ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΕΦΥΓΕ Ο ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ, 3 του Ιούνη 1963

 

της Έλενας, της εγγονής μου...

Κρατώ στα χέρια τα Ποιήματα του Ναζίμ Χικμέτ, σε απόδοση Γιάννη Ρίτσου. Ένα βιβλίο, που μου δόθηκε με αφιέρωση μιας κοπέλας στις 28 του Ιούνη 1971. Η αφιέρωση γράφει, “γλυκειά ανάμνηση στις σιδηροτροχιές”. Όταν ήμασταν φοιτητές, συνηθίζαμε τα ταξίδια με το τρένο....

Στους στίχους του Χικμέτ είναι φυλαγμένες από παλιά, άπειρες αναμνήσεις, δεμένες με στοχασμούς και όνειρα. Μικρότερος ακόμα, μαθητής στο γυμνάσιο και στο λύκειο, οικότροφος σε ιδιωτικό σχολείο της Θεσσαλονίκης, δεν ήταν λίγες οι φορές, που δεν είχα δραχμή στην τσέπη και ξεκινούσα από του Βότση, εκεί που σήμερα βρίσκεται το νοσοκομείο “Άγιος Παύλος” με τα πόδια ως το κέντρο της πόλης για να περάσω το σαββατοκύριακο στο σπίτι κάποιας θείας μου. Τότε, καθώς περπατούσα, ονειρευόμουν μια μέρα, που θα κυμάτιζαν στα σπίτια κατακόκκινες σημαίες. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ο Βαρδάρης μου χτυπούσε αλύπητα το πρόσωπο και από τα μάτια έτρεχαν δάκρυα.... Για πολλούς, τότε, ήμουν προνομιούχος, αφού πήγαινε σε ιδιωτικό σχολείο. Τα χρήματα δεν ήταν του πατέρα μου, που ήταν οικονομικά ανήμπορος, αλλά μιας καλή θείας μου, που πίστευε πως μου άξιζε μια καλή εκπαίδευση. Ο πατέρας μου, τότε, ούτε, έστω φτωχό χαρτζιλίκι δεν μου έδινε. Ήμουν εκτεθειμένος στην φιλανθρωπία συγγενών, που μάλλον από οίκτο μου πρόσφεραν το κατιτίς.

Διάβαζα από τότε σαν τρελός, ό,τι έπεφτε στα μάτια μου. Από τότε έψαχνα να ξεδιψάσω κι όλο έμενα διψασμένος και νηστικός. Ήμουν γεμάτος οργή για τη φτώχεια του πατέρα μου και την ανάγκη τη δική μου να ζω την ταπείνωση της ανέχειας. Οι πληγές, που τότε είχαν ανοίξει στην ψυχή μου, νιώθω πως δεν έκλεισαν ποτέ.

Όποιος δεν γεύτηκε ταπείνωση και φτώχεια, είναι ανήμπορος να σηκώσει το κεφάλι περήφανα στην χλεύη του πλούτου.

Ξαναγυρνώ στον Ναζίμ Χικμέτ. Τον ρομαντικό κομμουνιστή, που πίστευε στο μέλλον του κόσμου, που ανάσαινε την ομορφιά του κόσμου μέσα στις δυσκολίες μιας κυνηγημένης ζωής...

“Ο ακριβός του φίλος είχε πει: ‘Ο κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου, προετοιμάζει τις αυριανές ημέρες που τραγουδούν’” (Γκαμπριέλ Περί).

Κι εκείνο το ποίημα που είχε γράψει “Για τη Ζωή”....

“Η ζωή δεν είναι παίξε-γέλασε

Πρέπει να τήνε πάρεις σοβαρά,

Τόσο μα τόσο σοβαρά

Που έτσι, να πούμε, ακουμπισμένος σ’ έναν τοίχο με τα χέρια σου

δεμένα

Ή μέσα στ’ αργαστήρι

Με λευκή μπλούζα και μεγάλα ματογυάλια

Θε να πεθάνεις για να ζήσουνε οι ανθρώποι

Οι ανθρώποι που ποτέ δε θάχεις δει το πρόσωπό τους

Και θα πεθάνεις ξέροντας καλά

Πως τίποτα πιο ωραίο, πως τίποτα πιο αληθινό

απ’ τη ζωή δεν είναι.

Πρέπει να τήνε πάρεις σοβαρά

Τόσο μα τόσο σοβαρά

Που θα φυτεύεις, σα να πούμε, ελιές ακόμα στα εβδομήντα σου

Όχι καθόλου για να μείνουν στα παιδιά σου

Μα έτσι γιατί το θάνατο δε θα τόνε πιστεύεις

Όσο κι αν τον φοβάσαι

Μα έτσι, γιατί η ζωή θε να βαραίνει πιότερο στην πλάστιγγα”.

Και τώρα, καθώς σκέφτομαι την εγγονή μου την Έλενα, που γι’ αυτή γράφω αυτές τις αράδες, σκέφτομαι, πως ο νους μου, λες και ήταν ψάρι, πιάστηκε στο δίχτυ, όχι για να φυλακιστεί, μήτε για να υποταχτεί σε κάποιον αφέντη δουλικά, αλλά για να ονειρεύεται ως τον καιρό, που ενώ το ημερολόγιο από τη γέννησή μου, δείχνει πως άρχισα να γερνάω, η ψυχή μου, δείχνει πως παραμένω ένας έφηβος. Ασυμβίβαστος, ρομαντικός, πλημμυρισμένος όνειρα, που αλλάζουν κάθε τόσο, όσο με αγγίζουν οι πνοές του ανέμου.

Τόσα χρόνια, παραμένω ευαίσθητος στον έρωτα και στην πεισμωμένη απαίτησή μου για ελευθερία και δικαιοσύνη, για ανθρώπινη αλληλεγγύη!

Έτσι νιώθω την Αριστερά και συνεχίζω να ερωτοτροπώ μαζί της, στρατευμένος και ανένταχτος μαζί, σε δομές και πειθαρχίες, που μιμούνται την επιβολή της εξουσίας του κράτους.

Λυπάμαι και οργίζομαι συνάμα, που υπάρχουν κομμουνιστές, φυλακισμένοι στις γραμμές του κόμματος, που λησμόνησαν πως ο Κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου. Που έχουν γεράσει παράωρα κι έχουν εγκαταλείψει τον τρόπο, που ονειρεύεσαι τον κόσμο του τώρα και του αύριο, ατίθασα....

Γιώργος Δούδος

3 του Ιούνη 2021

Η ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ, ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΧΑΜΑΣ!

