άλλους, που τύχαινε να βρίσκονται. Eπί δύο περίπου χρόνια, από τον διορισμό του στη θέση του Μουφτή, ο Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή, συνοδευόταν από περιπολικό της Αστυνομίας, κατά την μετάβασή του από τα Αρριανά στην έδρα της Μουφτείας! Ο Ρομ στην καταγωγή, Χαλήλ Γιασάρ υπήρξε μια σπουδαία προσωπικότητα της Θράκης. Την περίοδο που ο τουρκικός εθνικισμός μεταξύ μειονοτικών Ελλήνων πολιτών, όλο και αυξανόταν, με την δραστηριότητα του ανεξάρτητου βουλευτή Αχμέτ Σαδίκ, ο Χαλήλ Γιασάρ αγωνιζόταν ενάντια στο φαινόμενο, που δίχαζε τους Θρακιώτες Μουσουλμάνους. Κάποια στιγμή στην προσωπική ζωή του, ο Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή, ένιωσε την πίκρα της βαθειάς απώλειας. Η λατρεμένη και ευλογημένη σύζυγός του Χατιτζέ, πέρασε στην παρουσία του Αλλάχ. Ο Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή, ενόσω ήταν Μουφτής Κομοτηνής και δεχόταν έντονο πόλεμο, ο ίδιος, ποτέ δεν είχε χρησιμοποιήσει υβριστικούς ή απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς, ακόμα και για τους πιο “επιφανείς” από τους πολέμιούς του. Έδειχνε απίστευτη αντοχή, όχι μόνο απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα, αλλά και στην ελληνική αθλιότητα. Πολλές κυβερνήσεις και υπουργοί από την Αθήνα, του φέρθηκαν με απαξιωτικό τρόπο, ενώ δεν έλειψαν κι εκείνοι, που προσπαθώντας να τον «υποτάξουν», τον απειλούσαν συνεχώς ότι, μετά από πιέσεις της Τουρκίας, θα τον καθαιρέσουν και θα προκηρύξουν εκλογές για ανάδειξη Μουφτή! Δεν ήταν λίγοι οι Χριστιανοί τοπικοί πολιτικοί, στο χώρο της Αυτοδιοίκησης, που στις θρησκευτικές μουσουλμανικές γιορτές, επισκέπτονταν τον Τούρκο Γενικό Πρόξενο Κομοτηνής για να του ευχηθούν, αγνοώντας με αμέτρητη αμετροέπεια τον φυσικό θρησκευτικό ηγέτη της Μουσουλμανικής Θρησκευτικής Κοινότητας, τον Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή. Ελάχιστοι ήταν εκείνοι, που μπορούσαν να κατανοήσουν το μαρτύριο, αλλά και την ανυπέρβλητη υπομονή του Αγίου Ανθρώπου του Θεού. Χειρισμοί του ελληνικού κράτους, εντελώς άστοχοι και συχνά ιδιοτελείς, διαφόρων παραγόντων, είχαν αποδυναμώσει τον Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή, από τον διοικητικό έλεγχο αρκετών τζαμιών. Οι ιμάμηδες αυτών των τζαμιών, προσχωρούσαν στη δικαιοδοσία του λεγόμενου εκλεγμένου Μουφτή, του Ιμπραήμ Σερήφ. Πάντως, είναι χαρακτηριστικό, ότι ακόμα και αυτοί οι ιμάμηδες, δεν έπαυσαν να δείχνουν βαθύ σεβασμό στο πρόσωπο του Μέτσο Τζεμαλή. Δεν έλειψαν κι εκείνοι, που ζητούσαν παρακλητικά από τον Χαφούζ Τζεμαλή, να δείξει κατανόηση για την επιλογή τους... Στην περιφέρεια της Μουφτείας Κομοτηνής, οι νόμιμοι θρησκευτικοί γάμοι Μουσουλμάνων, ενόσω ήταν Μουφτής ο Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή, δεν φυλλορροούσαν, όπως συνέβαινε στην περιφέρεια της Μουφτείας Ξάνθης. Ιμάμηδες που ακολουθούσαν τον Ιμπραήμ Σερήφ έσπευδαν στην Μουφτεία και ζητούσαν την έκδοση άδειας γάμων, που θα τελούσαν. Ο Μέτσο Τζεμαλή, ως Μουφτής, με πολλή υπομονή, αντέστρεψε στην περιφέρεια της Μουφτείας Κομοτηνής το αρνητικό κλίμα. Στη συνείδηση της τεράστιας πλειοψηφίας των Μουσουλμάνων όλης της Θράκης, ήταν ο αδιαμφισβήτητος θρησκευτικός ηγέτης. Το κύρος του Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή αναγνωριζόταν επί σειρά ετών και από στελέχη κυβερνήσεων της Αθήνας. Υπήρξαν περισσότερες από μια περιπτώσεις, που η Αθήνα, δεν προχώρησε στην επικύρωση νομοσχεδίων, που αφορούσαν τη Μουσουλμανική Θρησκευτική Κοινότητα της Θράκης, διότι ο Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο είχε εκφράσει, χωρίς τυμπανοκρουσίες, την αντίθεσή του προς τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς! Όπως ο Δάσκαλός του, ο Χαφούζ Αλή Ρεσάτ, έτσι και ο Χαφούζ Τζεμαλή, ιδίως όταν ανέλαβε τις ευθύνες του, ως Μουφτής Κομοτηνής, υπήρξε αντίθετος στην βλάσφημη εργαλειοποίηση της θρησκείας του Ισλάμ για την εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπιμοτήτων, από οπουδήποτε και αν προέρχονταν. Πίστευε πολύ βαθειά στην οικουμενικότητα του Ισλάμ και στην παγκοσμιότητα του ιερού Κορανίου, που καταλύει τις διακρίσεις μεταξύ των ανθρώπων εξαιτίας καταγωγής, πίστης, γλώσσας. Η Παράδοση (Σούννα), που άφησε ως πολύτιμη κληρονομιά στην ανθρωπότητα ο Προφήτης Μωάμεθ, είθε να τον σκεπάζουν οι ευλογίες και η ειρήνη του Αλλάχ, επιβεβαίωσαν με ακρίβεια, όσα υπάρχουν θησαυρισμένα στο Κοράνιο, κατά των κάθε λογής διακρίσεων. Αυτό ακριβώς υποστήριζε ο Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή και για τούτο αντιμαχόταν τις επιλογές της Τουρκίας, που αρκετά χρόνια στη Θράκη, χρησιμοποιεί την θρησκεία ως όχημα αλλοίωσης των συνειδήσεων των Μουσουλμάνων, χάριν των στόχων του τουρκικού εθνικισμού στην περιοχή. Επειδή το Ισλάμ είναι η θρησκεία του Θεού που αντιμάχεται τις διακρίσεις και τον διχασμό των ανθρώπων, ο Μέτσο Τζεμαλή ως Μουφτής, με πράξεις, που συχνά δεν γίνονταν γνωστές, ενεργούσε υπέρ της ενότητας όλων των Μουσουλμάνων στην περιφέρεια της Μουφτείας Κομοτηνής. Είναι γνωστό δυστυχώς, ότι το ελληνικό κράτος επί χρόνια, αρνούνταν να χορηγεί οικοδομικές άδειες, ακόμα και για την ανάπλαση τζαμιών, που κόντευε να τα γκρεμίσει ο χρόνος ή για την ανέγερση μιναρέδων. Συχνά, η άρνηση του κράτους για να συντηρηθούν παλιά τζαμιά σε χωριά ή να χτιστούν μιναρέδες, οφείλονταν σε παρεμβάσεις φανατικών Μητροπολιτών! Είναι γνωστά σε όλη τη Θράκη τα μεβλούτ που τελούνται στα χωριά Φιλύρρα (Μπουγιούκ Σικερλή) και Δοκός (Τομπρούκ κιοΐ). Ο Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή είχε καταφέρει, σχεδόν στα πρώτα χρόνια της θητείας του ως Μουφτής, παρακάμπτοντας τις απαγορεύσεις, να γίνουν εργασίες ανάπλασης του τεμένους της Φιλύρρας. Η επιτροπή που ήταν υπεύθυνη για την τέλεση του μεβλούτ, αποφάσισε για να τον ευχαριστήσουν, να είναι επίσημος προσκεκλημένος. Ήταν γνωστό, ότι στην Φιλύρρα υπήρχαν ακόλουθοι του Ιμπραήμ Σερήφ. Έτσι ο Χαφούζ Τζεμαλή, για να μην δημιουργηθούν προβλήματα διχασμού μεταξύ των Μουσουλμάνων, που θα λάμβαναν μέρος στο μεβλούτ, ευχαρίστησε την επιτροπή για την τιμητική πρόσκληση που του έκαναν, αλλά αρνήθηκε να είναι παρών στην τελετή. Μάλιστα, είχε πει τα εξής στα μέλη της επιτροπής: Από εδώ που βρίσκομαι, με τις προσευχές μου, θα είμαι κοντά σας κατά το μεβλούτ, αλλά δεν θα έρθω, για να μην υπάρξει διχασμός. Εκείνο που χρειαζόμαστε οι Μουσουλμάνοι είναι ενότητα.... Ο Μέτσο Τζεμαλή αγωνιζόταν για την ενότητα των Μουσουλμάνων της περιφέρειας της Μουφτείας Κομοτηνής, κλείνοντας στις προσευχές του, ακόμα κι εκείνους, που τον αγνοούσαν και αναγνώριζαν σαν Μουφτή Κομοτηνής τον Ιμπραήμ Σερήφ, ακόμα και αν μιλούσαν υποτιμητικά σε βάρος του! Μια μέρα επισκέφθηκε απροειδοποίητα την Μουφτεία ένας στρατηγός και ζήτησε να δει τον Μουφτή. Δεν χρειάστηκε να περιμένει πολύ και ο Χαφούζ Τζεμαλή τον δέχτηκε εγκάρδια στο γραφείο του. Παρακάλεσε τον Χαφούζη, έτσι αποκαλούσαν όσοι γνώριζαν τον πάντοτε χαμογελαστό κλητήρα της Μουφτείας, να τους φέρει καφέ, που ήξερε καλά την τέχνη του ψησίματός του. Αφού ο στρατηγός και ο Μουφτής απόσωσαν τον καφέ τους, ο φιλοξενούμενος άνοιξε την καρδιά του. ‘Μουφτή μου, είναι κάτι που χρόνια τώρα, από τα νιάτα μου, είναι μεγάλο βάρος στην ψυχή μου. Με το που βρέθηκα στα μέρη σας, πήρα την απόφαση νά ’ρθω να σας συναντήσω και να σας εξομολογηθώ τον καημό που με βαραίνει. Σοφολογιότατε, ήσασταν μικρό παιδί στη διάρκεια του Εμφυλίου, αλλά δεν μπορεί να μην θυμάστε τους τρεις συγχωριανούς σας, που βρέθηκαν σκοτωμένοι, λίγο παραέξω από τον Εχίνο σε κάποιο ρέμα. Ο Μουφτής συγκατένευσε με ένα νεύμα. Ο στρατηγός συνέχισε. Ήταν τρία παλικάρια, που νύχτα τους πήραν μακριά από τα σπίτια τους και τους δολοφόνησαν. Στο χωριό και σ’ όλη την ορεινή Ξάνθη διαδόθηκε αμέσως, πως οι τρεις νεκροί ήταν θύματα των κομμουνιστών. Η αλήθεια ήταν εντελώς διαφορετική. Ήμουν νεαρός υπαξιωματικός του εθνικού στρατού. Και βρισκόμουν στο μέρος που δολοφονήθηκαν από μας, από τον εθνικό στρατό οι άμοιροι τρεις Εχινιώτες. Μας δόθηκε η εντολή από τους ανωτέρους μας να διαπράξουμε τούτο το έγκλημα, για να κάνουμε τους Πομάκους να μισήσουν τους αντάρτες!’ Ο στρατηγός σιώπησε και ευθύς σηκώθηκε. Φίλησε το χέρι του Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή και του είπε φεύγοντας: ‘Μουφτή μου, ευχαριστώ που με άκουσες. Κάνε σε παρακαλώ μια προσευχή, μήπως ειρηνεύσει η ψυχή μου...’