Δύο μικρά ποιήματα

 

Μάτια μαῦρα τῆς Ἀνατολῆς

ἀντιφεγγίζουν τό Κάλλος τοῦ Σύμπαντος

στό πρόσωπο νέας γυναίκας

πού ἀντικρύζω...

Ἒρωτας μίζερος

δίχως φτερά

σέρνεται στό χῶμα

03/06/2020

Ντεπώ, Θεσσαλονίκη

Ένα ποίημα με αφορμή έμπνευσης τη Frida Kahlo

Τί είναι ο Έρωτας;

Ρώτησα τον άνεμο, καθώς μου χάιδευε τα μαλλιά,

τί είναι ο Έρωτας;

Κι ευθύς, μου φανερώθηκε ένας ερμαφρόδιτος Άγγελος,

πρωτόγνωρος, πανέμορφος και μου είπε:

Ο Έρωτας

είναι το μεγάλο ρίσκο,

να πετάξεις πάνω από ένα βάραθρο

δίχως φόβο,

αν θα γίνεις πουλί ή μια μάζα σάρκα και κόκκαλα, σακατεμένη.

Ο Έρωτας

είναι η μέγιστη μύηση στη Ζωή,

γιατί ζωή δίχως έρωτα είναι τραγωδία χωρίς κάθαρση,

βίος μιζέριας ανείπωτης.

Ο Έρωτας

είναι ο μόνος τρόπος

να βλέπεις τους ανθρώπους,

με ωραίες ψυχές και κορμιά που υπόσχονται ηδονές·

να χαίρεσαι την Φύση και τα άπειρα κάλλη της...

Ο Έρωτας

είναι δίψα που δεν κορέννυται

πείνα, που βασανίζει χωρίς τελειωμό.

Ο Έρωτας

Θεός, που αλλάζει μορφές

τη μια είναι άνδρας, την άλλη γυναίκα

κι έρχονται στιγμές

που είναι φωτιά κατατρώγοντας τα πάντα,

υπερβαίνοντας τους περιορισμούς της εκζήτησης της ηδονής

της σάρκας...

30/05/2020

Jorge Alcibíades
 
bernal.olivares@tutanota.com

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΗ ΝΗΣΙΔΑ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ...

Ο ποταμός Έβρος και μια νησίδα του....

Αυτές τις μέρες, ταλανίζεται η ελληνική κοινή γνώμη από την πληροφορία, που διέρρευσε μέσω του ηλεκτρονικού μέσου ενημέρωσης “ArmyVoice” και αναπαράχθηκε στη συνέχεια, από δύο βρετανικές εδημερίδες, ότι Τούρκοι στρατοχωροφύλακες κατέλαβαν και εγκαταστάθηκαν σε μια νησίδα του ποταμού Έβρου, που θεωρείται ελληνικό έδαφος.

Όπως φαίνεται, καραδοκούν και από την ελληνική πλευρά οι επαγγελματίες πατριώτες, που δεν μονοπωλούνται από την “Δεξιά”, όπως συχνά πιστεύεται. Αυτοί οι επαγγελματίες του πατριωτισμού, συντηρούν το μύθευμα του Τούρκου, ως αρχέτυπου του ελληνικού εχθρού και δεν χάνουν τις ευκαιρίες, που έστω και με στρεβλή πρόσβαση σε γεγονότα ή άγνοια νομικών ρυθμίσεων, η πιο σωστά με την απόκρυψη, να δημιουργήσουν στο άμοιρο πλήθος κλίμα πολεμικής αντιπαράθεσης απέναντι στον γείτονα της άλλης όχθης του Έβρου ή της άλλης πλευράς του Αιγαίου.

Οι παραπάνω σκέψεις μου δεν αποτελούν συνηγορία υπέρ του καθεστώτος του κ. Erdoğan, που κατά την εκτίμησή μου, έχει μετατρέψει την Τουρκία σε μια απέραντη φυλακή κατά των αντιφρονούντων του αυταρχικού Προέδρου, ενώ οι νεοοθωμανικοί οραματισμοί του, καθιστούν τη χώρα επικίνδυνη δύναμη αποσταθεροποίησης της ειρήνης, πρωτίστως στην Μέση Ανατολή και παρεπόμενα στην Ευρώπη.

Επίσης, οι σκέψεις μου, δεν αποτελούν “συγχωροχάρτι” του Υπουργού Εξωτερικών κ. Ν. Δένδια, που με αλληλοσγκρουόμενες ως προς το περιεχόμενο δηλώσεις του, όσον αφορά το περιστατικό στην νησίδα του νότιου Έβρου, επέτεινε την σύγχυση ως προς την ακριβή ενημέρωση.

Ο Έβρος ποταμός, όπως ονομάζεται από τους Έλληνες, Meriç όπως τον αποκαλούν οι Τούρκοι και Марица (Μαρίτσα), όπως τον λεν οι Βούλγαροι, μολονότι αποτελεί ένα φυσικό σύνορο μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, αποδεικνύεται ανυπόταχτος στους κανόνες του διεθνούς δικαίου, που ορίζουν τον τρόπο οριοθέτησης των κρατών. Ανάλογα με τις εποχές, κατακλύζει τις παραποτάμιες εκτάσεις, είτε βρίσκονται στην Ελλάδα, είτε στην Τουρκία, ενώ όταν πέφτει η στάθμη του, εμφανίζονται νησίδες που παρεμβάλλονται στην ροή του και κατά κανόνα, πρόκειται για ελώδη κομμάτια γης, μικρής έκτασης, που όταν φουσκώνει ο ποταμός χάνονται....

Μετά την Συνθήκη της Λοζάνης (1923), που μεταξύ άλλων προσδιόρισε γενικά τα σύνορα της Τουρκίας, το 1926 υπογράφηκε ένα Πρωτόκολλο, που προβλέπει ότι με γεωδαιτικά σημεία θα καθορίζονται τα σύνορα της Ελλάδος με την Τουρκία στον Έβρο, όταν μετά την άνοιξη εμφανίζονται προβλήματα, εξαιτίας φυσικών αλλαγών στις δυο όχθες του ποταμού, που επιφέρουν αλλαγή στην ροή του και στην κοίτη του.