 

Γιώργος Α. Δούδος

Υπάρχει ένα σύνθημα-αίτημα: “FREE GAZA FROM HAMAS”. Νομίζω, ότι πολλοί από εκείνους που συντάσσονται υπέρ των Παλαιστινίων και κατά του Ισραήλ, σε ένα μανιχαϊστικό πλαίσιο θέασης των πραγμάτων στη Μέση Ανατολή, εφόσον γίνονται υποστηρικτές της Χαμάς, μάλλον έχουν πλήρη άγνοια, για το τί ακριβώς είναι αυτή η Οργάνωση. Γιατί, αν γνωρίζουν την ταυτότητα της Χαμάς και δεν είναι Μουσουλμάνοι, τότε πρόκειται για τραγικές υπάρξεις εθελόδουλων, δήθεν αριστερών, δήθεν πολιτικά φιλελεύθερων, που θέλουν να αγνοούν τον μελλοντικό θύτη τους!

Το μέλλον των Παλαιστινίων σε σχέση με την προοπτική ίδρυσης ενός ανεξάρτητου Παλαιστινιακού Κράτους, δίπλα στο Ισραήλ, όσο θα υπάρχει η Χαμάς, κάθε τόσο θα δυναμιτίζεται, θα υποχωρεί, θα αναστέλλεται, εξαιτίας της οξείας επιθετικότητας που επιδεικνύει αυτή η οργάνωση κατά του Ισραήλ και του απροκάλυπτου μίσους που εκτρέφει κατά των Εβραίων.

Η Χαμάς δεν είναι μια πολιτική οργάνωση των Παλαιστινίων Αράβων, που διεκδικούν την ίδρυση ενός ανεξάρτητου Κράτους της Παλαιστίνης. Η Χαμάς είναι μια ισλαμιστική, ολοκληρωτική πολιτική οργάνωση, κλώνος του κινήματος των “Αδελφών Μουσουλμάνων” της Αιγύπτου, συγγενής ιδεολογικά με τους Ταλιμπάν, με το Ισλαμικό Κράτος, με την Αλ Κάιντα και τους διεστραμμένους Μουσουλμάνους “Τακφίρι”, που θέλουν να επιβάλλουν ένα “καθαρό” Ισλάμ παντού, χρησιμοποιώντας ακόμα και την πιο τρομερή βία!¹

Η Γάζα, από το 2006, που ανέλαβε την εξουσία μετά από εκλογές στην περιοχή η Χαμάς, είναι μια απέραντη φυλακή για τους Παλαιστίνιους. Ιδίως, μετά την αιματηρή σύγκρουση της Χαμάς κατά της PLO το 2007, που από τη μια μεριά εδραιώθηκε πλήρως η εξουσία της στην περιοχή και από την άλλη εκδιώχθηκε, ουσιαστικά η Παλαιστινιακή Αρχή, που ελέγχεται από την PLO, από την Γάζα, η κατάσταση των κατοίκων της Γάζας είναι υπό μόνιμη επιτήρηση!²

Οι ηγέτες της οργάνωσης ζουν είτε στη Ντόχα του Κατάρ, είτε στην Κωνσταντινούπολη, φιλοξενούμενοι του Ισλαμιστή δικτάτορα της Τουρκίας Erdoğan και εξ αποστάσεως δίνουν εντολές στα στελέχη των Ταξιαρχιών Izz ad-Din al-Qassam, του ένοπλου τμήματος της Χαμάς, να εκτελούν κάθε λογής επιθέσεις κατά του Ισραήλ και κατά τυφλών στόχων.... Η Ζαμάς έχει αποδειχθεί ότι χρησιμοποιεί το σύνολο του άμαχου πληθυσμού της Λωρίδας της Γάζας και ιδίως της πόλης της Γάζας, ως ανθρώπινη ασπίδα, για να κρύβει τις δραστηριότητες δολιοφθοράς κατά του Ισραήλ. Συστηματικά κρύβει τα οπλικά συστήματά της σε υπόγεια κτιρίων στο αστικό κέντρο, είτε πρόκειται για πολυκατοικίες, είτε για σχολεία ή νοσοκομεία. Επίσης τα τούνελ που έχει ανοίξει η οργάνωση για να εισχωρούν μαχητές της στο Ισραήλ έχουν τις εισόδους-εξόδους τους επίσης μέσα σε συνοικίες, κάτω από σπίτια ή τζαμιά κ.ά.ό..

Η Συνθήκη της Χαμάς ή η Χάρτα της Χαμάς, (το ‘Χαμάς’ είναι αρτικόλεξο από την αραβική επωνυμία της οργάνωσης “Ισλαμική Κίνηση Αντίστασης”) αρχικά εκδόθηκε τον Αύγουστο του 1988. Αργότερο, ο ηγέτης της οργάνωσης Khaled Mashal, παρουσίασε στη Ντόχα τον Μάιο του 2017 ένα πολιτικό ντοκουμέντο με τις αρχές και τις πολιτικές επιλογές της Χαμάς, που θεωρήθηκε μια νέα Συνθήκη, που κατά κάποιο επέφερε τροποποιήσεις στο αρχικό κείμενο του 1988.

Ας δούμε ορισμένα σημεία της βασικής αρχικής Χάρτας του Ισλαμικού Κινήματος Αντίστασης (Χαμάς) του 1988.

Όπως όλα τα μουσουλμανικά θρησκευτικά κείμενα, η Χάρτα αρχίζει με την επίκληση του Αλλάχ· (Εν Ονόματι του Αλλάχ του Φιλεύσπλαχνου και Φιλανθρώπου). Στο προοίμιο της Χάρτας, μετά από την παράθεση αποσπάσματος του Κορανίου, προστίθεται η εξής φράση του Αιγύπτιου Ιμάμη Χασάν αλ Μπάνα, ιδρυτή της οργάνωσης των ‘Αδελφών Μουσουλμάνων’: “Το Ισραήλ θα υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει, έως ότου το Ισλάμ θα το εξαλείψει, όπως έχει εξαλείψει άλλους πριν απ’ αυτό”.

Το 1ο άρθρο με λιτότητα δίνει το στίγμα της οργάνωσης: “Ισλαμικό Κίνημα Αντίστασης: Το πρόγραμμα του Κινήματος είναι το Ισλάμ. Από αυτό αντλεί τις ιδέες του, τους τρόπους σκέψης και κατανόησης του σύμπαντος, της ζωής και του ανθρώπου. Στο Ισλάμ καταφεύγει για να κρίνει όλες τις ενέργειές του και εμπνέεται από το Ισλάμ για την καθοδήγηση των βημάτων του”.

Στο άρθρο 5, προσδιορίζεται ο θρησκευτικός προσανατολισμός της οργάνωσης εντός του ρεύματος των Σαλαφιτών³: Η Χαμάς υιοθετεί το Ισλάμ ως τρόπο ζωής , επιστρέφει στην εποχή της γέννησης του ισλαμικού μηνύματος, γιατί ο Αλλάχ είναι ο στόχος του, ο Προφήτης είναι το παράδειγμα του και Το Κοράνιο είναι το σύνταγμά του. Το κίνημα της Χαμάς φιλοδοξεί να αγκαλιάσει κάθε τόπο, όπου ζουν Μουσουλμάνοι που ακολουθούν το Ισλάμ ως τρόπο ζωής τους. “...έτσι, εκτείνεται στο βάθος της γης και φτάνει στον ουρανό”.