. Ο Χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο, υπήρξε μύστης του μπάτιν (στην ερμηνευτική του Κορανίου, μπάτιν είναι το κεκρυμμένο, που μόνον εκείνοι και εκείνες που έχουν το χάρισμα της θείας γνώσης, μπορεί να το κατανοήσουν), όπως και γνώστης του ζάχιρ (ζάχιρ είναι το φανερό που είναι προσιτό στην κατανόηση όλων), που κοσμούν τις σούρες του Κορανίου. Ο Χαφούζ Τζεμαλή δεν γνώριζε μόνο τους τύπους και τις προσιτές στους πάντες παραδόσεις που συγκροτούν το κέλυφος της θρησκείας του Ισλάμ, ήταν ο μύστης και των κεκρυμμένων του εσώτατου Ισλάμ. Ο Χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο, υπήρξε ψυχαγωγός πολλών αναζητητών της Οδού της πραγμάτωσης του γνώθι σαυτόν και της ολοκλήρωσης του ανθρώπινου προσώπου, με στόχο να αγγίξει το θεοειδές αρχέτυπο του Ινσάν-ι Κιαμήλ (Insan i Kâmil)! Για τούτο, αξιώθηκε να περιβάλλεται από μαθητές και μαθήτριες, Μουσουλμάνους και Χριστιανούς, που τους αγκάλιαζε με την ίδια τρυφερότητα της στοργής και της σοφίας του. Ο Χαζρέτ Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή ήταν ένας Σούφι Δάσκαλος του Ισλάμ για τον 21ο αιώνα! Η Τουρκία, μέχρι τη στιγμή που πέρασε στην παρουσία του Αγαπημένου του, επέμενε να αμφισβητεί τον Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή. Ήταν πρόσωπο, persona non grata και του απαγορευόταν να εισέλθει στην τουρκική επικράτεια. Ο ακροδεξιός και εθνικιστής βουλευτής Αχμέτ Σαδίκ (1947-1995), απειλούσε ότι θα εξολοθρεύσει τον Χαφούζ Τζεμαλή! Οι εθνικιστές Τούρκοι ανάμεσα στην Μειονότητα, τον αποκαλούσαν προδότη του τουρκικού έθνους! Αναφέρομαι στον Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο, στον Μουφτή Κομοτηνής, ως χαζρέτ 1, γιατί πράγματι υπήρξε ένας άγιος και σοφός άνθρωπος του Θεού. Τον διέκρινε μια θαυμαστή ευρυχωρία πίστεως, σημείο, ότι η ύπαρξή του ήταν αφημένη στην Πνοή του Αγίου Πνεύματος (ar’ ruhu’l qudus). Είχα την πολύτιμη ευκαιρία να γνωρίσω τον Χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή και να συνδεθώ πνευματικά μαζί του, επί πολλά χρόνια. Με αφορμή το πρόσωπο του σεβάσμιου Μουφτή Κομοτηνής επιτρέψτε μου να καταθέσω τα εξής, ως προσωπική μαρτυρία μου: Ο Θεός δεν ξεχωρίζει τους ανθρώπους του, όπως συνήθως κάνουμε εμείς, οι κοινοί θνητοί, ανάλογα με την ετικέτα της θρησκείας, του έθνους ή της καταγωγής, που τους αποδίδεται. Ο Θεός, γνωρίζει εκείνους που τον αγαπούν, τους δικαίους ενώπιόν Του και αγνοεί τις ιδιότητες που προσθέτουν οι άνθρωποι για να τους ξεχωρίσουν. Ο Χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο είναι ένας αληθινός Άγιος και όπως συμβαίνει με τους αγίους του Θεού, μετά την αναχώρησή τους από τον κόσμο των φαινομένων, καθώς δεν υφίστανται πλέον τους περιορισμούς του σώματος, ενδυναμώνονται με απροσδιόριστη σε μέγεθος και αγαθότητα δύναμη. Η αποκλειστικά πνευματική τους υπόσταση, είναι πλέον πλήρης χάριτος! Το πνεύμα του Χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή έχει αποδεσμευθεί από τους εγκόσμιους περιορισμούς και έχει μεταμορφωθεί σε μπάρακα, σε ένθεο δώρο και ευλογία! Εκείνο που με λυπεί, καθώς γράφω αυτές τις σειρές, ως ελάχιστο μνημόσυνο για τον Χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο, είναι ότι υπήρξαν αξιωματούχοι του κράτους, που ενώ τους δόθηκε η ευκαιρία να γευθούν ευλογίες από την επαφή τους με τον Μουφτή Κομοτηνής, απέδειξαν πως ήταν εντελώς ανώριμοι για κάτι τέτοιο. Απεναντίας, με την αμετροέπεια που τους διακρίνει, αποκάλυψαν την μωρία τους, λόγω της νομής της εξουσίας, και κατέδειξαν πως το κράτος, δεν διαθέτει ηθική, ούτε γνωρίζει να τιμά ανθρώπους που το αξίζουν. Η νομοθεσία του ελληνικού κράτους, από το 1991 και μετά (Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της 24/12/1990, που κυρώθηκε με το νόμο 1920/1991), αναγνωρίζει τον Μουφτή ως ανώτερο δημόσιο υπάλληλο, κάτι που είναι απαράδεκτο. Ο Μουφτής έπρεπε να αναγνωρίζεται ως δημόσιος λειτουργός, όπως οι επίσκοποι και οι υπόλοιποι κληρικοί της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Παρόλα αυτά, το κύρος του Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή αποτελούσε κατά κανόνα, “ηθικό” ανάχωμα σε αυθαίρετες ενέργειες, τόσο σε βάρος του ίδιου, όσο και γενικότερα σε βάρος της Μουσουλμανικής Θρησκευτικής Κοινότητας. Αφότου ανέλαβε Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων ο Κώστας Γαβρόγλου, της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, το τοπίο άλλαξε αρνητικά. Η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων, με επικεφαλής τον Γιώργο Καλαντζή, επανειλημμένα έστελνε “αγενέστατα” έγγραφα προς τον Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή. Τα έγγραφα της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων, καλούσαν τον Μουφτή να πειθαρχήσει σε εντολές της Αθήνας και του υπενθύμιζαν την ιδιότητά του ως δημοσίου υπαλλήλου και τις πειθαρχικές ευθύνες του σε περίπτωση απειθαρχίας! Η θητεία του Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή ως Μουφτή Κομοτηνής, έληγε, σύμφωνα με Κανονιστική Πράξη του Προέδρου της Δημοκρατίας της 17/12/2010 (ΑΔΑ: 4ΙΙ19-27), τον Δεκέμβριο του 2020 (ΦΕΚ Υ.Ο.Δ.Δ. 407). Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με άρθρο που είχε εισαγάγει εμβόλιμα σε νόμο για το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, το Ιόνιο Πανεπιστήμιο “και άλλες διατάξεις” (άρθρο 48 νόμος 4559/2018), αποφάσισε να απολύσει τους Μουφτήδες Κομοτηνής και Ξάνθης. Με τον παραπάνω νόμο, εφευρέθηκε η όψιμη αιτιολογία, ότι ο Μουφτής Κομοτηνής Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή και ο Μουφτής Ξάνθης Μεμέτ Εμίν Σινίκογλου, είχαν υπερβεί το 67ο έτος της ηλικίας τους. Για πρώτη φορά τέθηκε όριο ηλικίας για τους Μουφτήδες στην Ελλάδα, εξομοιώνοντάς τους, από πλευράς ηλικίας σε σχέση με την παροχή των υπηρεσιών τους, με τους ανώτερους και ανώτατους δικαστές, με τους ακαδημαϊκούς δασκάλους, με τους γιατρούς του ΕΣΥ, μολονότι οι Μουφτήδες, είναι θρησκευτικοί λειτουργοί του σουννιτικού Ισλάμ. Μάλιστα, αν ληφθεί υπόψη, ότι οι απλοί παπάδες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, παραμένουν αμετακίνητοι στις θέσεις τους χωρίς όριο ηλικίας (άρθρο 14 Κανονισμού της Εκκλησίας της Ελλάδος αρ. 230/2012 ΦΕΚ Α΄73 “Περί Εφημερίων και Διακόνων), γίνεται ολοφάνερη η πρόθεση της ελληνικής κυβέρνησης το 2018, να απαλλαγεί κυρίως από τον Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή, που ουδέποτε υπήρξε δουλικός απέναντι, ιδίως, στον Γενικό Γραμματέα Θρησκευμάτων! Λίγο καιρό πριν εγκαταλείψει τα εγκόσμια ο Χαζρέτ Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή, εκμυστηρεύτηκε κάποιες σκέψεις του, μπροστά στον καλό του φίλο Γιατρό Ιμπράμ Ονσούνογλου, που κατέγραψε ο Μουσταφά Τσολάκ Αλή: “Εμένα πολύ με δυσφήμισαν. Δεν έδωσα σημασία. Το μόνο που μ’ ενόχλησε ήταν όταν ο Μουσταφά Μπατζακσίζ, όταν αναφερόταν για μένα έγραφε τ’ όνομά μου ως ‘Μήτσο’. Αυτό με πλήγωσε. Πριν πεθάνει, μου έστειλε έναν κοινό μας γνωστό, που μου είπε πως ζητά να τον συγχωρέσω. Είπα: Εγώ να τον συγχωρέσω, αλλά τι θα πει αυτό, ο Αλλάχ θα συγχωρέσει έναν άνθρωπο που συκοφαντεί έναν πιστό, που δηλώνει Μουσουλμάνος, αποκαλώντας τον ‘Μήτσο’ λες και έγινε χριστιανός;... Εγώ 32 χρόνια υπηρέτησα τη μειονότητα και το Ισλάμ. Μέσα σ’ αυτά τα χρόνια δε χάθηκε σπιθαμή βακουφικής γης. Μια μέρα ήρθε ένας υπεύθυνος. ‘Σοφολογιότατε’ μου είπε, ‘θέλουμε μια υπογραφή σας, που να δηλώνετε πως το τάδε βακουφικό ακίνητο, μας το παραχωρείτε. Κι εμείς θα σας παραχωρήσουμε αντίστοιχο χώρο στον Σώστη και θα τελειώσουμε την ανταλλαγή. Και για τη βοήθειά σας θα σας δώσουμε κι εσάς 4 εκατομμύρια δραχμές’. ‘Να το συζητήσω με το δικηγόρο μου και θα σας ενημερώσω’ είπα. Γύρισα στη Μουφτεία, κάλεσα τον δικηγόρο Χασάν Ιμάμογλου. Του είπα: ‘Πάνε πες τους πως όσο καιρό θα κάθεται στο πόστο του Μουφτή ο Χαφούζ Τζεμαλί, δε θα πάρετε σπιθαμή βακουφικής γης’. Πήγε ο Χασάν και τους το είπε. Και πρόσθεσε: ‘Γι’ αυτό το θέμα δε χρειαζόταν να ενοχλήσετε τον Μουφτή. Αν ρωτάγατε εμένα, θα σας έλεγα την απάντηση που θα δώσει’. Προσωπικά είμαι κατά, του να μένει ο Μουφτής στη θέση του εφόρου ζωής”. Ο Μουσταφά Τσολάκ Αλή ρώτησε: Νομίζω και εσάς η αντίστασή σας δεν είναι για την συνταξιοδότηση σας, αλλά για τον τρόπο που έγινε. Αν σας έλεγαν σας συνταξιοδοτούμε λόγω ηλικίας, πείτε μας 3 ονόματα που μετά από σας μπορούν να συνεχίσουν άξια αυτή τη δουλειά, να διαλέξουμε έναν απ’ αυτούς, ποια θα ήταν η στάση σας; “Έτσι ακριβώς όπως τα λες. Μπορούσε να γίνει ανταλλαγή απόψεων. Εγώ μπορούσα να δώσω κάποια ονόματα -που δε θέλω να τα πω εδώ-,που μετά από μένα μπορούν να συνεχίσουν άξια τη δουλειά αυτή και να υπηρετούν το Ισλάμ. Αλλά εδώ έγινε πραξικόπημα. Και όχι πραξικόπημα σε μένα, αλλά στη Μουφτεία”. Τα ξημερώματα της Τζουμάα (Παρασκευής), της 23ης του μηνός Ραμπί’αλ Θάνι του έτους 1441 από Εγίρας, (20/12/2019), πέρασε στην παρουσία του Αγαπημένου του, ο Χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο. Επί τριάντα τρία χρόνια διακόνησε την Μουφτεία Κομοτηνής και τους Μουσουλμάνους της περιοχής. Αναγνωρίσθηκε ως σημαντικός Ουλεμά από ισλαμικές χώρες και του αποδόθηκαν εξαιρετικές τιμές. Υπήρξε ο τελευταίος Μουφτής Κομοτηνής, ως το θέρος του 2018 που απολύθηκε από την θέση του, με απόφαση της τότε κυβέρνησης της Ελλάδος…. Γιώργος Δούδος, Νομικός 13/09/2022