Η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε το νόμο 939 το 1979 (ΦΕΚ Α΄149/6.7.1979),
“περί κυρώσεως των υπογραφέντων εις Άγκυραν την 7ην Δεκεμβρίου 1971 τεσσάρων πρωτοκόλλων «περί οριοθετήσεως της Ελληνοτουρκικής μεθορίου», ως και Συμφωνίας «περί προλήψεως και διευθετήσεως των μεθοριακών επεισοδίων εις Θράκην και εις την θαλασσίαν περιοχήν παρά τας εκβολάς του ποταμού Εβρου»”. Τα σύνορα Ελλάδος και Τουρκίας στον Έβρο, πάντοτε θα είναι ασαφή και ανασφαλή, μιας και ο μεγάλος ποταμός είναι αναρχικός και ανυπότακτος στις βουλήσεις και των τριών κρατών που συνδέονται μαζί του....

Πριν λίγες μέρες η Τουρκία αμφισβήτησε ότι τα σύνορα της Ελλάδος είναι σύνορα και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οπότε, η πρωτοβουλία των στρατοχωροφυλάκων της γειτονικής χώρας στην νησίδα του Έβρου, ίσως να αποτελεί συμβολικά, μια “επιθετική” ενέργεια του καθστώτος Erdoğan με σκοπό την παραπάνω αμφισβήτηση. Τα προβλήματα της Τουρκίας μάλλον είναι αρκετά, τόσο στο εσωτερικό της χώρας, όσο και με τις πολεμικές πρωτοβουλίες εκτός χώρας (Συρία, Λιβύη). Επίσης, το καθεστώς Erdoğan επιθυμεί να εδραιώσει μια εικόνα ηγέτιδας δύναμης του ισλαμικού κόσμου, που γενικά αντιτίθεται σε κάθετι δυτικό, κυρίως με πρόσχημα την “υπεράσπιση της Παλαιστίνης” έναντι του Ισραήλ....

Μια έστω και λίγων ωρών ένοπλη σύγκρουση με την Τουρκία, για μια υπόθεση αμφισβητούμενης “αξίας”, από πλευράς υπεράπισης της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδος, με αντικείμενο την έκταση μιας εποχικής νησίδας στον Έβρο, δεν αποτελεί ευοίωνο ενδεχόμενο. Αυτοί που φωνασκούν, αναφέρομαι και πάλι στους επαγγελματίες πατριώτες, αμφιβάλλω αν θα προλάβουν να δηλώσουν εθελοντές στις ένοπλες δυνάμεις με αίτημα να σταλούν στο “μέτωπο” του Έβρου. Όσον αφορά τους καλόπιστους πληροφοριοδότες της υπέυθυνης του “ArmyVoice”, μάλλον δεν προσφέρουν καλές υπηρεσίες στην πατρίδα, όταν με όσα εν αγνοία τους διαδίδουν, δημιουργούν κλίμα που μόνον τροφή σε κύκλους της αντιπολίτευσης προσφέρουν....

©Γιώργος Α. Δούδος

24/05/2020

ΤΑ ΠΑΘΗ, Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΤΟΥ ΜΕΣΣΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ, ΑΠΟ ΜΙΑ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗ ΟΠΤΙΚΗ...

Για τους Μουσουλμάνους το Κοράνιο είναι ο Λόγος του Θεού. Οι Μουσουλμάνοι προσβλέπουν στον Προφήτη Μωάμεθ, ας τον σκεπάζουν η ειρήνη και οι ευλογίες του Θεού, ως ένα ζωντανό Κοράνιο, γιατί πιστεύεται, ότι στον βίο του, είχε πραγματώσει ό,τι ακριβώς ο Θεός έχει αποκαλύψει στο Κοράνιο! Γι’ αυτό ακριβώς, η ζωή, ο χαρακτήρας και τα λόγια του Προφήτη, αυτό που είναι γνωστό ως σούνα, αποτελούν υπόδειγμα για όλους τους Μουσουλμάνους.

Ο Ιησούς Χριστός, ο Μεσσίας, ο γιος της Μαριάμ, κατέχει μια ιδιαίτερη θέση στους κόλπους του Ισλάμ. To Κοράνιο τον αναφέρει σε ενενήντα (93) στίχους (αγιέτ), ενώ γίνεται αναφορά στο Πρόσωπό του, είτε άμεσα, είτε έμμεσα περισσότερες από εκατόν ογδόντα επτά (187) φορές. Μέσα στο ιερό Κοράνιο, θα μπορουσε να λεχθεί, πως η αναφορά στον Ιησού, ας τον σκεπάζει η ειρήνη του Θεού, είναι η πλέον προβεβλημένη! Στο Κοράνιο, ο Ιησούς ο γιος της Μαριάμ, ο Μεσσίας (στα ελληνικά Χριστός), αναφέρεται ως Λόγος του Θεού (Kalimatullah) και ως Πνεύμα του Θεού (Ruhullah) (Σούρες Αλ Ιμράν [3]: 45, Αν Νισά [4]: 171)¹.

Σώζεται χαντίθ, που ο Προφήτης διακηρύττει, ότι η σχέση του με τον Ιησού, τον γιο της Μαριάμ, είναι η πιο στενή ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους, σε τούτο τον κόσμο και στον επόμενο, που ακολουθεί το θάνατο (Ṣaḥīḥ al-Bukhārī 3258, Ṣaḥīḥ Muslim 2365).

Τα νοήματα του ιερού κειμένου του Κορανίου, από πλευράς ερμηνευτικών αποδόσεων, καθεμιάς λέξης στην κλασική αραβική γλώσσα είναι πολυεπίπεδα, πάρα πολύ συχνά διαστρεβλώνονται, κακοποιούνται και οδηγούν σε λανθασμένα δογματικά συμπεράσματα. Έτσι η επισήμανση του Abdennur Prado, σε ένα δημοσίευμά του, νομίζω πως είναι αξιοπρόσεκτη: Όποιος έχει μελετήσει, ή έστω έχει γευτεί λιγάκι το Κοράνιο, θα έχει κατανοήσει, ότι η έννοια της αποκάλυψης στο Ισλάμ υπερβαίνει την εικόνα ενός άκαμπτου κειμένου².

Από την άλλη μεριά, ο κλασικός και αδιαμφισβήτητος Μοχάμμαντ Αλ Γκαζάλι, αναφερόμενος στις ερμηνευτικές προσεγγίσεις του Κορανίου λέει τούτο: “Eίναι θεμιτό για όλους, να αντλήσουν ένα νόημα από το Κοράνιο, σύμφωνα με την κατανόησή τους και τα όρια της νοημοσύνης τους”³.