Το 11ο άρθρο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί εστιάζεται στον τρόπο που η Χαμάς βλέπει την Παλαιστίνη.

“Το Ισλαμικό Κίνημα Αντίστασης πιστεύει ότι η γη της Παλαιστίνης είναι ένα ισλαμικό Waqf (βακούφι), που έχει αφιερωθεί χάριν των μελλοντικών γενεών των Μουσουλμάνων μέχρι την Ημέρα της Κρίσης. Όλη η Παλαιστίνη ή τμήμα της δεν πρέπει να είναι αντικείμενο κακοδιαχείρισης: ούτε ένα κομμάτι της μπορεί να εγκαταλειφθεί. Ούτε μια αραβική χώρα ούτε όλες οι αραβικές χώρες, ούτε κανένας βασιλιάς ή πρόεδρος, ούτε όλοι οι βασιλιάδες και οι πρόεδροι, ούτε καμμία οργάνωση, είτε είναι Παλαιστίνιοι, είτε Άραβες, έχουν το δικαίωμα να το κάνουν. Η Παλαιστίνη είναι μια γη Ισλαμικού Βακουφίου, που αφιερώθηκε για τις γενιές των Μουσουλμάνων μέχρι την Ημέρα της Κρίσης.

Ο νόμος που ισχύει στη γη της Παλαιστίνης είναι η Ισλαμική Σαρία και το ίδιο ισχύει για οποιαδήποτε γη έχουν κατακτήσει οι Μουσουλμάνοι με βία, επειδή κατά τη διάρκεια των ισλαμικών κατακτήσεων, οι Μουσουλμάνοι αφιέρωσαν αυτά τα εδάφη στις μουσουλμανικές γενιές μέχρι την Ημέρα της Κρίσης.

Στο άρθρο 27 γίνεται αναφορά στην Οργάνωση Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης (PLO), που ιδρύθηκε το 1964 με σκοπό την ίδρυση ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους και επισημαίνεται η διάκριση μεταξύ των δύο οργανώσεων, μιας και η Χαμάς θεωρεί την PLO κοσμική, μη ισλαμική, οργάνωση⁴.

Το άρθρο 31 αναφέρεται στα δικαιώματα των πιστών άλλων θρησκειών σε μια ισλαμική Παλαιστίνη υπό την Χαμάς: “Το Ισλαμικό Κίνημα Αντίστασης είναι ένα ανθρωπιστικό κίνημα. Φροντίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και καθοδηγείται από την ισλαμική ανοχή όσον αφορά τους οπαδούς άλλων θρησκειών.... Κάτω από την αιγίδα του Ισλάμ, είναι δυνατόν για τους οπαδούς των τριών θρησκειών, - Ισλάμ, Χριστιανισμός και Ιουδαϊσμός - να συνυπάρχουν ειρηνικά και ήσυχα μεταξύ τους. Η ειρήνη και η ησυχία δεν θα ήταν δυνατή παρά μόνο υπό την αιγίδα του Ισλάμ.... Είναι καθήκον των οπαδών άλλων θρησκειών να σταματήσουν να αμφισβητούν την κυριαρχία του Ισλάμ σε αυτήν την περιοχή, διότι την ημέρα που αυτοί οι οπαδοί θα αμφισβητήσουν την ισλαμική εξουσία, δεν θα υπάρχει τίποτα άλλο από τη σφαγή, τον εκτοπισμό και τον τρόμο....”.

Προσθέτω στη συνέχεια κάποιες παρατηρήσεις στο πολιτικό ντοκουμέντο του Khaled Meshaal (2017): Δεν αναγνωρίζεται το Κράτος του Ισραήλ, που το αποκαλεί “σιωνιστικό εχθρό”. Έχει προσθέσει ότι "η Χαμάς διεξάγει αγώνα όχι ενάντια στους Εβραίους επειδή είναι Εβραίοι, αλλά ενάντια στους Σιωνιστές που καταλαμβάνουν την Παλαιστίνη". Και στο νέο ντοκουμέντο επιβεβαιώνεται, ότι οι θρησκευτικές ρίζες της Χαμάς ανάγονται στη “Μουσουλμανική Αδελφότητα”. Το ντοκουμέντο του Meshaal, φαίνεται να συμβιβάζεται με την ιδέα ενός παλαιστινιακού κράτους, στα σύνορα πριν από τον πόλεμο των έξη ημερών του 1967, αλλά αυτό δεν σημαίνει παραίτηση για την πλήρη “απελευθέρωση” της Παλαιστίνης και την δημιουργία ενός κράτους από τον Ιορδάνη ως την Μεσόγειο. Δηλώνεται επίσης απερίφραστα, ότι η ένοπλη αντίσταση στην Κατοχή, όπως αναφέρει την ύπαρξη του Ισραήλ, θα γίνεται με όλα τα μέσα και με ποικίλες μεθόδους, και ότι όλα αυτά αποτελούν θεμιτό δικαίωμα που προβλέπεται από τους θεϊκούς νόμους (κατά την εκδοχή του Ισλάμ από την Χαμάς), από διεθνή έθιμα και νόμους"⁵.

Το Ισλαμικό Κίνημα Αντίστασης (Χαμάς) παραμένει αμετακίνητο από το σύνολο των παραπάνω θέσεών του. Ενώ εμφανίζονται σαν πιστοί Μουσουλμάνοι, αρνούνται το ακόλουθο περιεχόμενο του Κορανίου, που αναφέρεται στους Αγίους Τόπους της Παλαιστίνης: “Και θυμηθείτε, όταν ο Μωυσής είπε στο λαό του: «Λαέ μου, να θυμάστε τη χάρη του Αλλάχ προς εσάς, όταν όρισε από ανάμεσά σας Προφήτες και σας έκανε κυρίαρχους και σας έδωσε, όσα δεν είχε δώσει σε κανένα άλλο από τους λαούς του κόσμου. Λαέ μου, εισέλθετε στους Αγίους Τόπους, που προόρισε ο Αλλάχ για σας και μην τους εγκαταλείψετε, γιατί τότε θα καταστραφείτε»” (Κοράνιο 5:20-21).

Στο άρθρο 32 της Χάρτας της, η Χαμάς επικαλείται τα ψευδεπίγραφα “Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών”, για να δικαιολογήσει τις θέσεις της κατά του Σιωνισμού, ενώ ουσιαστικά πρόκειται για έναν απροκάλυπτο Αντισημιτισμό.