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΜΟΥΦΤΗ ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΗ. ΓΙΑ ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΘΈΛΟΥΝ ΝΑ ΜΕΝΟΥΝ ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ

ΓΙΩΡΓΟΣ Α. ΔΟΥΔΟΣ ΝΟΜΙΚΟΣ Οι Μουσουλμάνοι της περιοχής Ξάνθης, που αγνοούν τον διορισμένο από τοΥπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων Τοποτηρητή Μουφτή Ξάνθης, με έδρα στην οδό Κλεμανσώ 15, εξέλεξαν Μουφτή Ξάνθης, με ψηφοφορία με ανάταση του χεριού στα τεμένη της περιοχής, προχθές 9 Σεπτεμβρίου, τον Σοφολογιότατο Μουσταφά Τράμπα. Εύχομαι ο νέος εκλεγμένος Μουφτής να εργασθεί πρώτιστα υπέρ της ενότητας των Μουσουλμάνων της περιφέρειάς του, γιατί όπως καλύτερα γνωρίζει, το Ισλάμ κηρύσσει την ενότητα όλων των ανθρώπων, ως αδιαμφισβήτητης αντανάκλασης του tawhid, καταργεί τις κάθε λογής διαφορές, λόγω φυλής ή έθνους, γλώσσας και κουλτούρας. Υπήρξαν φωνές χλεύης για τον τρόπο εκλογής του Μουφτή, αμφισβητώντας το κύρος μιας ψηφοφορίας δι’ ανατάσεως της χειρός. Επιτρέψτε μου μια σύντομη αναφορά στην ιστορία της ψηφοφορίας: Ο τρόπος της ψηφοφορίας ανέκαθεν ήταν ποικίλος, μεταξύ των διαφόρων λαών και ανάλογα με τις εποχές. Στην αρχαία Ελλάδα, και συγκεκριμένα στην ομηρική εποχή, αναφέρονται ψηφοφορίες που γίνονταν φανερά δια βοής, από συγκεντρωμένους για τον σκοπό αυτό, βασιλείς, απλούς πολίτες, ακόμη και στρατιώτες. Στην αρχαία Σπάρτη, η ψηφοφορία γινόταν φανερά δια βοής. Αντίθετα στην αρχαία Αθήνα, που εφάρμοζε την δημοκρατία, των Αθηναίων πολιτών, η ψηφοφορία γινόταν άλλοτε φανερή, διά της ανάτασης του χεριού και άλλοτε μυστική. Η φανερή ψηφοφορία ήταν ο πιο συνηθισμένος τρόπος ψηφοφορίας. Στη νεότερη εποχή έχουμε και τα δύο είδη ψηφοφορίας, την φανερή, που γίνεται με ανάταση του χεριού, και την μυστική που γίνεται πλέον με ψηφοδέλτια. Άραγε οι Ξανθιώτες Μουσουλμάνοι, που δεκαετίες τώρα δεν αναγνωρίζουν τον κρατικό Μουφτή, έχουν ενεργήσει αυθαίρετα, σηκώνοντας “ανταρσία” κατά του ελληνικού κράτους ή τα πράγματα είναι κάπως αλλιώτικα; Κατ’ αρχάς, επειδή αναφερόμαστε σε ένα ζήτημα που αφορά την Μουσουλμανική Θρησκευτική Κοινότητα, νομίζω πως είναι ενδιαφέρον να αναφέρω ένα χαντίθ (Χαντίθ είναι συλλογές λόγων και συμπεριφοράς του Προφήτη Μωάμεθ, που έχουν διασωθεί): Το Ισλάμ ενθαρρύνει τους Μουσουλμάνους να υποστηρίζουν τη δικαιοσύνη και την ισότητα και να αντιστέκονται στην καταπίεση και την αδικία. Έτσι, το να λες την αλήθεια, μπροστά σε έναν άδικο άρχοντα, είναι μια εξαιρετική πράξη της Τζιχάντ. Το Ισλάμ τιμά ιδιαίτερα ένα άτομο που αντιμετωπίζει την αυθαιρεσία του κράτους, γνωρίζοντας ότι μπορεί ακόμα και να χάσει τη ζωή του. “Ο Αμπού Ζάιντ είπε, ‘Ο Αγγελιαφόρος του Αλλάχ, ειρήνη και ευλογίες του Θεού επάνω του, έχει πει: «Η πιο έξοχη Τζιχάντ είναι η υπεράσπιση της αλήθειας, μπροστά σε έναν άδικο κυβερνήτη»’” Συλλογή Χαντίθ Tirmidhi-Mishkat 17). Το τζιχάντ δεν παραπέμπει, όπως εσφαλμένα το αντιλαμβάνονται πολλοί, στην άσκηση υλικής βίας κατά των αντιπάλων. Κατά κύριο λόγο είναι αγώνας αντιμετώπισης των αρνητικών στοιχείων στον άνθρωπο και επιπλέον αγώνας, κατά της αδικίας και των έκνομων ενεργειών της εξουσίας. Η αμφισβήτηση εκ μέρους Μουσουλμάνων Ελλήνων πολιτών επιλογών του κράτους, που είτε υποδηλώνουν σκόπιμη, μη εφαρμογή νόμων του κράτους, με αρνητικές και μεροληπτικές συνέπειες σε βάρος της Μουσουλμανικής Κοινότητας, είτε σαφώς υποδηλώνουν υποτίμηση της Μουσουλμανικής Κοινότητας, με την έννοια, ότι κρατικές αρχές λαμβάνουν μέτρα που αντιτίθενται σε αρχές του Ισλάμ, είναι μια θεμιτή πολιτική πρωτοβουλία. Η πολιτική ανυπακοή είναι ένας νόμιμος ειρηνικός τρόπος αμφισβήτησης των καταχρήσεων της εξουσίας του κράτους. Το άρθρο 25 εδάφιο 3 του Συντάγματος, δεν επιτρέπει την καταχρηστική άσκηση δικαιώματος, κυρίως όσον αφορά τις δράσεις της δημόσιας διοίκησης. Τέλος, είναι ανάγκη, οι δημόσιες αρχές να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη το άρθρο 120 παράγραφος 2 του Συντάγματος, που προβλέπει ότι: O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων. Το ελληνικό κράτος είχε ψηφίσει το νόμο 2345/1920 “περί προσωρινού αρχιμουφτή και μουφτήδων των εν τω Κράτει Μουσουλμάνων κ.λπ.” (ΦΕΚ τεύχος Α΄ 148/3 Ιουλίου 1920). Πρόκειται για ένα νόμο, που ενώ εξ αρχής ανέφερε ότι ρυθμίζει προσωρινά, θέματα που αφορούν τους Μουσουλμάνους της Ελλάδος, αποδείχθηκε ένας από τους μακροβιότερους νόμους του κράτους. Οι ρυθμίσεις του παραπάνω νόμου καταργήθηκαν το 1991! Στο άρθρο 6 του νόμου αυτού προβλέπεται, ότι οι Μουφτήδες εκλέγονται (παράγραφος 1) από τους Μουσουλμάνους πολίτες, που είναι γραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους και ψηφίζουν στις βουλευτικές εκλογές της περιφέρειας, όπου θα γίνει εκλογή Μουφτή (παράγραφος 4). Είναι αλήθεια, ότι η διάταξη του παραπάνω νόμου ως προς την ανάδειξη του μουφτή με εκλογές, ποτέ δεν εφαρμόστηκε από το κράτος στην διάρκεια των 71 χρόνων που ίσχυε ο νόμος 2345/1920. Δεν πρέπει να προκαλεί κατάπληξη το φαινόμενο. Λόγου χάρη, ο νόμος 3647/2008 του κράτους, δεν εφαρμόζεται από το ίδιο το κράτος, ως προς την διαδικασία ανάδειξης με εκλογές, των μελών των Διαχειριστικών Επιτροπών Μουσουλμανικής Περιουσίας στην Κομοτηνή, Ξάνθη και Διδυμότειχο, παρόλα όσα προβλέπει το άρθρο 11 του νόμου. Επομένως, οι Μουσουλμάνοι στη Θράκη, που έχουν επιλέξει ως ανώτερο θρησκευτικό λειτουργό της Κοινότητάς τους, έναν άνθρωπο που εκλέγουν οι ίδιοι και όχι έναν άνθρωπο που διορίζει η Αθήνα, εφαρμόζουν διάταξη νόμου του ελληνικού κράτους, δηλαδή εφαρμόζουν κάτι που είχε δηλώσει η βούληση του κράτους, έστω στο παρελθόν. Μάλιστα, η πρόβλεψη του νόμου 2345/1920 για την εκλογή του μουφτή ήταν εξαιρετικά πρωτοποριακή. Γιατί παντού στα μουσουλμανικά κράτη, χωρίς να εξαιρείται η Οθωμανική Αυτοκρατορία και αργότερα η Τουρκική Δημοκρατία, ο Μουφτής διορίζεται! Το 1920 το δικαίωμα ψήφου των γυναικών στην Ελλάδα δεν ήταν αναγνωρισμένο, αλλά νομίζω, πως θα ήταν μια θετική πρωτοβουλία των Μουσουλμάνων της περιοχής Ξάνθης και άλλων περιοχών της Θράκης, που οι πιστοί εκλέγουν τον Μουφτή, να συμμετέχουν στην ψηφοφορία και οι γυναίκες Μουσουλμάνες, και όχι να παραμένουν παθητικά αμέτοχες και σιωπηλές στο περιθώριο των εξελίξεων. Η σκέψη μου μπορεί να ξενίσει, για τούτο θα ήθελα να παραθέσω κάποιες απόψεις: Η αρχή της ισότητας των φύλων στο Ισλάμ, δυστυχώς έχει ξεθωριάσει ή ακόμη και έχει απαλειφθεί με την πάροδο αιώνων ερμηνείας του ιερού Κορανίου, με την ματιά ανδρών ερμηνευτών. Είναι ανάγκη για τις Μουσουλμάνες και τους Μουσουλμάνους, που πιστεύουν πως το Ισλάμ, είναι τρόπος ζωής και σκέψης για τον 21ο αιώνα, να κατανοήσουν το Κοράνιο και την Σούννα, δηλαδή την ισλαμική αποκάλυψη προς τον κόσμο, με ενοποιητικό τρόπο, συνειδητοποιώντας χωρίς φοβίες τις συνθήκες της μεταμοντέρνας εποχής μας. Η καθολικότητα του Κορανίου, επιβάλλει αυτή την προσέγγιση. Το θεμελιώδες δόγμα του Ισλάμ, το tawhid, η πίστη στην ενότητα του Αλλάχ, που αντανακλάται σε κάθε γωνιά του Σύμπαντος, υποδηλώνει ότι οι ανισότητες μεταξύ ανδρών και γυναικών είναι αντίθετες με το μήνυμα του Ισλάμ. Η πατριαρχία και οι εξηγήσεις του ιερού Κορανίου και της Σούννα, που ενθαρρύνονται από την μονοδιάστατη σκοπιά των ανδρών, επί τόσους αιώνες, τελικά είναι πράγματι αντίθετες προς το Ισλάμ! Το Ισλάμ εξελίσσεται συνεχώς και πρέπει να συμμετέχει στη μετανεωτερικότητα. Κανένας δεν έχει δικαίωμα να το καταδικάσει στο περιθώριο των εξελίξεων. Η ijtihad (μεθοδολογία ερμηνείας του Κορανίου και της Σαρία), που μεταξύ των άλλων η σχολή σκέψης Hanefi αποδέχεται, μπορεί να αποδώσει στη μουσουλμανική θρησκεία τον δυναμισμό, που αρνούνται κατεστημένοι κύκλοι. Στο Κοράνιο υπάρχουν πολλά εδάφια (ayat) που προβάλλουν αδιαμφισβήτητα την αρχή της ισότητας των φύλων. Αξίζει να αναφερθεί ένα παράδειγμα: Παρόλο που το εδάφιο 3 της Σούρας 4 (An Nisa) παρέχει τη δυνατότητα σε έναν άνδρα να παντρευτεί ως και τέσσερις γυναίκες, διευκρινίζει επίσης, ότι είναι επιθυμητό να λαμβάνεται υπόψη το πλαίσιο της αποκάλυψης, που τονίζει την ανάγκη ίσης μεταχείρισης των συζύγων. Τελικά, καθώς η προηγούμενη προϋπόθεση είναι δύσκολο να εφαρμοστεί, συνιστάται η μονογαμία. Είναι γνωστό μεταξύ κύκλων φωτισμένων μελετητών του ιερού Κορανίου, ανδρών και γυναικών, ότι αμφισβητείται η ερμηνεία του εδαφίου 34 της Σούρας 4 (Αν Νισά), που επί χρόνια απέδιδαν άνδρες ερμηνευτές, ότι ένας άνδρας έχει το δικαίωμα να χτυπήσει τη γυναίκα του. Η ανάλυση της πολυσημίας της αραβικής λέξης «daraba», που γενικά αποδιδόταν ως «κτύπημα» (συγκεκριμένα ή μεταφορικά), οδηγεί στην απόδοσή της ως «εγκατάλειψη». Κλείνω το σημείωμά μου λέγοντας, πως ο Αλλάχ πάντοτε γνωρίζει καλύτερα (Allahu a’alam)! ©Γιώργος Δούδος 11/09/2022

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΟΥΦΤΗ ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΗ

Οι Μουσουλμάνοι της περιοχής της Μουφτείας Ξάνθης, που αυτοπροσδιορίζονται εθνοτικά ως Τούρκοι, μετά τον θάνατο του εκλεγμένου Μουφτή τους Αχμέτ Μετέ, έχουν οργανώσει με επιμέλεια, όπως φαίνεται, τις διαδικασίες εκλογής του νέου Μουφτή Ξάνθης. Η Ανακοίνωση που καταγγέλλει τις αντιδράσεις παραγόντων των ελληνικών αρχών, για τις προετοιμασίες ανάδειξης νέου Μουφτή δεν με εκπλήσσει. Μάλιστα θεωρώ σημαντικά σημεία της Ανακοίνωσης- Καταγγελίας τα εξής: Την στοχοποίηση των Βουλευτών Ξάνθης Μπουρχάν Μπαράν και Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, γιατί “τόλμησαν” να μιλήσουν για τουρκική μειονότητα και την καταγγελία για την σιωπή μειονοτικών παραγόντων, όσον αφορά τις ρυθμίσεις άρθρων του νόμου 4964/2022, που αφορούν θέματα Μουφτειών και Μουφτήδων της Θράκης! Σε άρθρο μου, κριτικής των διατάξεων των άρθρων 137-162 του παραπάνω νόμου, διατύπωσα τη γνώμη (https://george-doudos.blogspot.com/2022/08/blog-post_30.html), ότι οι ρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό των Μουφτειών είναι ασύμβατες προς το ευρωπαϊκό δίκαιο προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου, αφού στερεί από την Μουσουλμανική Θρησκευτική Κοινότητα την αυτονομία απέναντι στο κράτος. Οι Μουφτείες κατά τον Έλληνα νομοθέτη είναι περιφερειακές υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας, “υποχείρια” της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων και οι Μουφτήδες, ως δημόσιοι υπάλληλοι, “υποχείρια” επίσης του Γενικού Γραμματέα Θρησκευμάτων, σύμφωνα με όσα προβλέπει ο Κώδικας Δημοσίων Υπαλλήλων. Όλες οι θρησκευτικές κοινότητες στην Ελλάδα, χριστιανικές και ετερόθρησκες, απολαμβάνουν αυτονομία έναντι του κράτους, με τη παράδοξη και ακατανόητη εξαίρεση, για ένα κράτος μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αφορά την Μουσουλμανική Θρησκευτική Κοινότητα, κυρίως στην Θράκη, που αριθμεί περίπου 140.000 μέλη, αλλά και στα Δωδεκάνησα! Από κει και πέρα, σύμφωνα με τα άρθρα του νόμου, που επικαλούνται εκσυγχρονισμό των Μουφτειών, όσον αφορά την στελέχωση αυτών των κρατικών υπηρεσιών (!!!), δεν υπάρχει η ελάχιστη, στοιχειώδης και αναγκαία πρόβλεψη, ότι ο Γραμματέας Υποθέσεων Δικαιοδοσίας Μουφτή (η δικαιοδοσία αναφέρεται στην ιδιότητα του Μουφτή ως ιεροδίκη ‘qadi’), θα πρέπει να είναι Μουσουλμάνος. Η παράλειψη του νόμου, ως προς το θρήσκευμα των υποψηφίων αυτής της θέσης, σημαίνει, πως ένας Χριστιανός δικηγόρος, ενώ μπορεί να μην ξέρει τί είναι ο ιερός μουσουλμανικός νόμος, που πηγάζει από την Shari’a, να αγνοεί στοιχειώδη πράγματα για το ιερό Κοράνιο (κάτι πολύ συνηθισμένο μεταξύ Χριστιανών δικηγόρων, ακόμη και κατοίκων της Θράκης), να αγνοεί πλήρως λ.χ. την έννοια της ijtihad, που εφαρμόζεται μεταξύ των Σουννιτών Μουσουλμάνων της σχολής Hanefi, που ακολουθείται στην Δυτική Θράκη, θα γίνει στενός συνεργάτης του κρατικού Μουφτή! Ποιος θα πει στον Γενικό Γραμματέα Θρησκευμάτων και στα στελέχη της Υπηρεσίας του, που όλες και όλοι τους, από όσο γνωρίζω, μακάρι να διαψευστώ με στοιχεία, είναι Χριστιανοί, ότι η ισλαμική δικαιοταξία είναι εντελώς διαφορετική σε πολλά θέματα από το δίκαιο του Αστικού Κώδικα, όπως λ.χ. ζητήματα μουσουλμανικού γάμου, ζητήματα διαζυγίου, γενικά επιμέλειας ανήλικων παιδιών, έγκυρης τέλεσης μουσουλμανικού γάμου δι’ αντιπροσώπου, κάτι που επί ΠΑΣΟΚ, με απόφαση Υφυπουργού είχε απαγορευθεί, με επίκληση του κοινού δικαίου του Αστικού Κώδικα (Εγκύκλιος αριθ. 21/2002 Υπουργείου Εσωτερικών, με αριθ. Πρωτ. 96080/19182/20.09.2002). Η προηγούμενη εγκύκλιος του Υπουργείου Εσωτερικών εκδόθηκε, κατά τρόπο εντελώς αυθαίρετο από την ελληνική διοίκηση, αγνοώντας την Γνωμοδότηση της Ολομέλειας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους αριθ. 686/1993, που κατά πλειοψηφία είχε γνωμοδοτήσει ότι οι μουσουλμανικοί γάμοι δι’ αντιπροσώπου είναι έγκυροι! Αν ήμουν μειονοτικός Μουσουλμάνος Ξανθιώτης, μεταξύ ενός Μουφτή, που έχει διοριστεί από το ελληνικό κράτος, είναι δημόσιος υπάλληλος, κάτι που σημαίνει, πως θα έχει υποχρέωση από το νόμο να υπακούει στις οδηγίες και στις εντολές μη Μουσουλμάνων προϊσταμένων του, που εδρεύουν κυρίως στην Αθήνα και ενός Μουφτή, που θα εκλέξουν στα τζαμιά οι Έλληνες συμπολίτες μου, στις 9 Σεπτεμβρίου 2022, θα συμμετείχα στη διαδικασία εκλογής Μουφτή, πηγαίνοντας σε ένα τζαμί την ερχόμενη Τζουμάα (Παρασκευή). Το ότι δεν θα μπορούσε να κρίνει, σύμφωνα με το νόμο, υποθέσεις των ομοθρήσκων μου ως ιεροδίκης, λίγο με ενδιαφέρει, αφού ούτως ή άλλως και οι αποφάσεις των κρατικών Μουφτήδων για να αποκτήσουν ισχύ πρέπει να επικυρωθούν από τακτικό δικαστή. Θα μου αρκούσε, το ότι ο πνευματικός ηγέτης της θρησκευτικής μου κοινότητας, δεν είναι δημόσιος υπάλληλος, για να πειθαρχεί σαν δημόσιος υπάλληλος στον κ. Γιώργο Καλαντζή, Γενικό Γραμματέα Θρησκευμάτων! Όσον αφορά την απαράδεκτη στοχοποίηση μειονοτικών Βουλευτών, που “τόλμησαν” να αναφερθούν σε τουρκική μειονότητα, μετά από καταγγελίες των συνήθων πατριδοκάπηλων, ας κάνουμε μια σύντομη διαδρομή στα εθνοτικά της Μουσουλμανικής Μειονότητας της Θράκης. Δεν θα αναφερθώ με λεπτομέρειες στην Σύμβαση περί Ανταλλαγής των Ελληνικών και Τουρκικών πληθυσμών, που είχε συναφθεί στη Λοζάνη στις 30/01/1923 και αποτελεί παράρτημα της Συνθήκης της Λοζάνης του ίδιου έτους. Αλλά είναι αναγκαίο να επισημανθούν τα εξής. Κατ’ αρχήν πρόκειται για διακρατική Σύμβαση, μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, ενώ η Συνθήκη της Λοζάνης ήταν μια διεθνής συνθήκη, στην οποία είχε λάβει μέρος και η Ιαπωνία. Η Τουρκία βρισκόταν σε ένα μεταβατικό στάδιο, από πλευράς πολιτειακής. Τυπικά υπήρχε ως Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά τόσο η σύμβαση ανταλλαγής πληθυσμών, όσο και η συνθήκη της Λοζάνης είχε υπογραφεί εκ μέρους της Τουρκίας, από εκπροσώπους της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, που είχε έδρα στην Άγκυρα και υπήρξε όργανο που προέκυψε από το εθνικό κίνημα του Κεμάλ Ατατούρκ. Κατά την υπογραφή της σύμβασης ανταλλαγής πληθυσμών, από τουρκικής πλευράς, όσον αφορά τους πληθυσμούς που εξαιρέθηκαν της ανταλλαγής, εφαρμόστηκαν όροι που συνδέονται με το σύστημα millet της οθωμανικής διοίκησης. Κάτι που δέχθηκε και η ελληνική πλευρά. Αυτό σημαίνει, ότι κριτήριο των ανταλλάξιμων και όσων εξαιρέθηκαν από την ανταλλαγή, δεν ήταν η εθνοφυλεκτική καταγωγή τους, αλλά το θρήσκευμά τους. Εξαιρέθηκαν από την ανταλλαγή, όπως είναι γνωστό, οι Ελληνορθόδοξοι Χριστιανοί (Ρωμιοί) της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου και οι Μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης. Η εμμονή της Ελλάδος, που αναγνωρίζει στην επικράτειά της μόνον μία μειονότητα και μάλιστα αποκλειστικά θρησκευτική, είναι λανθασμένη πολιτικά και επιστημονικά απαράδεκτη. Οι μειονότητες κάθε λογής, δεν υπάρχουν επειδή το επιτρέπει κάποιος νόμος. Υπάρχουν ως “φυσικά φαινόμενα” στα πλαίσια μιας εθνικής κοινωνίας, που εκ των πραγμάτων εμπλουτίζεται χάριν των μειονοτήτων. Μια δημοκρατική πολιτεία, στην οποία λειτουργούν οι θεσμοί που συνιστούν το κράτος δικαίου, έχει υποχρέωση να αναγνωρίζει τις μειονότητες (εθνοτικές, θρησκευτικές ή γλωσσικές κ.λπ.). Από την άλλη μεριά, η εθνοτική συνείδηση μιας ομάδας πληθυσμού, όπως και η εθνική συνείδηση ενός λαού, δεν υπάρχει ως παράγωγο “φυλετικής καθαρότητας”, αλλά είναι θέμα επιλογής, που είτε καλλιεργείται ποικιλότροπα, είτε επιβάλλεται σταδιακά, επίσης ποικιλότροπα. Οι ρατσιστικές απόψεις περί έθνους με κριτήρια αίματος, οφείλονται στον Joseph Arthur de Gobineau, υιοθετήθηκαν από τον Ναζισμό, που όταν κατέλαβε την εξουσία στη Γερμανία προκάλεσε το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, των Ρομά, ενώ για ρατσιστικούς λόγους καταδίωξε τους Σλάβους, όπως και άλλους λαούς. Δυστυχώς και άλλα κράτη, κατά καιρούς υιοθέτησαν ρατσιστικές αρχές, με συνέπεια τον αφανισμό εθνοτικών κυρίως μειονοτήτων! Οι Μουσουλμάνοι Έλληνες πολίτες της Θράκης, γενικά αντιμετωπίστηκαν από το ελληνικό κράτος, συχνά χωρίς σεβασμό, λες και ήταν “μπαλάκι του πινγκ πονγκ”, για να περνούν την ώρα τους άθλιοι πολιτικοί της Αθήνας.... Η ιστορία του σωματείου “Τουρκική Ένωση Ξάνθης” και η διαδρομή του, μας προσφέρει μια “γεύση”, όσων ανέφερα πιο πάνω. Το σωματείο ιδρύθηκε το 1927, με την επωνυμία “Οίκος της Τουρκικής Νεολαίας Ξάνθης” και με απόφαση του Πρωτοδικείου Ξάνθης το 1936, η επωνυμία του έγινε “Τουρκική Ένωση Ξάνθης”. Το 1983 επί διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, ο εκ Μεσσηνίας Νομάρχης Ξάνθης Φάνης Ντονάς, Καθηγητής Μαθηματικός το επάγγελμα, κίνησε τις διαδικασίες διάλυσης του σωματείου, με την επίκληση προσβολής της δημόσιας τάξης εξ αιτίας της ύπαρξης και λειτουργίας του σωματείου! Η συνέχεια είναι γνωστή.... Επί κυβερνήσεως Παπάγου (1952-1955), ο τελευταίος Γενικός Διοικητής Θράκης Γεώργιος Φεσσόπουλος, στις 28 Ιανουαρίου 1954, εκδίδει την εξής απόφαση: «Κατόπιν διαταγής του κ. Προέδρου της Κυβερνήσεως (Στρατάρχης Αλέξανδρος Παπάγος), παρακαλούμεν όπως εφ’ εξής εις πάσαν περίπτωσιν γίνεται χρήσις του όρος "Τούρκος - Τουρκικός" αντί του τοιούτου "Μουσουλμάνος – Μουσουλμανικός"». Ο Γεώργιος Φεσσόπουλος εξέδωσε εντολές στη συνέχεια, που υποχρεώθηκαν να εκτελέσουν τα όργανα της Χωροφυλακής, με την απειλή και εξορίας στα ξερονήσια για απείθεια, σε περιπτώσεις Μουσουλμάνων της Θράκης, που τότε δεν ήθελαν τα σχολεία τους ή τα άλλα ιδρύματά τους να παύσουν να λέγονται “μειονοτικά” ή “μουσουλμανικά” και να ονομάζονται “τουρκικά”.... Αργότερα, ιδίως επί χούντας εξαγγέλθηκε το “δόγμα”, ότι δεν υπάρχουν Τούρκοι στη Θράκη, αλλά Έλληνες Μουσουλμάνοι! Παρόλα αυτά, η χούντα είχε υπογράψει το Ελληνοτουρκικό Μορφωτικό Πρωτόκολλο της 20ης Δεκεμβρίου 1968, στο οποίο μεταξύ των άλλων κατοχυρωνόταν η διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας στα μειονοτικά σχολεία, για τους ανύπαρκτους Τούρκους Μουσουλμάνους! Αργότερα, επί Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, τη δεκαετία του ’90, εξαγγέλλεται καθεστώς ισονομίας και ισοπολιτείας μεταξύ Μουσουλμάνων και Χριστιανών, μετά την λαίλαπα των διοικητικών μέτρων που εφάρμοσε πρώτη φορά ο Υπουργός Εξωτερικών των κυβερνήσεων Κωνσταντίνου Καραμανλή Ευάγγελος Αβέρωφ. Συγχρόνως, “τριχοτομείται” η Μουσουλμανική Μειονότητα σε “τουρκογενείς”, σε Πομάκους και Αθιγγάνους. Την ίδια περίπου περίοδο εμφανίστηκε το μύθευμα πως οι Πομάκοι ήταν “καθαροί Έλληνες”, απόγονοι στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου! Με κεφάλαια και ενθάρρυνση του Προδρόμου Εμφιετζόγλου, επιχειρείται αυτονόμηση Πομάκων από την υπόλοιπη Μειονότητα. Εμφανίζεται η έκδοση της “Ζαγάλισα”, που εκδίδεται στην πομακική γλώσσα, χρησιμοποιώντας το ελληνικό αλφάβητο, κάτι που αποτελεί γλωσσοτεχνικό λάθος. Γιατί η πομακική, αδελφή της σλαβικής μακεδονικής γλώσσας, έχει φθόγγους, που δεν υποστηρίζονται από το ελληνικό αλφάβητο, κάτι που μπορεί να γίνει είτε με την χρήση του κυριλλικού, είτε του κροατικού, βοσνιακού αλφαβήτου με λατινικούς χαρακτήρες. Τέλος με την υποστήριξη και του Δ΄ Σώματος Στρατού επιχειρείται η έκδοση πομακικού-ελληνικού λεξικού! Η Ελλάδα, ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεσμεύεται από τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης (Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2000/C 364/01). Στο άρθρο 10 προβλέπονται τα εξής: Κατοχύρωση του δικαιώματος ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας. Το δικαίωμα τούτο, συνεπάγεται την ελευθερία εκδήλωσης του θρησκεύματος ατομικά ή συλλογικά, δημοσία ή κατ’ ιδίαν, με τη λατρεία, την εκπαίδευση, την άσκηση των θρησκευτικών καθηκόντων και τις τελετές. Στο άρθρο 21, γίνεται αναφορά στην απαγόρευση διακρίσεων, ιδίως λόγω φυλής, εθνοτικής καταγωγής, γλώσσας, θρησκείας, ιδιότητας μέλους εθνικής μειονότητας... Τέλος στο άρθρο 22, απαιτείται από τα κράτη μέλη της Ένωσης σεβασμός στην πολιτιστική, θρησκευτική και γλωσσική πολυμορφία. Αυτοί που στοχοποίησαν τους δύο Μουσουλμάνους Βουλευτές Ξάνθης γιατί αναφέρθηκαν σε τουρκική μειονότητα, θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο, για να παύσουν επί τέλους να είναι γελοίοι, να δώσουν πειστικές εξηγήσεις ως προς το εξής ερώτημα: Αν δεν υπάρχει τουρκική μειονότητα στη Θράκη και τα μέλη της Μουσουλμανικής Μειονότητας είναι “απροσδιόριστης” ή “άγνωστης” εθνοτικής συνείδησης, γιατί το ελληνικό κράτος έχει συνάψει με την Τουρκία τις εξής συμφωνίες, που μεταξύ των άλλων, ρυθμίζουν ζητήματα διδασκαλίας της τουρκικής γλώσσας σε μέλη της Μειονότητας; 1) Μορφωτική Συμφωνία μεταξύ του Βασιλείου της Ελλάδος και της Τουρκικής Δημοκρατίας της 20/04/1951 (κυρώθηκε με το νόμο 2073/1952 ΦΕΚ Α΄ 103). 2) Ελληνοτουρκικό Μορφωτικό Πρωτόκολλο της 20/12/1968. 3) Μορφωτική Συμφωνία του 2000 (κυρώθηκε με το νόμο 2929/2001 ΦΕΚ Α΄ 142). Μάλιστα από την έναρξη ισχύος της Συμφωνίας του 2000, καταργήθηκε η Μορφωτική Συμφωνία του 1951. Ο Μουφτής, για το σουννιτικό Ισλάμ, στο οποίο ανήκει η συντριπτική πλειοψηφία της Μειονότητας της Θράκης είναι πρώτιστα, κύρια και αποκλειστικά θρησκευτικός λειτουργός των Μουσουλμάνων. Στο σουννιτικό Ισλάμ δεν υπάρχει κλήρος, με την έννοια του κλήρου στην Ορθόδοξη Εκκλησία και ο Μουφτής, δεν πρέπει να συγχέεται ως προς την ακρίβεια των πραγμάτων, με τον Μητροπολίτη της Εκκλησίας της Ελλάδος. Επομένως, ο Μουφτής, πρέπει να έχει τα προσόντα του “Ουλεμά”, δηλαδή του Μουσουλμάνου που γνωρίζει το Κοράνιο, τον ιερό μουσουλμανικό νόμο, που πηγάζει από την Shari’a και έχει σπουδάσει την επιστήμη ερμηνείας του ιερού Νόμου (Fiqh). Δεν πρόκειται να αναφερθώ στους λόγους, που εδώ και χρόνια στην Θράκη και κυρίως στις περιοχές Ξάνθης και Κομοτηνής επικράτησε “διαρχία” μεταξύ των Μουφτήδων. Εκείνο που μάλλον αγνοούν οι άνθρωποι της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων είναι, πως ένας Ιμάμης που αναφερόταν λ.χ. στον Ιμπραήμ Σερίφ και όχι στον Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή, δεν είναι “αιρετικός” ή “σχισματικός”, όπως συμβαίνει στην Ορθόδοξη Εκκλησία, μεταξύ των Χριστιανών που είναι μέλη της Μητρόπολης Μαρωνείας και Κομοτηνής, με Μητροπολίτη τον κ. Παντελεήμονα και εκείνων που ως Παλαιοημερολογίτες, είναι μέλη της Μητρόπολης Φιλίππων και Μαρωνείας, με Μητροπολίτη τον κ. Αμβρόσιο. Ο μακαριστός Μέτσο Τζεμαλή δεν αρνιόταν π.χ. σε Ιμάμηδες “του Ιμπραήμ Σερίφ”, να χορηγήσει άδειες τέλεσης μουσουλμανικού γάμου. Επειδή το Ισλάμ είναι η θρησκεία του Θεού που αντιμάχεται τις διακρίσεις και τον διχασμό των ανθρώπων, ο Μέτσο Τζεμαλή ως Μουφτής, με πράξεις, που συχνά δεν γίνονταν γνωστές, ενεργούσε υπέρ της ενότητας όλων των Μουσουλμάνων στην περιφέρεια της Μουφτείας Κομοτηνής. Είναι γνωστό δυστυχώς, ότι το ελληνικό κράτος επί χρόνια, αρνούνταν να χορηγεί οικοδομικές άδειες, ακόμα και για την ανάπλαση τζαμιών, που κόντευαν να γκρεμιστούν ή για την ανέγερση μιναρέδων. Συχνά, η άρνηση του κράτους για να συντηρηθούν παλιά τζαμιά σε χωριά ή να χτιστούν μιναρέδες, οφείλονταν σε παρεμβάσεις φανατικών Μητροπολιτών! Είναι γνωστά σε όλη τη Θράκη τα μεβλούτ που τελούνται στα χωριά Φιλύρρα (Μπουγιούκ Σικερλή) και Δοκός (Τομπρούκ κιοΐ). Ο Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή είχε καταφέρει, σχεδόν στα πρώτα χρόνια της θητείας του ως Μουφτή;, παρακάμπτοντας τις απαγορεύσεις να γίνουν εργασίες ανάπλασης του τεμένους της Φιλύρρας. Η επιτροπή που ήταν υπεύθυνη για την τέλεση του μεβλούτ, αποφάσισε για να τον ευχαριστήσουν, να είναι επίσημος προσκεκλημένος. Ήταν γνωστό, ότι στην Φιλύρρα υπήρχαν ακόλουθοι του Ιμπραήμ Σερήφ. Έτσι ο Χαφούζ Τζεμαλή, για να μην δημιουργηθούν προβλήματα διχασμού μεταξύ των Μουσουλμάνων, ευχαρίστησε την επιτροπή για την τιμητική πρόσκληση που του έκαναν, αλλά αρνήθηκε να είναι παρών στην τελετή. Μάλιστα, είχε πει τα εξής, στα μέλη της επιτροπής: Από εδώ που βρίσκομαι, με τις προσευχές μου, θα είμαι κοντά σας κατά το μεβλούτ, αλλά δεν θα έρθω, για να μην υπάρξει διχασμός. Εκείνο που χρειαζόμαστε οι Μουσουλμάνοι είναι ενότητα.... Μια άλλη φορά, κάποιοι εγκέφαλοι από την Αθήνα, είχαν προτείνει στον Χαφούζ Τζεμαλή να απαγορεύσει στους Ιμάμηδες του Ιμπραήμ Σερίφ να υπηρετούν στα τζαμιά τους. Η απάντησή του ήταν η εξής: Κατ’ αρχάς δεν υπάρχει κανένας νόμος που να με υποχρεώνει να πράξω κάτι τέτοιο. Από την άλλη μεριά, για μένα όλοι οι Μουσουλμάνοι είναι άξιοι σεβασμού και οφείλω ως Μουφτής να τους υπηρετώ, με όποιον τρόπο μπορώ.... ©Γιώργος Δούδος 07/07/2022

ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΜΟΥΦΤΕΙΩΝ ΘΡΑΚΗΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΣΕ ΕΝΑ ΝΟΜΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Γιώργος Α. Δούδος Νομικός* Η Βουλή των Ελλήνων με διευρυμένη συναίνεση μελών της, ψήφισε νόμο, με εμβόλιμες ρυθμίσεις που αφορούν θέματα Μουφτειών και Μουφτήδων της Θράκης. Πρόκειται για το νόμο 4964/2022 (ΦΕΚ Α΄150/30.07.22), που στα άρθρα 137-162 περιέχονται διατάξεις που αφορούν την Μουσουλμανική Θρησκευτική Κοινότητα της Θράκης. Η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης και η ελεύθερη λατρεία για όλα τα θρησκεύματα, είναι κατοχυρωμένη στην Ελλάδα. Οι θρησκευτικές κοινότητες απολαμβάνουν αυτονομία έναντι του κράτους, με μια παράδοξη και ακατανόητη εξαίρεση! Η ελληνική Μουσουλμανική Θρησκευτική Κοινότητα, που μέλη της ζουν κυρίως στην Θράκη, με πληθυσμό Μουσουλμάνων περίπου 140.000, δεν είναι αυτόνομη! Και τούτο, κατά παράβαση διατάξεων του Ευρωπαϊκού Δικαίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και κατ’ αντίθεση προς σημαντικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Η Μουσουλμανική Κοινότητα στην Θράκη, υπάρχει σε συνθήκες ασφυκτικής εποπτείας και εξάρτησης του ελληνικού κράτους! Ο πυρήνας οργάνωσης της Μουσουλμανικής Θρησκευτικής Κοινότητας της Θράκης, που κατά πλειοψηφία είναι Σουννίτες, σύμφωνα με τον παραπάνω νόμο (άρθρο 137 παράγρ. 1) είναι η Μουφτεία, ως αποκεντρωμένη δημόσια υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων της Ελληνικής Δημοκρατίας. Ο Μουφτής, είναι γνωστό πως στο σουννιτικό Ισλάμ είναι κορυφαίος θεσμός, που δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε πως λειτουργεί χάριν της ασφάλειας του ιερού μουσουλμανικού νόμου, που πηγάζει από την Σαρία. Στην Ελλάδα σύμφωνα με το άρθρο 143 παράγρ. 3 του πιο πάνω νόμου: “Οι Μουφτήδες είναι δημόσιοι υπάλληλοι.... Κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, οι Μουφτήδες έχουν τις κατά το Σύνταγμα και τους νόμους υποχρεώσεις των δημοσίων υπαλλήλων”. Η ιδιότητα του Μουφτή, ως δημοσίου υπαλλήλου, ουσιαστικά αποδυναμώνει τον κορυφαίο ισλαμικό θεσμό από το κύρος, που η μουσουλμανική παράδοση του έχει αναγνωρίσει εδώ και αιώνες, αφού ως υπάλληλος του κράτους, οφείλει να υπακούει σε εντολές μη Μουσουλμάνων πολιτικών προϊσταμένων του. Αυτή η παράδοξη κατάσταση, θρυμματίζει κάθε έννοια αυτονομίας έναντι του κράτους της Μουσουλμανικής Θρησκευτικής Κοινότητας. Σύμφωνα με όσα επικρατούν στο σουννιτικό Ισλάμ, ο Μουφτής, ως Ουλεμά, δηλαδή γνώστης του ιερού μουσουλμανικού νόμου, που πηγάζει από τη Shari’a και της επιστήμης ερμηνείας του νόμου (fikh), βρίσκεται στο επίκεντρο της Μουσουλμανικής Κοινότητας και επικουρείται στο έργο του, από όσα συνιστούν την Μουφτεία, ως υπηρεσία. Ο παραπάνω νόμος, σαφώς επιδιώκει να “ενδυναμώσει” ποικιλότροπα τις Μουφτείες, ως κρατικές υπηρεσίες, καθιστώντας τον Μουφτή, απλώς τον επικεφαλής της υπηρεσίας, με τους απαράδεκτους περιορισμούς που θέτει ο Κώδικας Δημοσίων Υπαλλήλων. Στην Ελλάδα, ο Μουφτής δεν περιορίζεται στο καθήκον ερμηνείας του ιερού μουσουλμανικού νόμου και στην έκδοση ιερονομικών ρητρών (fatwa). Σε κάθε περιφέρεια Μουφτείας στην Θράκη, ο Μουφτής είναι υπεύθυνος για την λειτουργία των τζαμιών και τον διορισμό των ιμάμηδων, των χατίπηδων (ιεροκηρύκων) και των μουεζίνηδων (ιεροψαλτών, που καλούν τους πιστούς στο salah, όπως λέγονται οι πέντε ημερήσιες προσκλήσεις για προσευχή), ενώ ασκεί και καθήκοντα Μουσουλμάνου θρησκευτικού Δικαστή ή Ιεροδίκη (Qadi). Ο Μουφτής, κατά το νόμο του 2022, ως δημόσιος υπάλληλος, υποβαθμίζεται, ενώ αποδυναμώνεται το κύρος του θεσμού. Η ρύθμιση αυτή ίσχυε και με την από 24.12.1990 Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΦΕΚ Α΄182) «Περί Μουσουλμάνων θρησκευτικών λειτουργών», που κυρώθηκε με το νόμο 1920/1991. Ο Μουφτής, όφειλε να αναγνωριστεί από το ελληνικό κράτος ως δημόσιο; λειτουργός. Ο δημόσιος λειτουργός διαφέρει ριζικά από τον δημόσιο υπάλληλο, γιατί δεν υπόκειται στους περιορισμούς του δημοσιοϋπαλληλικού κώδικα, ούτε έχει πολιτικούς προϊστάμενους. Οφείλει να τηρεί το Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους, αλλά λόγω της θέσης και του λειτουργήματός του μπορεί να ασκεί κριτική ακόμα και στην κυβέρνηση, όταν θεωρεί ότι λαμβάνουν μέτρα εναντίον της Μουσουλμανικής Κοινότητας. Αυτό δεν μπορεί να συμβεί από έναν δημόσιο υπάλληλο. Ο δημόσιος υπάλληλος Μουφτής, εξ αντικειμένου, δεν είναι σε θέση να υπηρετήσει την θρησκευτική κοινότητά του. Η θητεία του κατά το νόμο του 2022 είναι εξαιρετικά περιορισμένη χρονικά, και το ενδεχόμενο να μην επαναδιοριστεί στη θέση του, αν αποδειχθεί ανυπάκουος στον Γενικό Γραμματέα Θρησκευμάτων, αποτελεί φόβητρο! Ούτε βέβαια είναι κατανοητά τα όρια ηλικίας για θρησκευτικούς λειτουργούς. Γιατί ο Μουφτής είναι πρώτιστα, κύρια και αποκλειστικά θρησκευτικός λειτουργός των Μουσουλμάνων. Στην Ελλάδα, όχι μόνον οι Επίσκοποι της Ελλαδικής Εκκλησίας, αλλά και οι Εφημέριοι των Ενοριών, που είναι πρεσβύτεροι (παπάδες), μπορεί να υπηρετούν μέχρι τον χρόνο του θανάτου τους. Κανένας, ούτε ο πιο αυταρχικός Μητροπολίτης δεν έχει δικαίωμα να τους απομακρύνει από την άσκηση των θρησκευτικών καθηκόντων τους, εκτός αν υπάρχουν λόγοι υγείας, έγκυρα διαπιστωμένοι που τους καθιστούν ανίκανους να εκτελούν τα καθήκοντά τους ως λειτουργοί της Ορθόδοξης Εκκλησίας (Κανονισμός αρ. 230/2012 (ΦΕΚ Α΄73/9-4-2012) "Περί Εφημερίων και Διακόνων", άρθρο 14). Ο Μουφτής, ως δημόσιος υπάλληλος αποχωρεί από την υπηρεσία του όταν συμπληρώσει το 67ο έτος της ηλικίας του! Γενικά το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, διά της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων, αντιμετωπίζει με απαράδεκτη και αχαρακτήριστη απαξία τους Μουσουλμάνους της Θράκης. Έχει εκδοθεί το προεδρικό διάταγμα 52/1019 “Δικονομικοί κανόνες επί υποθέσεων δικαιοδοσίας Μουφτήδων Θράκης. – Σύσταση, οργάνωση και λειτουργία Διεύθυνσης Υποθέσεων Δικαιοδοσίας Μουφτή στις Μουφτείες της Θράκης” (ΦΕΚ Α΄ 90/2019). Όπως ειπώθηκε ήδη, ο Μουφτής στη Θράκη, ως Ιεροδίκης, κρίνει υποθέσεις με βάση ένα αυστηρά θρησκευτικής φύσης δίκαιο και η δικαιοδοσία του εξαντλείται μεταξύ Μουσουλμάνων. Στο Π.Δ. 52/2019 δεν γίνεται πρόβλεψη, ότι οι δικηγόροι που θα παρίστανται ενώπιον του Μουφτή ως θρησκευτικού δικαστή, πρέπει να είναι Σουννίτες Μουσουλμάνοι. Επίσης, στο άρθρο 161 του σχολιαζόμενου νόμου, που ρυθμίζει ζητήματα του Γραμματέα Υποθέσεων Δικαιοδοσίας Μουφτή, ενώ γίνεται λεπτομερής περιγραφή των προσόντων των υποψηφίων, αγνοείται κατά σκανδαλώδη τρόπο μεταξύ των ιδιοτήτων των υποψηφίων, ότι θα πρέπει να είναι Μουσουλμάνοι! Υποβάλλω ένα υποθετικό ερώτημα: Διανοείται κάποιος ή κάποια, υπάλληλο σε Μητρόπολη της Ελλάδος ή στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών που να μην είναι Χριστιανός Ορθόδοξος; Επίσης, διερωτώμαι, στο Εκκλησιαστικό Δικαστήριο της Καθολικής Εκκλησίας (πρωτοβάθμιο ή δευτεροβάθμιο), που εδρεύει στην Αθήνα, είναι δυνατό να παραστεί μη Καθολικός δικηγόρος; Αγνοώ τί επιδιώκει να επιτύχει η κυβέρνηση με τις διατάξεις των άρθρων 137 έως 162 του νόμου 4964/2022 για τους Μουσουλμάνους της Θράκης. Η έλλειψη εμπιστοσύνης μειονοτικών πολιτών προς το ελληνικό κράτος, επιτάθηκε, όταν το 2018, επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και υπουργού Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου, με Γενικό Γραμματέα Θρησκευμάτων τον Γιώργο Καλαντζή, “εκπαραθυρώθηκαν” οι Μουφτήδες Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή και Μεμέτ Εμίν Σινίκογλου. Όταν το ελληνικό κράτος δεν σεβάστηκε, ιδίως τον Μέτσο Τζεμαλή, που πραγματικά υπήρξε ένας σεβάσμιος Ουλεμά, αναγνωρισμένος από το σύνολο του ισλαμικού κόσμου, πλην Τουρκίας, τότε εύλογα οι Μουσουλμάνοι της Θράκης, ανεξαρτήτως εθνοφυλετικής καταγωγής, να μην εμπιστεύονται ένα αφερέγγυο κράτος. Ο Σινίκογλου, σε όλη τη διάρκεια της θητείας του, ήταν άκρως ευπειθής στις εντολές των Αθηνών. Ο μακαριστός Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή, κάθε άλλο παρά δουλικός υπήρξε στους ισχυρούς των Αθηνών, αν και σεβόταν το ελληνικό κράτος, γιατί ζούσε στην Ελλάδα, που ήταν η πατρίδα του. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έδιωξε τους παραπάνω μουφτήδες, παραβιάζοντας σκανδαλωδώς την υπάρχουσα νομοθεσία, καταργώντας κάθε έννοια ασφάλειας δικαίου, ενώ το κράτος, δεν διέθετε την στοιχειώδη ευφυΐα να τους “αποπέμψει” μετά τιμών! Αν οι σοφοί της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων νομίζουν, ότι η διαρχία των μουφτήδων στη Θράκη θα παύσει με το νόμο που σχεδίασαν, μάλλον κάνουν λάθος. Ήδη οι διεργασίες για την ανάδειξη του διαδόχου του Αχμέτ Μετέ, ως “εκλεγμένου” Μουφτή Ξάνθης βρίσκονται σε εξέλιξη. Συχνά στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, από την ελληνική πλευρά γίνεται επίκληση της αρχής της αμοιβαιότητας. Όσον αφορά τον χειρισμό θρησκευτικών θεμάτων εκ μέρους Ελλάδος και Τουρκίας, στα πλαίσια της αμοιβαιότητας, οι συγκρίσεις πρέπει να γίνουν ως προς την αντιμετώπιση εκ μέρους της Ελλάδος της Μουσουλμανικής Θρησκευτικής Κοινότητας στην Θράκη και εκ μέρους της Τουρκίας των Ρωμιών της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, με επίκεντρο το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και τους Μητροπολίτες του Θρόνου στην χώρα. Εκθέσαμε προηγουμένως ενδελεχώς τις ρυθμίσεις του νέου νόμου για τον εκσυγχρονισμό των Μουφτειών στην Θράκη. Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι ο Μουφτής και πολύ περισσότερο ο Τοποτηρητής Μουφτής στη Θράκη, ως δημόσιοι υπάλληλοι του ελληνικού κράτους, είναι υποδεέστεροι κύρους και ανεξαρτησίας, ακόμα και από τον παπά ενός μικρού χωριού στις εσχατιές της χώρας, που είναι δημόσιος λειτουργός και μπορεί να υπηρετεί στην ενορία του, ως την ώρα που θα εγκαταλείψει τα εγκόσμια! Αντιθέτως, τόσο ο Οικουμενικός Πατριάρχης, όσο και οι Μητροπολίτες του Πατριαρχείου που υπηρετούν στην Τουρκία, χαίρουν τιμής από το τουρκικό κράτος. Απολαμβάνουν αυτονομίας έναντι του κράτους και από την εποχή που ο Πρόεδρος της Τουρκίας Recep Tayyip Erdoğan ήταν πρωθυπουργός της χώρας, έχει λυθεί η αγωνία του Πατριαρχείου ως προς την ανάδειξη Πατριάρχη στο μέλλον. Η λύση βρέθηκε με την χορήγηση τουρκικής υπηκοότητας σε Ιεράρχες του Πατριαρχείου, που είχε προτείνει το ίδιο, ακόμα και αν δεν ζούσαν, ούτε υπηρετούσαν εντός της τουρκικής επικράτειας! Η γνώμη μου είναι, ότι το ελληνικό κράτος παραμένει αρρωστημένα φοβικό, απέναντι και στην λέξη “μειονότητα” γενικά. Λόγω της Συνθήκης της Λοζάνης, που παράρτημά της έχει καταστεί η Σύμβαση περί Ανταλλαγής Ελληνικών και Τουρκικών πληθυσμών (Λοζάνη 30/01/1923), αναγνωρίζει μία και μόνο θρησκευτική μειονότητα στη χώρα, την μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Φαίνεται όμως, πως το στοιχειωμένο φάντασμα του Ευάγγελου Αβέρωφ, που εφάρμοσε τα κατάπτυστα διοικητικά μέτρα κατά των Μουσουλμάνων της Θράκης την δεκαετία του ’60 σέρνεται ακόμα στην περιοχή. Αλλιώς δεν εξηγείται η επιμονή της Ελλάδος να στερεί αποκλειστικά από την Μουσουλμανική Θρησκευτική Κοινότητας της Θράκης την αυτονομία, που αναγνωρίζει και εφαρμόζει ως προς όλες τις θρησκευτικές κοινότητες που υπάρχουν στην Ελλάδα! Γενικά στην Ελλάδα το Ισλάμ, ταυτίζεται πέρα ως πέρα λανθασμένα, με το “αρχέτυπο του εχθρού” του έθνους και αντιμετωπίζεται από την ελληνική διοίκηση εχθρικά. Από την άλλη μεριά, η Θράκη σίγουρα βρίσκεται πολύ μακριά από την Αθήνα, για να μπορέσουν οι κατοικοεδρεύοντες στην πρωτεύουσα πολιτικοί να ακούσουν τους παλμούς της καρδιάς των Θρακιωτών Μουσουλμάνων. *Ο Γιώργος Α. Δούδος, έχει διατελέσει επί 12 και περισσότερα χρόνια Νομικός Σύμβουλος του τελευταίου Μουφτή Κομοτηνής Χαφούζ Μέτσο Τζεμαλή. ©ΓΙΩΡΓΟΣ Α. ΔΟΥΔΟΣ 30/08/2022