Επομένως, δεν υπάρχουν στο Ισλάμ ερμηνευτικές αυθεντίες του ιερού Κορανίου. Μπορεί κάποιοι ερμηνευτές, ορισμένα ταφσίρ⁴, να θεωρούνται πιο σεβαστά από άλλα, αλλά δεν υπάρχει αυθεντία!

Τα πάθη του Ιησού Χριστού, η σταύρωσή του και η ανάστασή του, έχουν εγείρει ποικίλες συζητήσεις στον κόσμο του Ισλάμ. Επικρατεί η άποψη, ότι ο Ιησούς δεν σταυρώθηκε και πολύ περισσότερο δεν πέθανε επί του σταυρού. Μπορεί αυτή η άποψη να επικρατεί αριθμητικά μεταξύ των Μουσουλμάνων, δεν σημαίνει όμως ότι είναι η ορθή ή τουλάχιστον η μόνη ορθή προσέγγιση του θέματος.

Το Κοράνιο στη σούρα Αν Νισά, εδάφια 157 και 158, αναφέρεται στο θάνατο του Ιησού, όπως και στην ανάληψή του, και μάλλον σ’ αυτά τα αγιέτ εδράζεται η όλη συζήτηση μεταξύ των Μουσουλμάνων για τα παραπάνω θέματα⁵.

Σε μια μελέτη του, που μεταξύ των άλλων επικρεντρώνεται στα αγιέτ του Κορανίου Αλ Ιμράν [3]: 55, Αλ Μάιντα [5]: 117 και Μάριαμ [19]: 33, ο Μαχμούντ Μ. Αγιούμπ (Mahmud M. Ayoub) επισημαίνει τα εξής: “Το Κοράνι, δεν αρνείται το θάνατο του Χριστού. Αντιθέτως, προκαλεί τα ανθρώπινα όντα που στην τρέλα τους, παραπλανήθηκαν να πιστέψουν ότι θα νικήσουν τον θεϊκό Λόγο, τον Ιησού Χριστό τον Αγγελιαφόρο του Θεού. Ο θάνατος του Ιησού επιβεβαιώνεται πολλές φορές και σε διάφορα πλαίσια”⁶.

Το ιερό Κοράνιο κατά βάση δεν είναι ένα ιστορικό βιβλίο, άλλωστε το ίδιο το Κοράνιο αναγνωρίζει την διάκριση μεταξύ του ολοφάνερου και του κεκαλυμμένου (ζαχίρ-μπατίν). Ακόμα και αναφορές του ιερού κειμένου σε ιστορικά περιστατικά (λ.χ. μάχες κατόπιν επιθέσεων κατά των πιστών από τους απίστους), δεν αποτελούν εξιστόρηση με την έννοια της διήγησης, αλλά η αναφορά έχει χαρακτήρα ιερής παιδαγωγίας της κοινότητας των Μουσουλμάνων.

Η θέση του ιερού Κορανίου ως προς τα πάθη, την σταύρωση, τον θάνατο και την ανάσταση του Ιησού είναι σαφής: Ο λόγος του Θεού που είναι θησαυρισμένος στο Κοράνιο, αρνείται ότι ο Ιησούς Χριστός, ως Λόγος και Πνεύμα του Θεού (Kalimatullah και Ruhullah) ήταν ποτέ δυνατό να νικηθεί από την ανθρώπινη εμπάθεια και επιθετικότητα. Ότι ανεξαρτήτως των βασάνων και του φρικτού τρόπου θανάτωσης που αποφάσισαν και επέβαλλαν στον Ιησού οι Ρωμαίοι, με ηθικούς αυτουργούς τους Σαδουκαίους αρχιερείς εκείνης της εποχής, κατ’ ουσίαν δεν άγγιξαν καν τον Ιησού τον γιο της Μαριάμ, που ο Θεός, φρόντισε να τον ανυψώσει κοντά Του.

Δεν είχα την πρόθεση να γράψω μια μελέτη με αξιώσεις για το παραπάνω θέμα, αλλά βρίσκω, πως η η θέση του ιερού Κορανίου στο ζήτημα των παθών, του θανάτου και της ανάστασης του Ιησού Χριστού, δεν είναι διαφορετική, από αυτό που ψάλλει αυτές τις μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ανατολής: “Διά θανάτου τό θνητόν, διά ταφῆς τό φθαρτόν μεταβάλλεις· ... ἡ γάρ σάρξ σου διαφθοράν οὐκ οἶδε δέσποτα, οὐδέ ἡ ψυχή σου εἰς Ἃδου ξενοπρεπῶς ἐγκαταλέλειπται”⁷.

Πολλοί φίλοι Θρακιώτες Μουσουλμάνοι, με πολλή ευγένεια συνηθίζουν και εύχονται για το Πάσχα σε φίλους Χριστιανούς. Ας αντιμετωπισθεί τούτο το σχόλιο, σαν μια καλοπροαίρετη προσπάθεια, ώστε οι ευχές εκ μέρους Μουσουλμάνων προς Χριστιανούς και Χριστιανές, με αφορμή το Πάσχα και την Ανάσταση του Ιησού του Μεσσία, να αποκτήσουν μεστό αντίκρυσμα συνείδησης.

Χρόνια Πολλά και Καλά!

Κλείνοντας, αξίζει να πω στον εαυτό μου, πως ο Αλλάχ γνωρίζει καλύτερα, الله اعلم (Allahu A'alam)!

©ΓΙΩΡΓΟΣ Α. ΔΟΥΔΟΣ

17/04/2020

1 Ιδίως στην απόδοση του ιερού Κορανίου στην ελληνική γλώσσα, οι παραπάνω αναφορές στον πρόσωπο του Ιησού Χριστού είναι δυσδιάκριτες, σε αντίθετη με το αραβικό ιερό κείμενο.

2

Ο Abdennur Prado στο κείμενό του με τίτλο ‘Quranic Feminism: The Makeras of Textual Meaning’ στο συλλογικό έργο “A Jihad for Justice”, προς τιμή του έργου και της ζωής της Amina Wadud, 2012.

3

Muhammad Abul Quasem, The recitation and interpretation of the Quran : al-Ghazali’s theory, Selangor, Malaysia, 1979

4Ερμηνευτικά σχόλια στο ιερό Κοράνιο.