Η Χαμάς, ανεξάρτητα από το τί είπε το 2017 ο ηγέτης της Khaled Meshaal από την Ντόχα, εξαρχής ήταν και παραμένει μια ρατσιστική και αντισημιτική οργάνωση, με φιλοδοξίες να εκφράσει σε παγκόσμια κλίμακα έναν ισλαμικό αντισημιτισμό, ενώ αμφισβητεί την πιστότητα εκείνων που δεν ακολουθούν τις θέσεις της κατά του Ισραήλ και των Εβραίων. Στο άρθρο 7 της Χάρτας της οργάνωσης, αναφέρονται τα εξής: “Ως αποτέλεσμα του γεγονότος, ότι εκείνοι οι Μουσουλμάνοι που ακολουθούν το Ισλαμικό Κίνημα Αντίστασης έχουν εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο, προσελκύουν υποστήριξη γι’ αυτό και τις θέσεις του και προσπαθούν να ενισχύσουν τον αγώνα του, το Κίνημα είναι παγκόσμιο....

Το Ισλαμικό Κίνημα Αντίστασης είναι ένας από τους συνδέσμους στην αλυσίδα του αγώνα ενάντια στους Σιωνιστές εισβολείς. .... το Ισλαμικό Κίνημα Αντίστασης φιλοδοξεί να πραγματοποιήσει την υπόσχεση του Αλλάχ, χωρίς να έχει σημασία πόσος καιρός θα χρειαστεί. Ο Προφήτης, ο Αλλάχ να τον ευλογεί και να του προσφέρει ειρήνη είπε: ‘Η Ημέρα της Κρίσης δεν θα πραγματοποιηθεί έως ότου οι Μουσουλμάνοι πολεμήσουν τους Εβραίους. Όταν ο Εβραίος θα κρυφτεί πίσω από πέτρες και δέντρα, οι πέτρες και τα δέντρα θα πουν: «Μουσουλμάνε, δούλε του Αλλάχ, υπάρχει ένας Εβραίος πίσω μου, έλαε να τον σκοτώσεις. Μόνο το δέντρο, το Gharqad δεν θα το έκανε αυτό, επειδή είναι ένα από τα δέντρα των Εβραίων’. (Αυτό το χαντίθ αναφέρεται στις Συλλογές Sahih al-Bukhari και Sahih Muslim, χωρίς να είναι αναμφισβήτητη η γνησιότητά του).

Το πρόβλημα από την ύπαρξη και τη λειτουργία της Χαμάς, κυρίως στη Λωρίδα της Γάζας, αλλά και οπουδήποτε αλλού έχει εξαπλώσει την παρουσία της, δεν είναι ζήτημα μόνο ασφάλειας του Κράτους του Ισραήλ. Πρόκειται χωρίς αμφιβολία για μια ολοκληρωτική, ισλαμιστική οργάνωση, που διακηρύττει, ότι προκειμένου να επιτύχει τους σκοπούς της, δεν έχει τον παραμικρό ενδοιασμό ως προς την χρήση κάθε μορφής βίας. Εξαγγέλλει ότι έχει πολιτικό στόχο τη δημιουργία ενός ισλαμικού κράτους, από τον ποταμό Ιορδάνη ως την Μεσόγειο θάλασσα, όπου θα εφαρμόζεται ο νόμος που πηγάζει από την Σαρία, με άσκηση μιας απόλυτης μουσουλμανικής εξουσίας!

Υποστηρικτές της Χαμάς και των ηγετών της εμφανίζονται η Τουρκία του Recep Tayyip Erdoğan, το Κατάρ, η Μαλαισία, αλλά και το σιϊτικό Ιράν...

Επομένως, το σύνθημα αίτημα: Free Gaza from Hamas, έχει ιδιαίτερη αξία, πρώτα πρώτα για τους Παλαιστίνιους, και δεύτερον για την προοπτική ίδρυσης ενός ανεξάρτητου Κράτους της Παλαιστίνης, που όχι μόνο θα συνυπάρχει και θα συνεργάζεται με το Ισραήλ, αλλά θα αποδέχεται τις γενικές αρχές δικαίου, που ισχύουν σύμφωνα με τις αρχές των Ηνωμένων Εθνών.

©Γιώργος Α. Δούδος

21/05/2021

1“Τακφίρι” είναι ένας Μουσουλμάνος που διαπράττει τακφίρ, δηλαδή κατηγορεί άλλους Μουσουλμάνους για αποστασία, που αμφισβητεί δηλαδή την ιδιότητά τους ως αληθινών Μουσουλμάνων. Η προβλεπόμενη ποινή για την αποστασία είναι ο θάνατος. Η ιδεολογία των “Τακφίρι” στους κόλπους του Ισλάμ αντιμετωπίζεται ως αίρεση. Στην ισλαμική ιστορία, μια αίρεση του 7ου αιώνα, γνωστή ως Χατζιρίτες, έκανε χρήση του τακφίρ και δολοφόνησαν τον τέταρτο δίκαιο Χαλίφη Αλή, γιατί είχαν κρίνει ότι συμπεριφερόταν αντίθετα προς τη Σαρία. Στον 20ο αιώνα ο Sayyid Qutb, ηγετικό στέλεχος και θεωρητικός των “Αδελφών Μουσουλμάνων” της Αιγύπτου, υπήρξε συνήγορος της πρακτικής του “τακφίρι”, σε μια κοινωνία ή και κατά ενός κράτους, που βρίσκεται στην κατάσταση της “τζαχιλίγια”, στην προϊσλαμική κατάσταση της άγνοιας ύη της απιστίας. Ο Qutb υποστήριζε ότι διεφθαρμένοι πολιτικοίο ηγέτες μουσουλμανικών χωρών, μπορεί να τιμωρηθούν με επιβολή βίαιων μέτρων σε βάρος τους. Από το τελευταίο μισό του 20ού αιώνα, φανατικοί κύκλοι Μουσουλμάνων επιδιώκουν να επιβάλλουν το “τακφίρ” για την «επιβολή βίαιων κυρώσεων εναντίον ηγετών ισλαμικών κρατών, που δεν εφαρμόζουν τη Σαρία (ισλαμικό δίκαιο). Η πρακτική επιβολής του “τακφίρ” έχει καταστεί «κεντρική ιδεολογία» κύκλων Ουαχάμπι και των τζιχαντιστών, όπως είναι το “Ισλαμικό Κράτος” (ISIS ή Daesh), που έχουν επηρεαστεί από τις ιδέες των Sayyid Qutb, Abul A'la Maududi, Ibn Taymiyyah και Ibn Kathir.

2Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει ένα δημοσίευμα με τίτλο Arabs: Hamas does not Care about Palestinian Suffering του Khaled Abu Toameh ( https://www.gatestoneinstitute.org/17390/hamas-palestinians-suffering)

3Το κίνημα των Salafi ή Σαλαφιτών στα ελληνικά, εμφανίστηκε ως ένα μεταρρυθμιστικό κίνημα στο Σουνιτικό Ισλάμ. Το όνομα του κινήματος προέρχεται από την ανάγκη επιστροφής στις παραδόσεις των «προγόνων στην πίστη» (salaf στην αραβική γλώσσα), που είναι οι τρεις πρώτες γενιές Μουσουλμάνων που πιστεύουν ότι γνώριζαν και εφάρμοζαν την καθαρή μορφή του Ισλάμ. Σε αυτές τις γενιές των προγόνων περιλαμβάνονται ο Προφήτης Μωάμεθ και οι σύντροφοί του (οι Σαχάμπα), οι διάδοχοί τους (οι Ταμπιάν) και οι διάδοχοι των διαδόχων (ο Τάμπα Tabi'in). Πρακτικά, οι Salafis υποστηρίζουν ότι οι Μουσουλμάνοι πρέπει να βασίζονται στο Κοράνι, στη Σούννα (παράδοση του Προφήτη) και στη συναίνεση των salaf, αναγνωρίζοντας ιδιαίτερη αξία στις ερμηνευτικές εξηγήσεις εκείνης της εποχής και όχι σε μεταγενέστερες διδασκαλίες. Το κίνημα αναπτύχθηκε σε διάφορες περιοχές του Ισλαμικού Κόσμου στα τέλη του 19ου αιώνα, ως απάντηση στον ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό.

4Η Συνθήκη της Χαμάς στην αγγλική: https://avalon.law.yale.edu/20th_century/hamas.asp

5Σχετικά με το ντοκουμέντο του Khaled Meshaal: https://edition.cnn.com/2017/05/01/middleeast/hamas-charter-palestinian-israeli/

ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΒΙΑΣ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΝΕΤΑΝΙΑΧΟΥ

Είμαστε μάρτυρες ενός καινούργιου ξεσπάσματος βίας στη Μέση Ανατολή. Από την Γάζα, που ελέγχεται από την τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς, εκτοξεύονται συνεχώς προς το Ισραήλ, κατά τυφλών στόχων, ρουκέτες θανάτου. Το Ισραήλ απαντά με επιθέσεις κατά επιλεγμένων στόχων στη Γάζα, για να καταστρέψει οπλικά συστήματα της Χαμάς και της Ισλαμικής Τζιχάντ, αλλά και στρατιωτικές δομές των δύο παραπάνω οργανώσεων.

Είναι απάνθρωπη η πρακτική της Χαμάς, που χρησιμοποιεί τους έγκλειστους αμάχους της Γάζας σαν ανθρώπινες ασπίδες προστασίας των δραστηριοτήτων της. Γι’ αυτό θρηνούμε θύματα αθώων, ακόμα και παιδιών, που είναι το θλιβερό αποτέλεσμα αυτής της νέας σύγκρουσης, που έχει προκαλέσει η Χαμάς κατά του Κράτους του Ισραήλ και των πολιτών του, Εβραίων, Αράβων, Δρούζων, Βεδουΐνων κ. ά. χωρίς διάκριση!

Στις 29 Νοεμβρίου 1947, η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών εξέδωσε το Ψήφισμα 181, που προέβλεπε στην υπό βρετανική εντολή Παλαιστίνη δύο ανεξάρτητα κράτη, ένα εβραϊκό και ένα αραβικό. Οι Άραβες ηγέτες, τόσο της Παλαιστινιακής Κοινότητας, όσο και αραβικών χωρών δεν αποδέχτηκαν το Ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών. Στις 30 Νοεμβρίου 1947 Παλαιστίνιοι ένοπλοι, με την ενίσχυση δυνάμεων από άλλες χώρες ξεκίνησαν επιθέσεις κατά των Εβραίων της Παλαιστίνης, με σκοπό να ματαιώσουν την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ.

Στις 14 Μαΐου 1948 υπογράφηκε πανηγυρικά η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Ισραήλ. Πρόκειται ουσιαστικά για το Σύνταγμα του Κράτους, που ακολουθεί την αγγλική συνταγματική παράδοση. Μεταξύ των άλλων, η Διακήρυξη περιέχει πρόσκληση προς τους Παλαιστινίους, με το εξής περιεχόμενο:

“Απευθύνουμε έκκληση, - εν μέσω της επίθεσης που έχει αρχίσει εναντίον μας, εδώ και μήνες-, στους Άραβες κατοίκους του Κράτους του Ισραήλ, να διαφυλάξουν την ειρήνη και να συμμετάσχουν στην ανοικοδόμηση του Κράτους, με βάση πλήρη δικαιωμάτων και χωρίς διακρίσεις ιθαγένεια και την αναγκαία εκπροσώπηση, σε όλους τους θεσμούς, προσωρινούς και μόνιμους του Κράτους”.

Όσοι και όσες διαδίδουν ότι το Ισραήλ είναι κράτος- apartheid, κατά των Αράβων και άλλων μη Εβραίων πολιτών του, είτε λεν ψέμματα σκόπιμα, είτε είναι απόλυτα ανενημέρωτοι για το τί συμβαίνει στο Ισραήλ. Δεν πρόκειται να αναφέρω τους Ισραηλινούς πρέσβεις που εκπροσωπούν τη χώρα στο εξωτερικό και είναι Άραβες Μουσουλμάνοι. Δεν θα αναφέρω τα στελέχη των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων που δεν είναι Εβραίοι. Θα περιοριστώ να αναφέρω τον Μανσούρ Αμπάς, Άραβα Μουσουλμάνο Ισραηλινό πολίτη, μέλος της Κνεσέτ, ηγέτη του κόμματος Ra’am (Ενωμένη Αραβική Λίστα), που οι πολιτικές ιδέες του σε πολλά σημεία συμπίπτουν με θέσεις του ριζοσπαστικού ισλαμικού κινήματος! Στην παρούσα ισραηλινή Βουλή (Κνεσέτ), σε σύνολο 120 μελών, δέκα τέσσερις Βουλευτές δεν είναι Εβραίοι, αλλά Άραβες!