ΕΛΕΗΜΩΝ ΚΑΡΔΙΑ, COMPASSION, KARUNA

Την περίοδο του 15αύγουστου και εφέτος, όπως και άλλες χρονιές πρωτύτερα, υπήρξαμε τραγικοί μάρτυρες καταστροφών από πυρκαγιές, στον τόπο μας, όπως και σε άλλες γειτονιές της κοινής Κατοικίας μας (Ισπανία, Πορτογαλία, Καλιφόρνια κ.α.). Οι άνθρωποι, και κυρίως “πιστοί” του Χριστιανισμού, ενώ λιγότερο του Ισλάμ και του Ιουδαϊσμού, εδώ και αιώνες, έχουν υιοθετήσει την στρεβλή πεποίθηση, πως ο άνθρωπος είναι ο απόλυτος επικυρίαρχος του Σύμπαντος. “ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς. καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ Θεός, λέγων· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς” (Γένεσις 1:27-28). Ιδίως αυτό το “κατακυριεύσατε” την γη στην βιβλική διήγηση της δημιουργίας του ανθρώπου, έχει εκληφθεί σαν δικαίωμα ακραίας εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων της γης. Γιατί μάλλον σκόπιμα οι άνθρωποι λησμονούν την εξής παρακαταθήκη του Δημιουργού: “Καὶ ἔλαβε Κύριος ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασε, καὶ ἔθετο αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς τρυφῆς, ἐργάζεσθαι αὐτὸν καὶ φυλάσσειν” (Γένεσις 2: 15). Κρατούμε οι άνθρωποι το “κατακυριεύσατε” και παραβλέπουμε το “φυλάσσειν”.... Κάποια στιγμή της ιστορικής μας διαδρομής εμφανίστηκε ο καπιταλισμός, που παρά τις προσαρμογές του στις κάθε φορά συνθήκες, που επικρατούν, παραμένει συνεπής σε τούτο: το κέρδος είναι ο ύψιστος στόχος. Ο καπιταλισμός επαναφέρει με εμμονή στο βάθρο του, τον χρυσό μόσχο των Εβραίων στην έρημο. Μάλιστα η λατρεία του κέρδους, δηλαδή του χρυσού μόσχου, εντός εκκλησιών, συναγωγών και τζαμιών, είναι η πιο ευτελής και χυδαία εκκοσμίκευση. Η λατρεία του κέρδους είναι η απόλυτη άρνηση του Θεού, η έσχατη ειδωλολατρία, από ανθρώπους που επικαλούνται υποκριτικά πίστη στο Θεό. Μάλιστα σε όλους αυτούς, που χάριν της αύξησης των κερδών τους και της συσσώρευσης πλούτου, καταστρέφουν την Μητέρα Φύση, αν και καμώνονται, πως σέβονται τον Θεό και τηρούν “τας παραδόσεις”, υπάρχει ένας λόγος του Παύλου που σκόπιμα αγνοούν: “οἱ χρώμενοι τῷ κόσμῳ τούτῳ ὡς μὴ καταχρώμενοι· παράγει γὰρ τὸ σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου” (όσοι χρησιμοποιούν τα αγαθά αυτού του κόσμου, ας μην κάνουν κατάχρηση· γιατί η μορφή του κόσμου είναι προσωρινή και παρέρχεται) (Α΄ Επιστολή προς Κορινθίους 7: 31). Αν κατανοούσαμε την παραπάνω φράση του Παύλου, αποδεσμευμένοι από τις εσχατολογικές προσδοκίες εκείνης της εποχής, η προσωρινότητα της μορφής του κόσμου, αναφέρεται στο ό,τι ο κόσμος είναι εύθραυστος και ευαίσθητος. Κυρίως σε χώρες της Δύσης, συχνά γίνεται λόγος για την ανάγκη και την αξία της “compassion”, που στα ελληνικά μεταφράζεται από τα αγγλικά ως συμπόνια ή ευσπλαχνία. Νομίζω ότι η αξία της compassion στη Δύση, μάλλον οφείλεται στην θετική επιρροή που έχει ασκήσει ο Βουδισμός ως κοσμοαντίληψη και βιοθεωρία. Στην παράδοση του Ανατολικού Χριστιανισμού η έννοια της compassion ή της karuna, όπως αποδίδεται στο Βουδισμό, όχι μόνο δεν είναι άγνωστη, αλλά υπάρχει ως έννοια της “ελεήμονος καρδίας”. Είναι μια κατάσταση της ύπαρξης του ανθρώπου, που οικοδομεί σχέσεις αρμονίας με τον Κόσμο και είναι απόλυτα αρνητική σε κάθε σχέση εκμετάλλευσης. Και παραπέρα, ελάχιστη σχέση έχει η “ελεήμων καρδία” με ό,τι εννοούμε σαν ελεημοσύνη, ως υποκατάστατο της αλληλεγγύης και της αξίωσης για δικαιοσύνη. «Ἁγίου Ἰσαάκ τοῦ Σύρου Περί τῆς ἐλεήμονος καρδίας. ‘Καί τί ἐστίν ἐλεήμων καρδία; Καί εἶπε· καῦσις καρδίας ὑπέρ πάσης κτίσεως, ὑπέρ τῶν ἀνθρώπων, καί τῶν ὀρνέων, καί τῶν ζώων, καί τῶν δαιμόνων, καί ὑπέρ παντός κτίσματος. Καί ἐκ τῆς μνήμης αὐτῶν, καί τῆς θεωρίας αὐτῶν ρέουσιν οἱ ὀφθαλμοί αὐτοῦ δάκρυα. Ἐκ τῆς πολλῆς και σφοδρᾶς ἐλεημοσύνης τῆς συνεχούσης ἡ καρδία αὐτοῦ, καί οὐ δύναται βαστάξαι ἢ ἀκοῦσαι, ἢ ἰδεῖν βλάβην τινά, ἢ λύπην μικράν ἐν τῇ κτίσει γινομένην. Καί διά τοῦτο καί ὑπέρ τῶν ἀλόγων, καί ὑπέρ τῶν ἐχθρῶν τῆς ἀληθείας, καί ὑπέρ τῶν βλαπτόντων αὐτήν ἐν πάσῃ ὣρᾳ εὐχήν μετά δακρύων προσφέρει, τοῦ φυλαχθῆναι αὐτούς, καί ἱλασθῆναι αὐτούς ὁμοίως καί ὑπέρ τῆς φύσεως τῶν ἑρπετῶν ἐκ τῆς πολλῆς αὐτοῦ ἐλεημοσύνης τῆς κινουμένης ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἀμέτρως καθ’ ὁμοιότητα Θεοῦ’». (Αγίου Ισαάκ του Σύρου: Τα Ευρεθέντα Ασκητικά. Απόσπασμα· Λόγος ΠΑ΄(81), Περί διαφοράς αρετών και περί τελειότητος παντός δρόμου).

Εις μνημόσυνο της οσιακής μνήμης Μαριάννας της Μπαλκαντζή...

Η Μαριάννα η Φίλη μου, είναι μια ύπαρξη υπέροχη. Λέω είναι και όχι ήταν, γιατί οι άνθρωποι που στην επίγεια διαδρομή τους ζούσαν στο Φως, ποτέ δεν σβήνουν! Η Μαριάννα ως αγία του Θεού, τώρα που αποδεσμεύτηκε από τους περιορισμούς του σώματος, είναι πιο κοντά στους ανθρώπους που την αγάπησαν και αγαπούσε και η ίδια. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων και παρερμηνειών, ένα πρόσθετο σχόλιο: Παρά τα όσα, εξαιτίας στρέβλωσης πραγμάτων και νοημάτων επικρατούν, άγιοι του Θεού, είναι οι άνθρωποι που έζησαν με πολλή αγάπη για τον Θεό, οι ανάσες τους ήταν εισπνοές και εκπνοές του Θεού.... Άγιοι δεν είναι όσοι και όσες έχουν εγγραφεί στις δέλτους του εορτολογίου της Εκκλησίας, αλλά εκείνες και εκείνοι, που στη συνείδηση ανθρώπων, που τους γνώριζαν, μπορούν να μαρτυρήσουν για την ένθεη αγάπη τους. Οι Άγιοι του Θεού δεν ήταν τέλειοι, ούτε αλάθητοι. Συχνά κατρακυλούσαν στον βούρκο και κυλιόντουσαν ωσάν χοίροι. Μα πάντα η αγάπη τους για τον Χριστό, τους έδινε δύναμη να σηκωθούν και να λευκανθούν.... Οι Άγιοι του Θεού δεν ήταν αλάθητοι, αλλά όπως όλοι μας, έκαναν λάθη, ακόμα και σε ζητήματα πίστης. Αλλά ποτέ δεν πρόβαλλαν το εγώ τους μπροστά από το έλεος και την αγάπη του Θεού, ποτέ δεν έκρυβαν τον Χριστό για να προβάλλουν το "μούτρο" τους. Στη δική μου συνείδηση η αγαπημένη μου Μαριάννα είναι μια Αγία του Θεού και μάλιστα. Μάλιστα μαρτυρώ, πως είχε το χάρισμα της ταπείνωσης να ζει μια οσιακή σαλότητα, που μάλλον θα σκανδάλιζε τους “ευσεβείς”, αμφοτέρων των φύλων, που ηδονίζονται με την υποκρισία τους....

Σχόλια

ΤΟ ΜΕΤΕΜΦΥΛΙΑΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΠΙΒΙΩΝΕΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ!!!

Το μετεμφυλιακό κράτος δυστυχώς, επιβιώνει. Αναμφίβολα μέλη, στελέχη και ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας (σκόπιμα δεν αναφέρομαι σε οπαδούς) με δημοκρατικό φρόνημα υπάρχουν! Το πρόβλημα είναι, πως αποτελούν ελαχιστότατη μειοψηφία σε έναν “ορυμαγδό”, που δημιουργούν οι Δεξιοί, που έχουν βρει καταφύγιο και κρησφύγετο σε τούτο το κόμμα. Ιδίως από την ώρα, που ακροδεξιά στοιχεία, όπως ο άλλοτε Führer της νεολαίας της ΕΠΕΝ (κόμματος που είχε ιδρύσει από την φυλακή ο προδότης στρατιωτικός Γεώργιος Παπαδόπουλος) Μαυρουδής Βορίδης, ο τηλεβιβλιοπώλης Σπυρίδων-Άδωνις Γεωργιάδης και ο Αθανάσιος Πλεύρης, γιος του καθ’ ομολογίαν του φασίστα και προπαγανδιστή του αντισημιτισμού στην Ελλάδα Κωνσταντίνου Πλεύρη, κατάφεραν να επιπλεύσουν στο κόμμα και να καταστήσουν υποχείριο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, η Νέα Δημοκρατία εξέπεσε στην κλασική χοάνη Δεξιών! Ο Δεξιός στην Ελλάδα, δεν πιστεύει στην Δημοκρατία. Αυτό είναι βασικό πρόβλημα. Επιδιώκει, παραβιάζοντας νόμους, καταπατώντας το Σύνταγμα, να κυβερνά την χώρα η Δεξιά, ακόμα και αν πρόκειται απροκάλυπτα για δεξιά δικτατορία, όπως είχε συμβεί το 1967. Η Δεξιά στην Ελλάδα διακρίθηκε πάντοτε για την εθελοδουλεία της σε ξένα συμφέροντα, σε βάρος των συμφερόντων του ελληνικού λαού. Διακρίθηκε για την υπερβολική πατριδοκαπηλεία της και για έναν στομφώδη λόγο περί υπερασπίσεως των εθνικών συμφερόντων, ενώ, κατά αδιάψευστες ιστορικές μαρτυρίες, αποκαλυπτόταν πάντοτε ότι ενεργούσε ως προδότης της πατρίδας! Αν στην Ελλάδα η Δημοκρατία δεν είχε καταστεί ανάπηρη, ιδίως αφότου ανέλαβε την κυβέρνηση ο Κυριάκος Μητσοτάκης, το τελευταίο σκάνδαλο των υποκλοπών παρακολούθησης Έλληνα πολιτικού και μέλους του Ευρωκοινοβουλίου, θα επέφερε παραίτηση του Πρωθυπουργού και της κυβέρνησής του. Αλλά, ακριβώς, επειδή η Δεξιά και η Νέα Δημοκρατία, που έχει κακοποιηθεί από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τους “σύντεκνούς του” στη νομή της εξουσίας, δεν διαθέτουν δημοκρατικό ήθος, δεν πρόκειται να παραιτηθούν! Το “διάγγελμα” του Πρωθυπουργού, εκτός κοινοβουλίου, ως διάλειμμα στην περίοδο της ραστώνης του, ένα πράγμα αποδεικνύει δυστυχώς: ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μολονότι κατά το νόμο είναι ο πολιτικός προϊστάμενος της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, δηλώνει άγνοια υποκλοπών που ενεργούσε η υπό την εποπτεία του μυστική υπηρεσία της χώρας κατά του τωρινού ηγέτη κοινοβουλευτικού κόμματος! Η δήλωση αυτή είναι εξαιρετικά επικίνδυνη, διότι μπορεί να μας προϊδεάζει, ότι αν αποκαλυφθούν εγκληματικά λάθη και ασυγχώρητες παραλείψεις από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, σε βάρος ζωτικών συμφερόντων της Ελλάδος, να ακούσουμε σε διάγγελμα τον κ. Μητσοτάκη, ότι είχε άγνοια όλων αυτών! 9 Αυγούστου 2022

ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΜΟΥΦΤΕΙΩΝ ΘΡΑΚΗΣ; ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΣΕ ΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ

Γιώργος Α. Δούδος Νομικός Η κυβέρνηση κατάρτισε ένα σχέδιο νόμου, ημερομηνίας 21 Ιουλίου 2022, 178 άρθρων και με τίτλο: “Διατάξεις για την απλοποίηση της περιβαλλοντικής αδειοδότησης, θέσπιση πλαισίου για την ανάπτυξη των Υπεράκτιων Αιολικών Πάρκων, την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης, την προστασία του περιβάλλοντος και λοιπές διατάξεις”. Ενώ το παραπάνω νομοσχέδιο εμφανίζεται ότι έχει καταρτισθεί από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, υπογράφεται από δέκα εννιά υπουργούς και από αρκετούς υφυπουργούς. Επί πλέον, το σχέδιο νόμου περιέχει συνολικά 178 άρθρα και στις λοιπές διατάξεις του, υπάρχουν 25 άρθρα, που καταλαμβάνουν το “Μέρος Γ΄” με τον τίτλο “Εκσυγχρονισμός Μουφτειών Θράκης”. Το νομοσχέδιο ως προς τα παραπάνω άρθρα φέρει την υπογραφή της Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων Νίκης Κεραμέως, ενώ ο αφανής συντάκτης τους είναι μάλλον ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων Γεώργιος Καλαντζής. Θα διατυπώσω ορισμένες κριτικές επισημάνσεις, όχι ως προς το σύνολο των 25 άρθρων (142-167) του νομοσχεδίου, αλλά ως προς ορισμένα σημεία του. Η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης και η ελεύθερη λατρεία για όλα τα θρησκεύματα, είναι κατοχυρωμένη κατ’ αρχήν στην Ελλάδα. Οι θρησκευτικές κοινότητες απολαμβάνουν αυτονομία, με μια παράδοξη και ακατανόητη εξαίρεση! Η ελληνική Μουσουλμανική Θρησκευτική Κοινότητα, που μέλη της ζουν κυρίως στην Θράκη (ανέρχονται σε περίπου 140.000), δεν διαθέτει την αναγκαία αυτονομία έναντι του κράτους, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αλλά λειτουργεί ως υποχείριο του κράτους. Οργανωτικός πυρήνας της Μουσουλμανικής Θρησκευτικής Κοινότητας, που κατά πλειοψηφία συγκροτούν Σουννίτες, αναγνωρίζεται κατά το νομοσχέδιο (άρθρο 142 παράγρ. 1) η Μουφτεία, ως αποκεντρωμένες δημόσιες υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων. Ο Μουφτής, που στο σουννιτικό Ισλάμ αναγνωρίζεται ως κορυφαίος θεσμός χάριν της ασφάλειας του ιερού μουσουλμανικού νόμου, που πηγάζει από την Σαρία, στην Ελλάδα είναι υψηλόβαθμος δημόσιος υπάλληλος, που έχει προϊστάμενό του τον Υπουργό Παιδείας και κυρίως τον εκάστοτε Γενικό Γραμματέα Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 148 παράγρ. 3 του νομοσχεδίου: “Οι Μουφτήδες είναι δημόσιοι υπάλληλοι και κατέχουν θέση προϊσταμένου γενικής διεύθυνσης. Κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, οι Μουφτήδες έχουν τις κατά το Σύνταγμα και τους νόμους υποχρεώσεις των δημοσίων υπαλλήλων”. Η δημοσιοϋπαλληλική ιδιότητα του Μουφτή, ουσιαστικά αποδυναμώνει τον κορυφαίο ισλαμικό θεσμό από το κύρος, που η μουσουλμανική παράδοση του έχει αναγνωρίσει εδώ και αιώνες, ως ηγέτη της Μουσουλμανικής Κοινότητας, αφού οφείλει να υπακούει σε εντολές μη Μουσουλμάνων πολιτικών προϊσταμένων του, με όποια αρνητική επίπτωση μπορεί να έχει αυτή η παράδοξη κατάσταση στην λειτουργία της συγκεκριμένης Θρησκευτικής Κοινότητας. Οι προηγούμενες προβλέψεις του νομοσχεδίου κάθε άλλο παρά πρωτότυπες είναι. Ουσιαστικά επαναλαμβάνονται οι ρυθμίσεις της από 24.12.1990 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου “Περί Μουσουλμάνων θρησκευτικών λειτουργών”, που κυρώθηκε με το νόμο 1920/1991 της Ελληνικής Δημοκρατίας. Οι Μουφτείες, κατά το παραπάνω νομοθέτημα “θεωρούνται δημόσιες υπηρεσίες”, ενώ οι Μουφτήδες, είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Η διαφορά έγκειται ότι οι διατάξεις που αναφέρονται στον “εκσυγχρονισμό των Μουφτειών της Θράκης” του νομοσχεδίου, μπορεί να συζητηθούν, να αμφισβητηθούν και να τροποποιηθούν από την Βουλή, ενώ το νομοθέτημα του 1990 που προανέφερα ήταν πράξη νομοθετικού περιεχομένου και δεν υπήρχε η ευχέρεια συζήτησης στη Βουλή. Το νομοσχέδιο, από την όλη δομή των είκοσι πέντε άρθρων που αναφέρονται στον “εκσυγχρονισμό των Μουφτειών της Θράκης”, κατά τρόπο αντίθετο με όσα επικρατούν στο σουννιτικό Ισλάμ, επιχειρεί να “ενδυναμώσει” ποικιλότροπα την Μουφτεία, σαν κρατική υπηρεσία, ενώ παντού, όπου υπάρχουν και λειτουργούν Μουφτείες, στο επίκεντρο είναι ο Μουφτής, που επικουρείται στο έργο του από την Μουφτεία και όχι το αντίστροφο, όπως επιδιώκει το νομοσχέδιο. Ο Μουφτής είναι ένας Ουλεμά (Θεολόγος, Νομομαθής του Ιερού Μουσουλμανικού Νόμου, που έχει σπουδάσει την ερμηνευτική επιστήμη του, γνωστή ως φικχ). Πρέπει να διακρίνεται από προσωπικό ήθος και να προσελκύει την εμπιστοσύνη των πιστών. Εκδίδει ιερονομικές ρήτρες (φάτουα-φετβά), όποτε του ζητείται ή προκύπτει ανάγκη, ετσι ώστε να επιλύονται ζητήματα που αφορούν την ρύθμιση εξατομικευμένων βιοτικών σχέσεων ή γενικότερων καταστάσεων. Ο Μουφτής διακρίνεται από τον Καδή (Qadi), που είναι ο Μουσουλμάνος Ιεροδίκης. Οι γνωμοδοτήσεις, όπως και οι ιερονομικές ρήτρες του Μουφτή δεν είναι εξαναγκαστικά δεσμευτικές, ενώ οι αποφάσεις του Ιεροδίκη είναι εκτελεστές. Ο Ιεροδίκης συχνά καταφεύγει στις ερμηνείες που περιέχουν οι φάτουα των Μουφτήδων, προκειμένου να διατυπώσει τον δικανικό λόγο του. Κατά την ελληνική έννομη τάξη ο Μουφτής ασκεί και καθήκοντα ιεροδίκη (qadi). Οι Μουφτήδες στην Ελλάδα, τόσο με το ισχύον νομικό καθεστώς, όσο και με όσα προβλέπει το σχολιαζόμενο νομοσχέδιο, είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Επομένως, σύμφωνα με όσα ισχύουν για τους δημοσίους υπαλλήλους, οι Μουφτήδες στερούνται λειτουργικής ελευθερίας κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Ο Μουφτής είναι θρησκευτικός λειτουργός εντός της μουσουλμανικής θρησκευτικής κοινότητας των Σουννιτών. Η ιδιότητα του Μουφτή ως ανώτατου δημοσίου υπαλλήλου και όχι ως δημόσιου λειτουργού, θα μπορούσε να εκληφθεί ως νομοτεχνική ατέλεια ή αβλεψία, καθόσον η ιδιότητα του θρησκευτικού λειτουργού, όπως αναφέρεται ο Μουφτής στην από 24.12.1990 Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, δεν μπορεί να εναρμονισθεί με την ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου, ως προς τις δεσμεύσεις και τους περιορισμούς που προβλέπει ο Κώδικας Δημοσίων Υπαλλήλων. Το γεγονός, ότι προφανώς, κυρίως για πρακτικούς λόγους, στην Ελλάδα υπήρξε ταύτιση της ιδιότητας του Μουφτή με εκείνη του Ιεροδίκη, ο οποίος καλείται να εφαρμόσει με τις αποφάσεις του μια καθαρά θρησκευτικής προέλευσης δικαιοταξία, δεν αλλοιώνει, έστω κατ’ ελάχιστο την πρωτεύουσα ιδιότητα του Μουφτή ως θρησκευτικού λειτουργού. Στο Ισλάμ και στην Σαρί’α, από την οποία πηγάζει ο ιερός μουσουλμανικός νόμος, η θεολογία συνδέεται άρρηκτα με την κοινοτική και προσωπική ηθική των Μουσουλμάνων. Στο Ισλάμ δεν υφίσταται διαχωρισμός ανάμεσα σε όσα επιτάσσει το Ιερό Κοράνιο και η Σούννα και στην εγκόσμια καθημερινότητα των πιστών, ως προσώπων, αλλά κυρίως των πιστών, ως οργανικών μελών της Ούμμα (της κοινότητας των Μουσουλμάνων). Το νομοσχέδιο, που σχολιάζεται ως προς τις διατάξεις του για τον εκσυγχρονισμό των Μουφτειών, σαφώς επιδιώκει να αναδομήσει πλήρως τις Μουφτείες της Θράκης, σαν πρότυπα δημοσίων υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων και κατά δεύτερο λόγο αναφέρεται στους Μουφτήδες και στους τοποτηρητές Μουφτήδες, ως επικεφαλής των αναδομημένων δημοσίων υπηρεσιών, χωρίς να κάνει την παραμικρή τομή σεβασμού της ισλαμικής παράδοσης ως προς τους Μουφτήδες και της μακραίωνης εμπειρίας μουσουλμανικών χωρών. Στο θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν, όπου ο δημόσιος βίος της χώρας ελέγχεται ασφυκτικά από τους Μολλάδες, φυσικό είναι, στα πλαίσια ενός παραμορφωμένου και κακοποιημένου Ισλάμ, οι αντίστοιχοι λειτουργοί με τους Μουφτήδες, να είναι δημόσιοι υπάλληλοι και να υπακούν απόλυτα και δίχως αντιρρήσεις στις εντολές της δικτατορικής κρατικής εξουσίας. Στην Τουρκία, κυρίως αφότου ο Πρόεδρος Recep Tayyip Erdoǧan έθεσε υπό τον άμεσο έλεγχό του το Diyanet (ανώτατη τουρκική θρησκευτική αρχή των Σουννιτών Μουσουλμάνων, που λειτουργεί ως κρατική υπηρεσία), οι Μουφτήδες είναι δημόσιοι υπάλληλοι, όπως και οι ιμάμηδες των τζαμιών. Το σχέδιο νόμου, με όσα προβλέπει για τους Μουφτήδες, θέλει δημόσιους υπαλλήλους, που θα επιδεικνύουν αναντίρρητη υπακοή στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και κατ’ ουσίαν στην Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων και θα καλούνται να καθιστούν τις Μουφτείες “παραγωγικές” κρατικές υπηρεσίες! Δυστυχώς το νομοσχέδιο για τις Μουφτείες της Θράκης, επιχειρεί να επιβάλλει ένα καθεστώς ανελευθερίας και ασφυκτικού ελέγχου στους Μουφτήδες, με οργανισμό διάρθρωσης και λειτουργίας των Μουφτειών σε όλα τα επίπεδα. Η πρόταση του νομοσχεδίου στερεί την Θρησκευτική Μουσουλμανική Κοινότητα της Θράκης, και στις τρεις περιφέρειες των Μουφτειών που λειτουργούν (Κομοτηνής, Ξάνθης και Διδυμοτείχου), από κάθε ίχνος αυτονομίας έναντι του κράτους! Το καθεστώς των ρυθμίσεων που προβλέπεται από τις πιο πολλές διατάξεις που περιέχονται στα άρθρα 142 έως 167 του νομοσχεδίου που σχολιάζεται, αν επικυρωθούν και γίνουν νόμος του κράτους, κάθε άλλο παρά επιφέρουν εκσυγχρονισμό των Μουφτειών, όπως αναφέρει αναληθώς το νομοσχέδιο. Επιπρόσθετα, η υπαγωγή των Μουφτήδων και των τοποτηρητών Μουφτήδων στους περιορισμούς που προβλέπει η νομοθεσία περί δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα, καθώς και η αναγνώριση των Μουφτειών σαν αποκεντρωμένων υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, καθιστά αυτές τις νομικές ρυθμίσεις αντίθετες προς το διεθνές και το ευρωπαϊκό σύστημα του δικαίου προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Και μία τελευταία παρατήρηση, για τον τρόπο που αντιμετωπίζει το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, διά της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων τους Μουσουλμάνους της Θράκης. Έχει εκδοθεί το προεδρικό διάταγμα 52/1019 “Δικονομικοί κανόνες επί υποθέσεων δικαιοδοσίας Μουφτήδων Θράκης. – Σύσταση, οργάνωση και λειτουργία Διεύθυνσης Υποθέσεων Δικαιοδοσίας Μουφτή στις Μουφτείες της Θράκης” (ΦΕΚ Α΄ 90/2019). Επίσης, μεταξύ των διατάξεων του παραπάνω σχεδίου νόμου που σχολιάζουμε, γίνεται αναφορά στο κάθε λογής προσωπικό που θα στελεχώνει τις αναδομημένες Μουφτείες της Θράκης. Ακόμα και ως δημόσιες υπηρεσίες, όπως απαράδεκτα, χαρακτηρίζονται οι Μουφτείες, δεν παύουν να αποτελούν έναν θεσμό του σουννιτικού Ισλάμ. Τουλάχιστον ως προς αυτό, δεν μπορεί να εμφιλοχωρήσει η παραμικρή αμφισβήτηση. Παρόλα αυτά, στο Π.Δ. 52/2019 δεν γίνεται πρόβλεψη, ότι οι δικηγόροι που θα παρίστανται ενώπιον του Μουφτή ως Ιεροδίκη, πρέπει να είναι Σουννίτες Μουσουλμάνοι. Επίσης ως προς το προσωπικό που θα στελεχώνει τις Μουφτείες κατά το νομοσχέδιο, δεν υπάρχει παρόμοια ρητή πρόβλεψη. Υποβάλλω ένα υποθετικό ερώτημα: Διανοείται κάποιος ή κάποια υπάλληλο σε Μητρόπολη της Ελλάδος ή στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών που να μην είναι Χριστιανός Ορθόδοξος; Επίσης, διερωτώμαι, στο Εκκλησιαστικό Δικαστήριο της Καθολικής Εκκλησίας (πρωτοβάθμιο ή δευτεροβάθμιο), που εδρεύει στην Αθήνα, είναι δυνατό να παραστεί μη Καθολικός δικηγόρος; ©ΓΙΩΡΓΟΣ Α. ΔΟΥΔΟΣ 31/07/2022

TURKAEGEAN, ΕΝΑ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΣΗΜΑ...