5“Γιατί ακόμη καυχήθηκαν: Σκοτώσαμε τον Μεσσία, τον Ιησού τον γιο της Μαριάμ, τον Αγγελιαφόρο του Θεού. Ενώ ούτε τον σκότωσαν, ούτε τον σταύρωσαν, αλλά έτσι φαίνεται σ’ αυτούς. Εκείνοι που διαφωνούν στο θέμα αυτό, έχουν αμφιβολίες. Οι γνώσεις τους ως προς αυτό το θέμα δεν είναι θετικές, παρά μόνον εικασίες. Δεν μετέτρεψαν τις εικασίες τους σε βεβαιότητα. Αντίθετα προς όλα αυτά, ο Θεός τον ανύψωσε πλησίον Του, γιατί ο Θεός είναι παντοδύναμος, σοφός” (Αν Νισά 157,158).

6Ayoub, Mahmoud M.: (April 1980) "TOWARDS AN ISLAMIC CHRISTOLOGY II: THE DEATH OF JESUS, REALITY OR DELUSION (A Study of the Death of Jesus in Tafsir Literature)". The Muslim World. Hartford Seminary. 70 (2): 106.

7 Ωδή ε΄. Ακολουθία τοῦ Όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου.

Η μινιατούρα εικονίζει την σταύρωση του Mansur Al Hallaj.

Ἡμέραι πανδημίας κατ᾿ οἰκουμένην πᾶσαν

Ὑγείας

θυμίαμα μάνναν

Ἱμερόεσσ', ἐρατή, πολυθάλμιε, παμβασίλεια,

κλῦθι, μάκαιρ' Ὑγίεια, φερόλβιε, μῆτερ ἁπάντων∙

ἐκ σέο γὰρ νοῦσοι μὲν ἀποφθινύθουσι βροτοῖσι,

πᾶς δὲ δόμος θάλλει πολυγηθὴς εἵνεκα σεῖο,

καὶ τέχναι βρίθουσι∙ ποθεῖ δέ σε κόσμος, ἄνασσα,

μοῦνος δὲ στυγέει σ' Ἀίδης ѱυχοφθόρος αἰεί,

ἀιθαλής, εὐκταιοτάτη, θνητῶν ἀνάπαυμα∙

σοῦ γὰρ ἄτερ πάντ' ἐστὶν ἀνωφελῆ ἀνθρώποισιν∙

οὔτε γὰρ ὀλβοδότης πλοῦτος γλυκερὸς θαλίηισιν,

οὔτε γέρων πολύμοχθος ἄτερ σέο γίγνεται ἀνήρ∙

πάντων γὰρ κρατέεις μούνη καὶ πᾶσιν ἀνάσσεις.

ἀλλά, θεά, μόλε μυστιπόλοις ἐπιτάρροθος αἰεὶ

ῥυομένη νούσων χαλεπῶν κακόποτμον ἀνίην.

Της Υγείας

θυμίαμα με μάννα

Περιπόθητη, ἐράσμια, ζωογόνα, παμβασίλισσα,

ἂκουσε, μακαρία θεά, πλουτοφόρα, μητέρα ὅλων·

γιατί ἀπό σένα φθίνουν τῶν θνητῶν οἱ νόσοι,

κι ἀνθεῖ πολυευτυχής κάθε οἰκία χάρι σέ σένα,

καί ἀκμάζουν οἱ τέχνες· σέ ποθεῖ ὁ κόσμος, ἂνασσα,

καί μόνο ὁ πάντα ψυχοφθόρος Ἃδης σέ μισεῖ,

ἐσύ ἡ ἀειθαλής, ὧ πολύευκτη, ἀνάπαυμα θνητῶν·

γιατί χωρίς ἐσένα ἀνώφελα εἶναι ὃλα στούς ἀνθρώπους·

γιατί οὒτε ὁ ὀλβοδότης πλοῦτος εἶναι γλυκύς στίς εὐωχίες·

οὒτε χωρίς ἐσένα γίνεται ὁ ἂνδρας γέροντας πολύμοχθος·

γιατί μόνον ἐσύ σέ ὃλους κυριαρχεῖς καί σ᾿ὃλους βασιλεύεις.

Ἀλλά, θεά, ἒλα στούς μυσταγωγούς πάντοτε ἀρωγός

προστατεύοντας ἀπ᾿τήν ὀλέθρια θλίψη τῶν φοβερῶν νόσων.

Απόδοση στη νεοελληνική γλώσσα Δ. Π. Παπαδίτσα, Ελένης Λαδιά

Ἀντιγραφεύς Εὒβουλος Πανορμεύς

Thich Nhât Hanh : ’God is a lesbian...’

This is an excerpt from Dharma Talk given by Thich Nhat Hanh on July 20, 1998 in Plum Village, France.

Question : "Dear Thay, I feel very well and safe here in Plum Village, but there were times in my life when I experienced discrimination, so there is one question which really interests me. What does Buddhism say about homosexuality?"

Reply: "Discrimination is something that many of us know, and there were times when we wanted to cry out for justice. You might be tempted by violent means in order for injustice to be removed. There are very many of us who are seeking non-violent means in order to remove injustice and discrimination imposed on us. Sometimes those discriminating against us act in the name of God, of the truth. We may belong to the third world, or we may belong to a particular race, we may be people of color, we may be gay or lesbian, and we have been discriminated against for thousands of years. So how to work on it, how to liberate ourselves from the suffering of being a victim of discrimination and oppression? In Christianity it is said that God created everything, including man, and there is a distinction made between the creator and the creature. The creature is something created by God. When I look at a rose, a tulip, or a chrysanthemum, I know, I see, I think, that this flower is a creation of God. Because I have been practicing as a Buddhist, I know that between the creator and the created there must be some kind of link, otherwise creation would not be possible. So the chrysanthemum can say that God is a flower, and I agree, because there must be the element "flower" in God so that the flower could become a reality. So the flower has the right to say that God is a flower. The white person has the right to say that God is white, and the black person also has the right to say that God is black. In fact, if you go to Africa, you’ll see that the Virgin Mary is black. If you don’t make the statue of the Virgin Mary black, it does not inspire people. Because to us the black people, "black is beautiful," so a black person has the right to say that God is black, and in fact I also believe that God is black, but God is not only black, God is also white, God is also a flower. So when a lesbian thinks of her relationship with God, if she practices deeply, she can find out that God is also a lesbian. Otherwise how could you be there? God is a lesbian, that is what I think, and God is gay also. God is no less. God is a lesbian, but also a gay, a black a white, a chrysanthemum. It is because you don’t understand that, that you discriminate.