Οι ηγέτες των Αράβων της Παλαιστίνης, με προεξάρχοντα τον Μεγάλο Μουφτή της Ιερουσαλήμ Χατζ Μοχάμμεντ Αμίν Αλ Χουσεϊνί, ένθερμο θαυμαστή και πολιτικό φίλο του Αδόλφου Χίτλερ και συνεργάτη των Ναζί, αρνήθηκαν να δεχθούν το Ψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών για τον διαμελισμό της Παλαιστίνης και αντέδρασαν βίαια. Αρνήθηκαν να δεχθούν την ίδρυση του Κράτους του Ισραήλ και στις 15 Μαΐου 1948 εκδηλώθηκε η πρώτη ένοπλη επίθεση εκ μέρους δυνάμεων της Αιγύπτου, του Λιβάνου, της Ιορδανίας και του Ιράκ. Περίπου 700.000 Παλαιστίνιοι μετά την ίδρυση του Ισραήλ αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Περίπου 30.000 ήταν ευκατάστατοι Παλαιστίνιοι που έφυγαν από χωριά και πόλεις, που ανήκαν πλέον στην ισραηλινή επικράτεια για να αποφύγουν τα δεινά του πολέμου. Άλλοι επέλεξαν την προσφυγιά, υπακούοντας στην προπαγάνδα κατά του Ισραήλ και πιστεύοντας πως πολύ σύντομα, οι Εβραίοι θα είχαν “πεταχτεί” στη Μεσόγειο! Ελάχιστοι Παλαιστίνιοι εκδιώχθηκαν από τα χωριά τους, μέσα στην τραγωδία του πρώτου πολέμου (1948), που εδραίωσε την ίδρυση του νέου Κράτους.

Ενώ οι Ισραηλινοί Εβραίοι και όχι μόνο, στις 14 Μαΐου γιορτάζουν την ίδρυση του σύγχρονου Κράτους, από το 1998, με πρωτοβουλία του Γιάσερ Αραφάτ, οι Παλαιστίνιοι Άραβες στις 15

Μαΐου διατηρούν τη μνήμη της Naqba (Καταστοφή), όπως αποκαλούν την έξοδο των περίπου 700.000 Αράβων από το νεοσύστατο Ισραήλ και την εγκατάλειψη των σπιτιών τους....

Παρά τις αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραήλ, μετά τη Συμφωνία του Όσλο του 1993, που υπέγραψαν ο Γιτζάκ Ράμπιν εκ μέρους του Ισραήλ και ο Γιάσερ Αραφάτ εκ μέρους της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO), υπήρξε μια ελπιδοφόρα στροφή προοπτικής για ένα ανεξάρτητο κράτος της Παλαιστίνης.

Ήδη, το 1987 είχε ιδρυθεί από τον Σεΐχη Αχμέντ Γιασίν και τον Μοχάμμεντ Τάχα η Χαμάς, (πρόκειται για αρτικόλεξο επωνυμίας στην αραβική γλώσσα της οργάνωσης “Ισλαμικό Κίνημα Αντίστασης”). Η Χαμάς είναι οργάνωση κλώνος μεταξύ των Παλαιστινίων της οργάνωσης της Αιγύπτου “Αδελφοί Μουσουλμάνοι” και επιδιώκει την ίδρυση ενός ισλαμικού παλαιστινιακού κράτους, σε όλη την Παλαιστίνη, με ακύρωση της ύπαρξης του Ισραήλ! Είναι φορέας της ριζοσπαστικής ισλαμιστικής ολοκληρωτικής ιδεολογίας. Ο συνιδρυτής της οργάνωσης και πνευματικός ηγέτης της Αχμέντ Γιασίν, πίστευε ότι το Ισραήλ επιδιώκει να καταστρέψει το Ισλάμ και υποστήριζε ότι οι πιστοί Μουσουλμάνοι έχουν θρησκευτική υποχρέωση να καταστρέψουν το Ισραήλ! Βραχυπρόθεσμος στόχος της Χαμάς παραμένει η “απελευθέρωση” της Παλαιστίνης, με εξαφάνιση του Ισραήλ, ενώ μακροπρόθεσμος στόχος της είναι η ίδρυση ενός ισλαμικού κράτους, από τον Ιορδάνη ποταμό μέχρι τη Μεσόγειο Θάλασσα! Εκτός από την εμφύλια σύγκρουση στη Γάζα μεταξύ Φατάχ και Χαμάς το 2006, που ανέδειξε την Χαμάς επικυρίαρχο ανθρωποφύλακα των Παλαιστινίων της Γάζας εκδιώκοντας εντελώς την Φατάχ από το 2007 ως σήμερα, η σύγκρουση των δύο οργανώσεων-πολιτικών παρατάξεων συνεχίζεται, με στόχο της Χαμάς να επεκτείνει την επιρροή της και στη Ραμάλα, εκδιώκοντας την Φατάχ από τη νομή της εξουσίας της Παλαιστινιακής Αρχής.

Το πρόβλημα είναι ότι ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, μολονότι ελέγχεται ποινικά αυτή την περίοδο για αξιόποινες πράξεις που έχουν σχέση με την άσκηση της κυβερνητικής εξουσίας, επιδιώκει να παραμείνει στην εξουσία του Ισραήλ ως αρχηγός του δεξιού κόμματος Λικούντ, με τη σύμπραξη ίσως των πιο αντιδραστικών και επικίνδυνων πολιτικών δυνάμεων της χώρας. Οι σύμμαχοι του Νετανιάχου ανήκουν κυρίως σε φανατικούς θρήσκους Εβραίους, αρκετοί από τους οποίους πιστεύουν πως είναι “θέλημα του Θεού” να υπάρξει ένα Ισραήλ από τον Ευφράτη ως το Νείλο. Είναι οι Εβραίοι που κατοικούν σε οικισμούς στα παλαιστινιακά εδάφη, ξεριζώνουν ελιές των Παλαιστινίων αγροτών, καίνε σπίτια Παλαιστινίων και τώρα, χρησιμοποιούν κάθε μέσο, για να επεκτείνουν την παρουσία τους στην αραβική συνοικία της Ανατολικής Ιερουσαλήμ Sheikh Jarrah, διώχνοντας τους Παλαιστίνιους κατοίκους της!

Φωνές από Ισραηλινούς πολίτες εκφράζουν έντονους φόβους, ότι η τυχοδιωκτική πολιτική του Νετανιάχου απέναντι στο Παλαιστινιακό, όχι μόνο εγκυμονεί τον κίνδυνο ενός εμφυλίου μεταξύ Ισραηλινών πολιτών Εβραίων και Αράβων, αλλά ακόμα και μεταξύ Εβραίων!

Ο Νετανιάχου ανέκαθεν εκμεταλλευόταν για ψηφοθηρικούς λόγους τους Ισραηλινούς πολίτες, που ένιωθαν ανασφάλεια από τις δραστηριότητες της Χαμάς και της Χεζμπολλάχ, όπως και από τις απειλές του Ιράν. Έτσι, η τελευταία κρίση βίας με τις εκτοξεύσεις ρουκετών θανάτου από τη Γάζα ενισχύει τον Νετανιάχου, ενόψει εθνικών εκλογών στο Ισραήλ. Από την άλλη μεριά, η επιμονή της Χαμάς και της χρηματοδοτούμενης από το Ιράν Ισλαμικής Τζιχάντ, να αρνούνται κάθε συνδιαλλαγή με το Ισραήλ, με την τελευταία όξυνση επιχειρούν να ακυρώσουν το ενδεχόμενο μιας συνεργασίας εβραϊκού ισραηλινού κόμματος με το αραβικό Ra’am του Μανσούρ Αμπάς και συμμετοχής του τελευταίου σε ισραηλινή κυβέρνηση.