Ο εθνικισμός ως ιδεολογία χάραξης πολιτικών επιλογών, έχει αποδειχθεί γενικά δηλητήριο που δυναμιτίζει τις σχέσεις μεταξύ λαών και κρατών. Στα Βαλκάνια, ο εθνικισμός, που δυστυχώς δεν έχει εκλείψει, είναι εξαιρετικά τοξικός. Εκτρέφει προκαταλήψεις κατά του άλλου, του γειτονικού λαού, συντηρεί εμπόδια στην συνεργασία των βαλκανικών λαών και στην καλλιέργεια σχέσεων φιλίας μεταξύ τους. Απτό παράδειγμα αποτελεί η διαμάχη μεταξύ Ελλάδος και Βόρειας Μακεδονίας, ως προς το όνομα της βόρειας προς εμάς χώρας. Ακόμα και μετά την επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, επίτευγμα στα πλαίσια του Διεθνούς Δικαίου, προκαλεί λόγω εθνικιστικών αγκυλώσεων κύκλους εντός της Ελλάδος, αλλά και εντός της Βόρειας Μακεδονίας, αμφισβητήσεις, χωρίς κανένα αντίκρυσμα! Κατοχυρώθηκε ως εμπορικό σήμα (brand name) μέσω του European Union Intellectual Property Office (EUIPO), εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης το “TURKAEGEAN” για την προώθηση του τουρκικού τουρισμού, στα παράλια της γειτονικής χώρας στο Αιγαίο. Άρχισαν οι αρνητικές κριτικές κατά της κυβέρνησης γιατί επέτρεψε να γίνει δεκτή η αίτηση για το σήμα “TurkAegean”, που είχε υποβληθεί στο Alicante της Ισπανίας, όπου εδρεύει το Γραφείο Πνευματικής Ιδιοκτησίας της Ε.Ε., από τουρκική εταιρία με έδρα την Προύσα. Προφανώς οι αιτιάσεις κατά της κυβέρνησης προέρχονται, στα πλαίσια αντιπολίτευσης, από πολιτικά κόμματα, που θεώρησαν πως τους δόθηκε η ευκαιρία να προβάλλουν την προσήλωσή τους στην περιφρούρηση των εθνικών συμφερόντων κ.λπ., κ.λπ.... Οι αντιδράσεις κατά της κυβέρνησης ελάχιστη σχέση έχουν με την διαδικασία έγκρισης και επομένως κατοχύρωση αιτήσεων για εμπορικά σήματα στο EUIPO. Οι σκέψεις μου, δεν επιδιώκουν να υπερασπιστούν την κυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά να πλήξουν τις εθνικιστικές κραυγές πολιτικών στη χώρα, με αφορμή το ευρωπαϊκό εμπορικό σήμα “TurkAegean”. Πρώτα πρώτα, γιατί ο εθνικισμός από όπου και αν προέρχεται είναι δηλητηριώδης και επικίνδυνος, είτε αφορά πολιτικές χωρών, είτε επιλογές πολιτικών κύκλων. Δεύτερον, γιατί πράγματι η Τουρκία έχει παράλια στο Αιγαίο μήκους 2.805 χιλιομέτρων, ενώ δύο νησιά στο βόρειο Αιγαίο, η Ίμβρος (Gökçeada) και η Τένεδος (Bozcaada), ανήκουν στην τουρκική επικράτεια. Η κοινή θάλασσα Ελλάδος και Τουρκίας, το Αιγαίο Πέλαγος, είναι παντού γνωστή ως Αιγαίο. Οι Τούρκοι την αποκαλούν επίσης Ege Denizi (Αιγαίο Πέλαγος), αλλά για το εμπορικό σήμα που κατοχύρωσαν χρησιμοποίησαν το “Aegean”, όπως είναι γνωστή αυτή η όμορφη θάλασσα στην αγγλική γλώσσα. Δεν ξέρω αν θα προσβληθεί, εκ μέρους της Ελλάδος γενικά (δεν αναφέρομαι στο ελληνικό δημόσιο αποκλειστικά), η απόφαση του Γραφείου Πνευματικής Ιδιοκτησίας της Ε.Ε. ως προς το σήμα που ενέκρινε, το “TurkAegean”, και αν η ένσταση που ίσως ασκηθεί γίνει δεκτή. Πάντως το εμπορικό σήμα “TURKAEGEAN” δεν είναι παραπειστικό, γιατί πολύ απλά η Τουρκία έχει “πρόσωπο” στο Αιγαίο 2.805 χιλιόμετρα!!! Και κοντολογίς, μπορεί η Ελλάδα να έχει την μεγαλύτερη ακτογραμμή στο Αιγαίο, αλλά το Αιγαίο Πέλαγος δεν είναι μια κλειστή ελληνική θάλασσα. 29/06/2022

ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΑΡΙ ΣΤΟΥΣ ΣΤΟΥΜΠΑΝΟΥΣ;

Ως δημότης της Ηρωικής Πόλης της Νάουσας πληροφορήθηκα, ότι κατά πλειοψηφία, το Δημοτικό Συμβούλιο συναίνεσε στην κατασκευή προσκυνηταρίου από την Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας στους Στουμπάνους. Το προσκυνητάρι θα είναι στη μνήμη των 13 γυναικών της πόλης, που προτίμησαν να πέσουν στον καταρράκτη, μερικές μαζί με τα βρέφη που κρατούσαν αγκαλιά, για να αποφύγουν την δουλεία στους Οθωμανούς, που κατέλυσαν την Εξέγερση των Ναουσαίων και των κατοίκων των γύρω χωριών, υπέρ της Ελευθερίας τους το 1822. Η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου με κατέπληξε. Διότι αναρωτιέμαι, τί άραγε θα προσθέσει ένα προσκυνητάρι, στην ιερότητα του χώρου των Στουμπάνων; Έχω την πεποίθηση ότι η λιτότητα πρέπει σε χώρους, όπως οι Στουμπάνοι, που υπάρχουν για να κρατούν ζωντανή τη μνήμη των γενεών σε μια υπέρτατη θυσία υπέρ της Ελευθερίας και της Αξιοπρέπειας του Ανθρώπου! Το επισκοποκεντρικό σύστημα οργάνωσης της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ιδίως σε χώρες, όπως η Ελλάδα, όπου η Εκκλησία αποτελεί κράτος εν κράτει, έχει αλλοιωθεί βάναυσα και ελάχιστα θυμίζουν οι επίσκοποι, ανεξαρτήτως τίτλου (μητροπολίτης, αρχιεπίσκοπος, πατριάρχης) και βέβαια πλην ελαχίστων διαχρονικά εξαιρέσεων, τους επισκόπους των αποστολικών χρόνων. Στην Ελλάδα δυστυχώς, κάθε μητροπολίτης είναι στα χωρικά όρια της επαρχίας του, ένας μεσαιωνικός πάπας. Λέγω μεσαιωνικός πάπας, γιατί όπως φαντάζομαι θα παρατηρούμε, ο Πάπας Φραγκίσκος έχει ανατρέψει την παράδοση της παπικής αυθαιρεσίας. Απεναντίας, οι Ορθόδοξοι επίσκοποι, αρέσκονται να προσφωνούνται “δεσπότες” και πριν από το όνομά τους, ανέχονται να προστίθενται δύο “κ”, που αποτελούν επανάληψη του “κύριος” εις διπλούν. Ο τίτλος του πατέρα, φαίνεται λειψός, προκειμένου να καταδειχθεί η εξουσία τους! Η Ελλάδα, αποτελεί μια θρησκευόμενη πολιτεία. Τούτο προκύπτει κατ’ αρχήν από την επίκληση της Αγίας Τριάδος στο προοίμιο του Συντάγματος. Το άρθρο 3 του Συντάγματος, ρυθμίζει τις σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας και εισάγει την έννοια της επικρατούσας θρησκείας, αναφερόμενη στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Πολλοί συνταγματολόγοι έχουν επιχειρήσει με “μασάλια”, να μειώσουν τον αναχρονισμό που εκφράζει το άρθρο 3 και κάνουν λόγο, ότι αναγνωρίζεται η Ορθόδοξη Εκκλησία ως επικρατούσα θρησκεία, λόγω του ότι κατά μεγάλη πλειοψηφία ο ελληνικός λαός αποτελεί και “ποίμνιο” αυτής της Εκκλησίας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα, διότι όπως προανέφερα είναι κράτος εν κράτει! Τα προνόμια της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που προβλέπονται από ένα σωρό νόμους, άγνωστους στους πολλούς, μόνον έκπληξη μπορεί να προκαλέσουν. Λόγου χάρη οι κανονισμοί, που εκδίδει η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ) και έχουν ισχύ νόμου του κράτους! Επαναλαμβάνεται δηλαδή, ό,τι συνέβαινε στους Μέσους Χρόνους στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, οι κανόνες της Ορθόδοξης Εκκλησίας ήταν καθολικά δεσμευτικοί για τους υπηκόους, διότι κατά κανόνα οι Αυτοκράτορες εξέδιδαν νομοθετήματα που επαναλάμβαναν τις προβλέψεις των κανόνων! Συχνά, οι κατά τόπους μητροπόλεις δίνουν την εντύπωση σύγχρονων επιχειρήσεων σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης. CEO της επιχείρησης, με απόλυτες εξουσίες είναι ο εκάστοτε Μητροπολίτης, ως δεσπότης και αυθέντης, πρώτιστα των κληρικών της Μητρόπολης και κατά δεύτερον επί των λαϊκών, που αντιμετωπίζονται σαν “ποίμνιο αλόγων”, διότι στην πλειοψηφία τους είναι άμουσοι θεολογικής γνώσης, ενώ στα λειτουργικά δρώμενα της Εκκλησίας, όπως είναι αναμφίβολο, είναι παθητικοί παρατηρητές των τεκταινομένων “εν κρυπτώ”, αφού όσα εξελίσσονται εντός του ιερού του ναού, κυρίως κατά την ευχαριστιακή σύναξη, είναι άδηλα για το εκκλησίασμα. Οι Μητροπόλεις, πάντοτε εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, εμφανίζονται ως επιχειρήσεις που διαχειρίζονται το μεταφυσικό. Και εδώ εμφανίζεται το κριτήριο της παραγωγικότητας. Δείγματα παραγωγικότητας σε μια μητρόπολη είναι το πλήθος των νέων ναών που ανεγείρονται, τα μοναστήρια, κατά κανόνα γυναικεία, που “ζωντανεύουν”, τα προσκυνήματα που προβάλλονται ή εφευρίσκονται (επί Μητροπολίτη Λαγκαδά Ιωάννη Τασιά, είχε δημιουργηθεί προσκύνημα ως “βήμα” του Αποστόλου Παύλου!). Συχνά μάλιστα οι νέοι ναοί είναι προκλητικοί σε όγκο, κλασικά δείγματα κιτς, προσβάλλοντας το περιβάλλον. Κλασική περίπτωση αυθάδους προσβολής του δασικού περιβάλλοντος στην Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας είναι ο ναός του αγίου Λουκά, αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως της Κριμαίας, σε απόσταση αναπνοής από το μοναστήρι του Δοβρά. Το προσκυνητάρι λοιπόν στους Στουμπάνους, έχω τη γνώμη, πως δεν πρόκειται να προσθέσει κάτι επί πλέον στην ιερότητα του τόπου, αλλά θα εγγραφεί στα θετικά στοιχεία “παραγωγικότητας” της τοπικής Μητρόπολης και προσωπικά στις επιτυχίες του επιχώριου Μητροπολίτη Παντελεήμονος-Ιωάννη Καλπακίδη. Ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμων, μπορεί να καυχάται, διότι η καταχώρηση στις δέλτους των Αγίων της Εκκλησίας, δια μιάς, 1241 προσώπων, των εθνομαρτύρων της Νάουσας, δεν έχει ματαγίνει! Όπως έγραψε ο καλός φίλος Γιάννης Κοσμαρίκος, οι δημοτικοί σύμβουλοι που υπερψήφισαν να ανεγερθεί προσκυνητάρι στους Στουμπάνους, από την Μητρόπολη, το σκέφτηκαν καλά το ζήτημα, το συλλογίστηκαν, ή απλώς θέλησαν να φανούν “ευάρεστοι” στον Μητροπολίτη και στους υπεροχικούς κληρικούς που τον περιβάλλουν; Η πνευματικότητα της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι ένα πολύτιμο στοιχείο πολιτισμού, που επηρεάζει την κουλτούρα των κατοίκων της χώρας, σε μεγάλο βαθμό. Από αυτή την διαπίστωση μέχρι του σημείου, η Ελλάδα, κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κράτος μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, να διαφέρει σε λίγα σημεία από το Ιράν των Αγιατολλάχ υπάρχει απόσταση. Έχω τη γνώμη, ότι ενεργοί πολίτες, και κατά τεκμήριο είναι τέτοιοι τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου της Νάουσας, οφείλουν να συνηγορούν στην πράξη, υπέρ μιας ανοιχτής κοινωνίας, μιας κοινωνίας, που σέβεται την Ορθόδοξη Εκκλησία και τους θεσμούς της, αλλά δεν είναι δέσμια των επιρροών και των επιλογών του Ορθόδοξου τοπικού μητροπολίτη ή του άλφα ή βήτα “χαρισματούχου” κληρικού. Το ιδεολόγημα του “ελληνοχριστιανικού πολιτισμού”, που εφηύρε ο Αλέξανδρος Τσιριντάνης της Αδελφότητας Θεολόγων “η Ζωή”, ως αντίπαλο δέος στον μαρξισμό-λενινισμό και είχε γίνει η κρατική ιδεολογία του μετεμφυλιακού κράτους, κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα του 1952 έχει καταργηθεί, αφού ήταν μια πομφόλυγα στον κόσμο των ιδεών. Και η “Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών” αποτελεί μια ανάμνηση υποκριτικής βαρβαρότητας ενός καθεστώτος βίας και ανελευθερίας.... Νομίζω, πως έχουν υποχρέωση οι πλειοψηφήσαντες δημοτικοί σύμβουλοι, στην μνήμη αυτής της πόλης, που ονομάστηκε ηρωική για τις θυσίες της, αλλά και απέναντι στους τωρινούς “σιωπηλούς” δημότες, να ανακαλέσουν την απόφασή τους και να μην χτιστεί προκυνητάρι στους Στουμπάνους.... ΓΙΩΡΓΟΣ Α. ΔΟΥΔΟΣ

Ποιος είναι ο Θεός μου;

Ο Θεός μου, δεν έχει όνομα, δεν έχει γένος, είναι αόρατος και απερινόητος. Αν και εξαιτίας της τρυφερής αγάπης Του για τους ανθρώπους, δέχεται τα διάφορα ονόματα που του δίνονται, στις γλώσσες που μιλάμε κι ανάλογα με την κουλτούρα που έχει μαστορέψει κάθε λαός στην πορεία του μέσα στην ιστορία. Παρόλα αυτά, είναι αισθητός στους ανθρώπους που έχουν ανοιχτή συνείδηση, ο νους και η καρδιά τους αγνοούν τα δεσμά της άγνοιας, μήτε είναι ανήμποροι να αφήσουν το βλέμμα τους σε ανοιχτούς ορίζοντες χωρίς σύνορα. Η λέξη Θεός είναι μια συνθήκη αναμεταξύ μας, για να μπορούμε να συνεννοούμαστε. Αντικρίζω τον Θεό μου ντυμένο το Κάλλος του Σύμπαντος και θαυμάζω σιωπηλός! Με συντροφεύει ο Θεός μου με ανθρώπους που σαρκώνουν την ύπαρξή Του και ζουν μεταξύ μας, όπως στο παρελθόν, έτσι και τώρα. Χαίρομαι, όταν νιώθω δίπλα μου γιους και θυγατέρες του Πατέρα μου, της Μάνας μου, της Πηγής της Ζωής. Όταν χαϊδεύω τον τρυφερό σκυλάκο μας, τον Φάτσα, ή τον κορμό της τραυματισμένης φλαμουριάς στη γειτονιά μας, ξέρω, το νιώθω χωρίς αμφιβολία, πως ψηλαφώ τον Θεό μου. Γιατί ο Θεός μου έχει προικίσει με την χάρη Του ό,τι υπάρχει στο Σύμπαν και όχι μονάχα τους ανθρώπους, όπως πιστεύουν πολλοί... Ο Θεός μου υπάρχει παντού. Δεν μπορώ να φανταστώ γωνιά στο Σύμπαν, είτε πάνω στη Γη μας, είτε στον Ήλιο ή στη Σελήνη και στους άλλους Πλανήτες, όπου ο Θεός μου δεν είναι κρυμμένος. Δεν υπάρχουν ασήμαντες γωνιές για τον Θεό μου, δεν υπάρχουν μέρη μιαρά και ανίερα, όπως νομίζουν άνθρωποι ανόητοι και υπερόπτες... Η φωτογραφία ανήκει στην Ελένη Παναγιώτου και είναι άποψη από το όρος Τρόοδος της Κύπρου. Joji Izumi 14/05/2022