When you discriminate against the black or the white, or the flower, or the lesbian, you discriminate against God, which is the basic goodness in you. You create suffering all around you, and you create suffering within yourself, and it is delusion, ignorance, that is the basis of your action, your attitude of discrimination. If the people who are victims of discrimination practice looking deeply, they will say that I share the same wonderful relationship with God, I have no complex. Those who discriminate against me, do so because of their ignorance. "God, please forgive them, because they do not know what they are doing." If you reach that kind of insight, you will no longer get angry at that person who discriminates against you, and you might have compassion toward him or her. You will say: "He does not know what he is doing. He is creating a lot of suffering around him and within him. I will try to help him." So your heart opens like a flower and suffering is no longer there, you have no complex at all, and you turn to be a bodhisattva in helping the people who have been discriminating against you. That is the way I see it, out of my practice of looking deeply, so one day I made the statement that God is a lesbian, and this is my insight.

---

Source: Plumvillage.org

Ο ιός covid-19 και τα αδιέξοδα ενός απάνθρωπου καπιταλισμού

Ο δογματισμός, έχω την πεποίθηση ότι χαρακτηρίζει τους κάθε λογής ολοκληρωτισμούς, θρησκευτικούς, ιδεολογικούς-φιλοσοφικούς, πολιτικούς κ.ά.. Έτσι η δαιμονοποίηση του σοσιαλισμού, από τους συντηρητικούς ή φιλελεύθερους, όπως και η δαιμονοποίηση του καπιταλισμού από τους κάθε απόκλισης αριστερούς, μου φαίνεται αλλοπρόσαλλη εκδήλωση δογματισμού με αναμφίβολα ριζώματα ολοκληρωτισμού.

Ο καπιταλισμός, έχει επικρατήσει σχεδόν παντού, είτε απροκάλυπτα, είτε καλυμμένα, όπως λόγου χάρη συμβαίνει στην λεγόμενη Λαϊκή Κίνα. Ο καπιταλισμός, επιδιώκει το κέρδος, την ατομική ωφέλεια και μόνο, κάτι που πηγάζει από τον ανθρώπινο εγωτισμό, φαινόμενο που αποτελεί έκδηλη άρνηση της ταυτότητας του ανθρώπου ως κοινωνικής ή πολιτικής ύπαρξης, κατά την διατύπωση του Αριστοτέλη (Πολιτικά Α 1253a 1–5: “...ὁ ἄνθρωπος φύσει πολιτικὸν ζῷον, καὶ ὁ ἄπολις διὰ φύσιν καὶ οὐ διὰ τύχην ἤτοι φαῦλός ἐστιν, ἢ κρείττων ἢ ἄνθρωπος· ὥσπερ καὶ ὁ ὑφ’ Ὁμήρου λοιδορηθεὶς «ἀφρήτωρ ἀθέμιστος ἀνέστιος»[Ὅμηρ. Ἰλ. 9.63].”.

Από την βιομηχανική επανάσταση, που αποτελεί το σημείο εκδήλωσης του καπιταλισμού ως τις μέρες μας, ο καπιταλισμός έχει αλλάξει όψεις και έχει προσαρμοσθεί, με ικανοποιητική ευελιξία θα λέγαμε, σε εναλλασσόμενες κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες. Σήμερα υπάρχει το περιβάλλον μιας καθολικής παγκοσμιοποίησης, με ιδιαίτερα αισθητές συνέπειες στην απόλυτη απεξάρτηση της οικονομίας και των επιχειρήσεων από τους περιορισμούς των άλλοτε ισχυρότατων εθνικών κρατών. Ένα άλλο στοιχείο του καπιταλισμού της εποχής μας είναι η έντονη ανάπτυξη του καταναλωτισμού, που θα μπορούσε να θεωρηθεί φαινόμενο καταλυτικό των ταξικών διαφορών, αφού είναι αλήθεια πως επηρεάζει τόσο τον προλετάριο εργάτη, όσο και τον οικονομικά εύρωστο επιχειρηματία, που καρπούται αδηφάγα τις πρόνοιες του καπιταλισμού. Εκείνο όμως που διακρίνει το επίπεδο ανάπτυξης του καπιταλισμού της εποχής μας, είναι ο καπιταλισμός με κυρίαρχη επιβολή του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος (χρηματιστήρια-τράπεζες κ.ά.) στην κοινωνία και στην οικονομία με υπέρβαση των κρατικών συνόρων. Ο καπιταλισμός των τραπεζών έχει πετύχει να συσσωρεύει κέρδος, όχι από την υπεραξία της εργασίας, αλλά από την χωρίς ηθικές αναστολές απορρόφηση και έλεγχο του χρήματος που κυκλοφορεί. Το χρήμα που κυκλοφορεί μπορεί να προέρχεται από μεροκάματα και μισθούς εργατών και γενικότερα εργαζομένων, από καταθέσεις χάριν επενδύσεων σε ποικίλα τραπεζικά προϊόντα και από την ληστρική εκμετάλλευση δανειοληπτών, είτε πρόκειται για επιχειρηματίες, είτε για άτομα.

Οι τράπεζες στην Ελλάδα έχουν φανερώσει ένα όχι μόνον αδηφάγο προσωπείο, αλλά και ανάλγητο συγχρόνως. Τα στελέχη των τραπεζών, απόλυτα εναρμονισμένα με τις απαιτήσεις των τραπεζικών εταιριών, φαίνονται ως ανθρώπινα όντα με συνειδήσεις σε βαθειά κατάψυξη, δίχως ευαισθησίες, χωρίς την παραμικρή επαφή με ό,τι σημαίνει “αλληλεγγύη”! Δίπλα στις ελληνικές τράπεζες, που το κεφάλαιό τους έχει διασπαρεί μεταξύ διεθνών επενδυτών ήδη προ πολλού, έχουν εμφανιστεί τα περίφημα funds, που στα ελληνικά ονομάζονται εταιρίες διαχείρισης πιστώσεων και δανείων και έχουν σκοπό την είσπραξη των λεγόμενων “κόκκινων δανείων” επιχειρήσεων και ατόμων. Κι εδώ, δίπλα στις τράπεζες και στα funds, εμφανίζονται κατ’ όνομα δικηγόροι ή δικηγορικές εταιρίες, που λειτουργούν ως αδηφάγα και ανάλγητα αρπακτικά, με την αδικαιολόγητη ανοχή των δικηγορικών συλλόγων, ενώ κανονικά θα έπρεπε να τους αφαιρεθεί η ιδιότητα του δικηγόρου....