©Γιώργος Δούδος

16/05/2021

Το πρωτότυπο κείμενο της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας του Ισραήλ, 14/05/1948 στην εβραϊκή γλώσσα.

ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΑΘΩΩΝ...

Κυριακή του Θωμά. Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος της Νάουσας και των χωριών του Βερμίου, τριγύρω από την πόλη. Ημέρα Μνήμης των κατοίκων της πόλης, ηλικίας από 15 έως 65 ετών, που σφαγιάστηκαν γιατί η πόλη τους, επαναστάτησε κατά της Οθωμανικής Εξουσίας. Αναφέρεται πως τα ανθρώπινα σφάγια ήταν χίλιοι διακόσιοι σαράντα ένας άνδρες!

Η Μνήμη κάθε Ολοκαυτώματος δεν είναι στιγμιαία, ούτε ημερήσια "επέτειος", αλλά θα πρέπει να είναι διηνεκής υπόμνηση, προς κάθαρση της συνειδήσεως και πρόσκληση περισυλλογής και αναστοχασμού.....

Στοχαζόμενοι την εξέγερση της Νάουσας και τον τραγικό επίλογό της, έρχεται στο νου ο λόγος του Διονυσίου του Αλικαρνασσέως: “…ἔμφυτος ἅπασιν ἀνθρώποις ὁ τῆς ἐλευθερίας πόθος…” (Ρωμαϊκή Αρχαιολογία, Λόγος δ΄, κεφάλαιον ΠΓ, 2).

Κλείνοντας, τούτο το σημείωμα εις μνήμην αθώων, αναφέρω τον λόγο του Χιλλέλ του Πρεσβύτερου, σοφού του Λαού Ισραήλ (έζησε μεταξύ 110 π.Χ με 10 μ.Χ.): “Όποιος καταστρέφει μια ψυχή, θεωρείται σαν να κατέστρεψε ολόκληρο τον κόσμο”.

 

09/05/2021

Το γλυπτό είναι έργο του Αντώνη Μυρωδιά και είναι τοποθετημένο στο Πάρκο της Νάουσας, Τόπο της Θυσίας....

Η απάντηση του Αϊνστάιν όταν τον ρωτούσαν για την πίστη και τον Θεό... του Deepak Goel Όποτε ο Αϊνστάιν έδινε διαλέξεις σε πανεπιστήμια των Η.Π.Α., επαναλαμβανόταν η ίδια ερώτηση από τους φοιτητές: Πιστεύετε στον Θεό; Η απάντηση πάντοτε ήταν η ίδια: Πιστεύω στον Θεό της Σπινόζα. Ο Μπαρούχ ντε Σπινόζα, ήταν Ολλανδός φιλόσοφος, που θεωρείται ένας από τους μεγάλους ορθολογιστές της Φιλοσοφίας του 17ου αιώνα, μαζί με τον Καρτέσιο. Κατά τον Σπινόζα, ο Θεός θα έλεγε: Σταματήστε να προσεύχεστε. Αυτό που θέλω να κάνετε, είναι να βγείτε στον κόσμο και να απολαύσετε τη ζωή σας. Θέλω να τραγουδήσετε, να διασκεδάσετε και να απολαύσετε ό, τι έχω φτιάξει για σας. Σταματήστε να πηγαίνετε σε κείνους τους σκοτεινούς, κρύους ναούς, που έχετε χτίσει, λέγοντας πως είναι το σπίτι μου. Το σπίτι μου είναι στα βουνά, στα δάση, στα ποτάμια, στις λίμνες, στις παραλίες. Εκεί ζω και εκεί εκφράζω την αγάπη μου για σας. Σταμάτα να με κατηγορείς για την άθλια ζωή σου. Ποτέ δεν σας είπα ότι υπήρχε κάτι λάθος με σας ή ότι ήσασταν αμαρτωλοί, ή ότι η σεξουαλικότητά σας ήταν κάτι κακό. Το σεξ είναι ένα δώρο, που σου έδωσα και με το οποίο μπορείς να εκφράσεις την αγάπη σου, την έκστασή σου, τη χαρά σου. Γι 'αυτό μην με κατηγορείτε, για ό, τι σας έκαναν να πιστέψετε. Σταματήστε να διαβάζετε τις λεγόμενες ιερές γραφές, που δεν έχουν καμιά σχέση με μένα. Αν δεν μπορείς να με διαβάσεις σε μια ανατολή, σε ένα τοπίο, στο βλέμμα των φίλων σου, στα μάτια του γιου σου ... δεν θα με βρεις σε κανένα βιβλίο! Σταμάτα να με ρωτάς, “θα μου πεις πώς να κάνω τη δουλειά μου”; Σταμάτα να με φοβάσαι. Δεν σε καταδικάζω, ούτε σε κρίνω, ούτε θυμώνω, ούτε ενοχλούμαι. Είμαι καθαρή αγάπη. Σταματήστε να ζητάτε συγχώρεση, δεν υπάρχει τίποτα να συγχωρηθεί. Αν σε δημιούργησα ... σε γέμισα με πάθη, περιορισμούς, απολαύσεις, συναισθήματα, ανάγκες, ασυνέπειες ... ελεύθερη βούληση. Πώς μπορώ να σας κατηγορήσω αν ανταποκρίνεστε σε κάτι που έθεσα εντός σας; Πώς μπορώ να σε τιμωρήσω, για το ότι είσαι όπως είσαι, αν είμαι αυτός που σε έπλασε; Πιστεύετε, ότι θα μπορούσα να δημιουργήσω ένα μέρος για να κάψω όλα τα παιδιά μου, που συμπεριφέρονται άσχημα για το υπόλοιπο της αιωνιότητας; Τι είδους θεός θα το έκανε αυτό; Σεβαστείτε τους συνανθρώπους σας και μην κάνετε αυτό, που δεν θέλετε για τον εαυτό σας. Το μόνο που ζητώ, είναι να προσέχετε τη ζωή σας, η εγρήγορση να είναι οδηγός σας. Αγαπημένε, αγαπημένη μου, αυτή η ζωή δεν είναι μια δοκιμασία, ούτε ένα βήμα στο δρόμο, ούτε μια πρόβα, ούτε ένα προοίμιο για τον παράδεισο. Αυτή η ζωή, είναι το μόνο πράγμα εδώ και τώρα και είναι το μόνο που χρειάζεστε. Είσαι απόλυτα ελεύθερος· χωρίς βραβεία ή τιμωρίες, χωρίς αμαρτίες ή αρετές, κανένας δεν κουβαλά μεζούρα, κανένας δεν κρατά αρχείο. Είστε απολύτως ελεύθεροι να δημιουργήσετε στη ζωή σας. Παράδεισος ή κόλαση. Δεν μπορώ να σας πω αν υπάρχει κάτι μετά από αυτήν τη ζωή, αλλά μπορώ να σας δώσω μια συμβουλή. Ζήστε σαν να μην υπάρχει. Σαν να είναι αυτή η μόνη ευκαιρία να απολαύσετε, να αγαπήσετε, να υπάρξετε. Έτσι, αν δεν υπάρχει τίποτα μετά, τότε θα απολαύσετε την ευκαιρία που σας έδωσα. Και αν υπάρχει, να είστε βέβαιοι, ότι δεν θα ρωτήσω αν φερθήκατε σωστά ή λάθος. Θα ρωτήσω: Σου άρεσε; Πέρασες καλά; Τι σας άρεσε περισσότερο; Τι έμαθες; Σταματήστε να πιστεύετε σε μένα. Το να πιστεύεις είναι να υποθέτεις, να μαντεύεις, να φαντάζεσαι. Δεν θέλω να πιστεύεις σε μένα, θέλω να πιστεύεις στον εαυτό σου. Θέλω να με νιώσεις μέσα σου, όταν φιλάς την αγαπημένη σου ή τον αγαπημένο σου, όταν βάζεις να κοιμηθεί το μικρό κοριτσάκι σου, όταν χαϊδεύεις το σκύλο σου, όταν κολυμπάς στη θάλασσα. Σταματήστε να με δοξάζετε. Τί είδους εγωμανής Θεός νομίζετε ότι είμαι; Έχω βαρεθεί να με δοξάζουν. Έχω κουραστεί να με ευχαριστούν. Νιώθετε ευγνώμονες; Αποδείξτε το, φροντίζοντας τον εαυτό σας, την υγεία σας, τις σχέσεις σας, τον κόσμο. Εκφράστε τη χαρά σας! Αυτός είναι ο τρόπος να με δοξάσετε. Σταματήστε να περιπλέκετε τα πράγματα και να επαναλαμβάνετε σαν παπαγάλοι, αυτό που έχετε διδάξει για μένα. Για ποιο λόγο χρειάζεστε περισσότερα θαύματα; Τόσες εξηγήσεις; Το μόνο σίγουρο, είναι ότι είστε εδώ, ότι είστε ζωντανοί, ότι αυτός ο κόσμος είναι γεμάτος θαύματα. Σπινόζα