Η πανδημία του covid-19 έχει φανερώσει, ακόμα και μπροστά στα μάτια των πιο ένθερμων υποστηρικτών του νεοφιλελευθερισμού, τα αδιέξοδα του καπιταλισμού σε καιρούς τραπεζικής επικυριαρχίας, γιατί μπροστά στον θάνατο μία ανάγκη προβάλλει: Η ανάπτυξη στο έπακρο της Αλληλεγγύης των πολιτών και η μέγιστη κατά το δυνατό ενίσχυση των δημόσιων θεσμών αλληλεγγύης και πρόνοιας. Αλλά, ακόμα και σ’ αυτές τις συνθήκες, οι ελληνικές τράπεζες, που σε καιρούς οικονομικής κρίσης για να μην καταρρεύσουν, όπως είχε συμβεί στην Ισλανδία, δέχθηκαν χρήματα από το κοινωνικό σύνολο, μέσω του Δημοσίου, με την μορφή της ανακεφαλαιοποίησής τους, αρνούνται να σταθούν αλληλέγγυες σε πολίτες που για αντικειμενικούς λόγους και όχι σκόπιμα, μάλλον θα αντιμετωπίσουν προβλήματα ως προς την συνέπειά τους απέναντί τους για καταβολή ποσών από δανειακές συμβάσεις....

18/03/2020

ΚΡΑΥΓΗ ΟΡΓΗΣ...

“Ἕλληνες ἀεὶ παῖδές ἐστε, γέρων δὲ Ἕλλην οὐκ ἔστιν”

(Πλάτωνος, Τίμαιος 22b, έκδοση John Burnet, 1903)

Πριν πενήντα χρόνια, όταν ήμουν φοιτητής, διάβασα τα “Απομνημονεύματα” του Στρατηγού Μακρυγιάννη. Ένιωσα μια μπουνιά στο στομάχι, που δεν μπορώ να ξεχάσω. Ένα σωρό φωτοστέφανα “ηρώων” της Επανάστασης του ’21 είχαν θρυμματιστεί και σαν σκουπίδια είχαν σκορπίσει πέρα δώθε.

Χθες διάβασα την είδηση, πως υπογράφηκε μνημόνιο συνεργασίας, ανάμεσα σε Έλληνες και Τούρκους επιχειρηματίες, με τη συμμετοχή κρατικών αξιωματούχων και από τις δύο χώρες (https://www.ethnos.gr/oikonomia/92013_entasi-ston-ebro-mnimonio-synergasias-elladas-toyrkias-sti-thessaloniki). Το μνημόνιο υπογράφηκε στις 3 Μαρτίου στην Θεσσαλονίκη, μεταξύ του Συνδέσμου Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος και του Turkish-Greek Business Council, που έχει πρόεδρο τον ελληνικής ιθαγένειας επιχειρηματία Λεβέντ Σαδίκ. Ο Σαδίκ είναι άνθρωπος του καθεστώτος Ερντογάν, γιος του άλλοτε μέλους της ελληνικής Βουλής Αχμέτ Σαδίκ, που ο ρόλος του στην Θράκη, συχνά έχει θεωρηθεί όχι απλά σαν μια επιτυχημένη επιχειρηματική παρουσία....

Αν και είμαι εβδομήντα ενός χρόνων και ίσως θα έπρεπε να είμαι εξαιρετικά ψύχραιμος, ακόμα και απαθής, μπροστά στη δυσωδία της πολιτικής, εντούτοις, οργίζομαι και απογοητεύομαι ως έφηβος, που νιώθει να φεύγει το έδαφος κάτω απ’ τα πόδια του.

Την ώρα, που ο Ερντογάν εκβιάζει όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση με την ίσως πιο βρώμικη επίθεση κατά της Ελλάδος, αφού χρησιμοποιεί δύσμοιρους ανθρώπους για να πετύχει τους σκοπούς του. Την ίδια ώρα που νέοι, στρατιώτες και αστυνομικοί, έχουν σταλεί στα σύνορα, προφανώς με εντολές, ακόμα και χρήσης ακραίας βίας κατά προσφύγων από χώρες της Μέσης Ανατολής, που το καθεστώς Ερντογάν έχει μεταφέρει αναγκαστικά στην μεθόριο μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδος, θρασύτατα κτήνη Ελλήνων, που αυτοαποκαλούνται επιχειρηματίες, πολιτικοί και κρατικοί λειτουργοί, κοπρίζουν στα πρόσωπα αυτών των αστυνομικών και των στρατιωτικών, που τους έχουν επιβάλλει να “υπερασπιστούν” την πατρίδα, αφού το μόνο που τους νοιάζει είναι το κέρδος και η λατρεία του Μαμωνά.... Και στη συνέχεια αναρωτιέμαι: η ΕΥΠ και η Κρατική Ασφάλεια, δεν έχουν ενημερώσει τον υφυπουργό Εσωτερικών Θεόδωρο Καράογλου,τον Αλέξανδρο Αλεξιάδη, Σύμβουλο Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων Α’ του Υπουργείου Εξωτερικών και προϊστάμενο του Γραφείου Ο.Ε.Υ. Βόρειας Ελλάδας και τον Διδάκτορα Γιώργο Κωνσταντόπουλο, πρόεδρο του Σ.Ε.Β.Ε. για το ποιος είναι ο Λεβέντ Σαδίκ;

Αυτός ο τόπος, η Ελλάδα, μπορεί να υπάρχει στους χάρτες του κόσμου σαν κράτος, αλλά φαίνεται πως έχει πεθάνει απ’ τους ανθρώπους που αυτοποκαλούνται Έλληνες και τον δηλητηριάζουν με την παρουσία τους σε τούτα τα χώματα. Δεν ξέρω, αν κυβερνούσαν την Ελλάδα κάποιοι άλλοι, τί θα συνέβαινε στην τωρινή συγκυρία: από τη μια μεριά να υπάρχει ανασφάλεια στα ελληνοτουρκικά σύνορα και ένα σωρό μόνιμοι και κληρωτοί στρατιωτικοί, όπως και αστυνομικοί, να οφείλουν να βρωμίσουν τα χέρια τους με τα σκατά και από την άλλη κάποια κνώδαλα της κυβέρνησης και της καλής κοινωνίας και των κρατικών μηχανισμών να αποβλέπουν, χωρίς ντροπή, αυτές τις μέρες της έντασης και της κρίσης “στην ανάγκη ενίσχυσης των ελληνικών εξαγωγών μέσω της συνεργασίας ελληνικών και τούρκικων επιχειρήσεων”, αλλά δυστυχώς αυτά συμβαίνουν με κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας!

Αφού εδώ και αμέτρητους αιώνες ο κόσμος μοιράστηκε σε κράτη, είμαι αναγκασμένος να έχω ένα διαβατήριο και μια ταυτότητα, για να υπάρχω, όχι ως φυσικό πρόσωπο, αλλά γιατί έτσι προβλέπουν οι νόμοι. Αν η μάνα μου, που γεννήθηκε στην Τουρκία, δεν είχε μεταφερθεί ενόσω ήταν βρέφος στην Ελλάδα και αν ο πατέρας μου που είχε γεννηθεί στην Αίγυπτο, δεν είχε εγκαταλείψει την γενέθλια χώρα του για να εγκατασταθεί στην Ελλάδα, μπορεί να ήμουν Τούρκος ή Αιγύπτιος πολίτης! Το λέω αυτό, γιατί τελικά, εκείνο που έχει αξία, είναι να έχουμε συνείδηση πως είμαστε πολίτες του κόσμου, ενώ το τί αστυνομική ταυτότητα κρατάμε, συχνά είναι απόλυτα τυχαίο γεγονός. Κι ακόμα περισσότερο, το πιο σπουδαίο είναι να είμαστε άνθρωποι. Ιδιότητες, όπως “Έλληνας”, “Τούρκος”, “Βούλγαρος” είναι φτιασίδια, αρκετά συχνά πολύ τοξικά!

Σκέφτομαι να μοιραστώ, με ανθρώπους που νιώθω οικείους όσα τούτο το πρωινό του Σαββάτου των Ψυχών με ταλάνισαν, και να τους πω, ότι ως Έλληνας, μέτοχος κάποιων αξιών πολιτισμού και μιας όμορφης γλώσσας, αισθάνομαι πολύ ωραία, παραμένοντας παιδί, μη επιτρέποντας τα γηρατειά να με κατακτήσουν.

Γιώργος Δούδος

7 Μαρτίου 2020

... ὁ πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν...

... Ο Θεός υπάρχει μέσα σ’ όλα τα πλάσματα.

Ένας γκουρού είπε στο μαθητή του, “Ο Ίδιος ο Ράμα κατοικεί σ’ όλα τα σώματα”. Ο μαθητής ήταν άνθρωπος με μεγάλη πίστη. Μια μέρα ένας σκύλος άρπαξε ένα κομμάτι ψωμί από αυτόν και άρχισε να τρέχει. Αυτός έτρεξε πίσω από τον σκύλ, κρατώντας ένα δοχείο βούτυρο και φωνάζοντας ξανά και ξανά: “Ω Ράμα, σταμάτα λιγάκι. Το ψωμί σου είναι αβουτύρωτο”.

(Το Ευαγγέλιο του Σρι Ραμακρίσνα, έκδοση απόδοσης στην ελληνική γλώσσα ‘εκδόσεις Κονιδάρη’, σε μετάφραση Γιάννη Μανέττα, σ. 307)

"Πιστεύεται ότι τα σκυλιά μας περιμένουν στις πύλες του ουρανού και μόλις πεθάνουμε καθοδηγούν τις ψυχές μας. Γιορτάζουμε αυτόν τον ιδιαίτερο δεσμό αφοσίωσης, συμπόνιας και αφοσίωσης τιμώντας τα σκυλιά μας κάθε χρόνο την δική τους μέρα". Στον Ινδουϊσμό (Σανάτανα Ντάρμα) υπάρχει η Γιορτή των Σκυλιών, το Κουκούρ Τιχάρ (Kukur Tihar Diwali). Τον ίδιο σεβασμό για τους σκύλους τρέφουν και οι ακόλουθοι του Ζαρατούστρα.

Γεωργίου τοῦ Πτωχοῦ Οἱονεί Διαθήκη

Οἱ ρίζες μου κρατιοῦνται ζωντανές ἀπό τά νερά τοῦ ἱεροῦ Νείλου

κοντά στό δέλτα του, ἐκεῖ πού πλησιάζει τήν Μεσόγειο,

πρίν ἀφεθεῖ, ἀνυπεράσπιστος ἐρωμένος, στήν ἀγκαλιά της.

Ὅταν ἐγκαταλείψει ἡ ψυχή τό σῶμα μου,

τήν εὐλογημένη καί καλήν ἐκείνην ὣρα,

θέλω τή νεκρή πλέον σάρκα μου, νά τήν παραδώσετε στήν πυρά

ὣστε νά καθαρθεῖ πλήρως,

ἀπό τά στίγματα τῶν παθημάτων τοῦ ἐπιγείου βίου μου.

Καί ὃταν θά ἀπομείνει ἀπό τήν ὑλική μου ὑπόσταση

μιά χούφτα σκόνη

ἀφῆστε την, παρακαλῶ,

ἐκτεθειμένη στούς τέσσερις ἀνέμους καί στό γαλάζιο τῆς θάλασσας....

Μέ ἀφορμή τό πορτέτο ἑνός νέου ἐπί τῆς σαρκοφάγου του, πού βρέθηκε στό Φαγιούμ τῆς Αἰγύπτου.

4 Φεβρουαρίου τοῦ σωτηρίου ἔτους 2020 ἀπό τῆς Χριστοῦ γεννήσεως.

Η απώλεια ενός δικαίου. Ο Χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο...

Πριν λίγες μέρες, ξημερώματα Παρασκευής (Τζουμάα) της 23ης του μηνός Ραμπί’αλ Θάνι του έτους 1441 από Εγίρας, (20/12/2019), πέρασε στην παρουσία του Αγαπημένου του, ο Χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο. Επί τριάντα τρία χρόνια διακόνησε την Μουφτεία Κομοτηνής και τους Μουσουλμάνους της περιοχής. Αναγνωρίσθηκε ως σημαντικός Ουλεμά¹ από ισλαμικές χώρες και του αποδόθηκαν εξαιρετικές τιμές. Υπήρξε ο τελευταίος Μουφτής Κομοτηνής, ως το θέρος του 2018 που απολύθηκε από την θέση του, με απόφαση του τότε Υπουργού Παιδείας....

Αποδίδω στον Χαφούζ² Τζεμαλή Μέτσο, στον Μουφτή Κομοτηνής, το τίτλο προσφωνήσεως χαζρέτ³, γιατί πράγματι υπήρξε ένας άγιος και σοφός άνθρωπος του Θεού. Τον διέκρινε μια θαυμαστή ευρυχωρία πίστεως, σημείο, ότι η ύπαρξή του ήταν αφημένη στην Πνοή του Αγίου Πνεύματος (ar’ ruhu’l kudus).

Είχα την πολύτιμη ευκαιρία να γνωρίσω τον Χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή και να συνδεθώ πνευματικά μαζί του, επί πολλά χρόνια. Με αφορμή το πρόσωπο του σεβάσμιου Μουφτή Κομοτηνής επιτρέψτε μου να καταθέσω τα εξής, ως προσωπική μαρτυρία μου: Ο Θεός δεν ξεχωρίζει τους ανθρώπους του, όπως συνήθως κάνουμε εμείς, οι κοινοί θνητοί, ανάλογα με την ετικέτα της θρησκείας, του έθνους ή της καταγωγής, που τους αποδίδεται. Ο Θεός, γνωρίζει εκείνους που τον αγαπούν, τους δικαίους ενώπιόν Του και αγνοεί τις ιδιότητες που προσθέτουν οι άνθρωποι για να τους ξεχωρίσουν. Ο χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο είναι ένας αληθινός Άγιος και όπως συμβαίνει με τους αγίους ανθρώπους του Θεού, μετά την αναχώρησή τους από τον κόσμο των φαινομένων και των μορφών, καθώς δεν υφίστανται πλέον τους περιορισμούς του σώματος, ενδυναμώνονται με απροσδιόριστη σε μέγεθος και αγαθότητα δύναμη. Η αποκλειστικά πνευματική τους υπόσταση, είναι πλέον πλήρης δυνάμεως και χάριτος! Το πνεύμα του χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή έχει αποδεσμευθεί από τους εγκόσμιους περιορισμούς και έχει μεταμορφωθεί σε μπάρακα, σε ένθεο δώρο και ευλογία!

Ο χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο, υπήρξε μαθητής του χαζρέτ Χαφούζ Αλή Ρεσάτ, ενός σοφού και ενάρετου πνευματικού άνδρα, που βρήκε καταφύγιο στην Ελλάδα, μετά την επικράτηση του Κεμαλισμού στην Τουρκία και την βίαιη εναντίωση του καθεστώτος προς τις πνευματικές αξίες του Ισλάμ. Όπως ο Δάσκαλός του, έτσι και ο Χαφούζ Τζεμαλή, ιδίως όταν ανέλαβε την ευθύνη του Μουφτή Κομοτηνής, υπήρξε αντίθετος στην βλάσφημη εργαλειοποίηση της θρησκείας του Ισλάμ για την εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπιμοτήτων, από οπουδήποτε και αν προέρχονταν. Κυβερνητικοί αξιωματούχοι στην Αθήνα αναγνώριζαν το κύρος του Μουφτή Κομοτηνής. Υπήρξαν περισσότερες από μια περιπτώσεις, που η Αθήνα δεν προχώρησε στην επικύρωση σχεδίων νομοθετημάτων, που αφορούσαν την Μουσουλμανική Θρησκευτική Κοινότητα της Θράκης, διότι ο Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο είχε εκφράσει, χωρίς τυμπανοκρουσίες, την αντίθεσή του προς τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Δεν ήταν αρεστός στην Άγκυρα, που του είχε απαγορεύσει την είσοδο στην Τουρκία, ως persona non grata, διότι ο Χαφούζ Τζεμαλή θεωρούσε όλως διόλου ανίερο, το Ισλάμ, μια οικουμενική θρησκεία, να καταπέσει στην στάθμη του οργάνου άσκησης πολιτικής άλωσης συνειδήσεων των Μουσουλμάνων.

Ο χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο, υπήρξε μύστης του μπάτιν, όπως και του ζάχιρ, που είναι θησαυρισμένα στις σούρες του Κορανίου. Ο Χαφούζ Τζεμαλή δεν γνώριζε μόνον τους τύπους και τις προσιτές στους πάντες παραδόσεις που συγκροτούν το κέλυφος της θρησκείας του Ισλάμ, ήταν ο μύστης και των κεκρυμμένων του εσώτατου Ισλάμ. Ο χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο, υπήρξε ψυχαγωγός πολλών αναζητητών της Οδού της πραγμάτωσης του γνώθι σαυτόν και της ολοκλήρωσης του ανθρώπινου προσώπου, με στόχο να αγγίξει το θεοειδές αρχέτυπο του Ινσάν-ι Κιαμήλ! Για τούτο, αξιώθηκε να περιβάλλεται από μαθητές και μαθήτριες, Μουσουλμάνους και Χριστιανούς, που τους αγκάλιαζε με την τρυφερότητα της σοφίας του.

Το μόνο που με λυπεί καθώς γράφω αυτές τις σειρές, ως ελάχιστο μνημόσυνο, για τον χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο, είναι ότι υπήρξαν αξιωματούχοι του κράτους, που ενώ τους δόθηκε η ευκαιρία να γευθούν ευλογίες από την επαφή τους με τον Μουφτή Κομοτηνής, απέδειξαν πως ήταν εντελώς ανώριμοι για κάτι τέτοιο. Απεναντίας, με την αμετροέπεια που τους διακρίνει, αποκάλυψαν την μωρία τους, λόγω της νομής της εξουσίας, και κατέδειξαν πως το κράτος, δεν διαθέτει ηθική, ούτε γνωρίζει να τιμά ανθρώπους που το αξίζουν!

©Γιώργος Δούδος

27/12/2019

1Ουλεμά ή Ουλάμα: Στο Ισλάμ, ο Ουλεμά ή Ουλάμα, είναι ο φύλακας, ο άνθρωπος που μεταδίδει και διερμηνεύει την θρησκευτική γνώση, συμπεριλαμβανομένης της ισλαμικής θεολογίας και του ιερού νόμου.

2Χαφούζ ή Χαφίζ: Ο Μουσουλμάνος που γνωρίζει από στήθους όλο το ιερό Κοράνιο.

3Χαζρέτ: Απόδοση στην οθωμανική και στην περσική γλώσσα της αραβικής λέξης hadhrat, που σημαίνει άγιος, ύψιστος κ.ά.. Σύμφωνα με την “Γραμματική Γραικικο-Τουρκική” του Δημητρίου Αλεξανδρίδου, στο λήμμα χαζρέτ, αναφέρονται τα εξής: “...τίτλος αποδιδόμενος εις τον θεόν, βασιλέα και άλλους... εξηγείται παρ’ ημίν διαφόρως, οίον ο ύψιστος, άγιος, παναγιώτατος...” (Δημητρίου Αλεξανδρίδου, Γραμματική Γραικικο-Τουρκική, Βιέννη 1812, σ. 131).