του Deepak Goel

Όποτε ο Αϊνστάιν έδινε διαλέξεις σε πανεπιστήμια των Η.Π.Α., επαναλαμβανόταν η ίδια ερώτηση από τους φοιτητές:

Πιστεύετε στον Θεό;

Η απάντηση πάντοτε ήταν η ίδια: Πιστεύω στον Θεό της Σπινόζα.

Ο Μπαρούχ ντε Σπινόζα, ήταν Ολλανδός φιλόσοφος, που θεωρείται ένας από τους μεγάλους ορθολογιστές της Φιλοσοφίας του 17ου αιώνα, μαζί με τον Καρτέσιο.

Κατά τον Σπινόζα, ο Θεός θα έλεγε: Σταματήστε να προσεύχεστε. Αυτό που θέλω να κάνετε, είναι να βγείτε στον κόσμο και να απολαύσετε τη ζωή σας. Θέλω να τραγουδήσετε, να διασκεδάσετε και να απολαύσετε ό, τι έχω φτιάξει για σας.

Σταματήστε να πηγαίνετε σε κείνους τους σκοτεινούς, κρύους ναούς, που έχετε χτίσει, λέγοντας πως είναι το σπίτι μου. Το σπίτι μου είναι στα βουνά, στα δάση, στα ποτάμια, στις λίμνες, στις παραλίες. Εκεί ζω και εκεί εκφράζω την αγάπη μου για σας.

Σταμάτα να με κατηγορείς για την άθλια ζωή σου. Ποτέ δεν σας είπα ότι υπήρχε κάτι λάθος με σας ή ότι ήσασταν αμαρτωλοί, ή ότι η σεξουαλικότητά σας ήταν κάτι κακό.

Το σεξ είναι ένα δώρο, που σου έδωσα και με το οποίο μπορείς να εκφράσεις την αγάπη σου, την έκστασή σου, τη χαρά σου. Γι 'αυτό μην με κατηγορείτε, για ό, τι σας έκαναν να πιστέψετε.

Σταματήστε να διαβάζετε τις λεγόμενες ιερές γραφές, που δεν έχουν καμιά σχέση με μένα. Αν δεν μπορείς να με διαβάσεις σε μια ανατολή, σε ένα τοπίο, στο βλέμμα των φίλων σου, στα μάτια του γιου σου ... δεν θα με βρεις σε κανένα βιβλίο!

Σταμάτα να με ρωτάς, “θα μου πεις πώς να κάνω τη δουλειά μου”; Σταμάτα να με φοβάσαι. Δεν σε καταδικάζω, ούτε σε κρίνω, ούτε θυμώνω, ούτε ενοχλούμαι. Είμαι καθαρή αγάπη.

Σταματήστε να ζητάτε συγχώρεση, δεν υπάρχει τίποτα να συγχωρηθεί. Αν σε δημιούργησα ... σε γέμισα με πάθη, περιορισμούς, απολαύσεις, συναισθήματα, ανάγκες, ασυνέπειες ... ελεύθερη βούληση. Πώς μπορώ να σας κατηγορήσω αν ανταποκρίνεστε σε κάτι που έθεσα εντός σας; Πώς μπορώ να σε τιμωρήσω, για το ότι είσαι όπως είσαι, αν είμαι αυτός που σε έπλασε;

Πιστεύετε, ότι θα μπορούσα να δημιουργήσω ένα μέρος για να κάψω όλα τα παιδιά μου, που συμπεριφέρονται άσχημα για το υπόλοιπο της αιωνιότητας; Τι είδους θεός θα το έκανε αυτό;

Σεβαστείτε τους συνανθρώπους σας και μην κάνετε αυτό, που δεν θέλετε για τον εαυτό σας. Το μόνο που ζητώ, είναι να προσέχετε τη ζωή σας, η εγρήγορση να είναι οδηγός σας.

Αγαπημένε, αγαπημένη μου, αυτή η ζωή δεν είναι μια δοκιμασία, ούτε ένα βήμα στο δρόμο, ούτε μια πρόβα, ούτε ένα προοίμιο για τον παράδεισο. Αυτή η ζωή, είναι το μόνο πράγμα εδώ και τώρα και είναι το μόνο που χρειάζεστε.

Είσαι απόλυτα ελεύθερος· χωρίς βραβεία ή τιμωρίες, χωρίς αμαρτίες ή αρετές, κανένας δεν κουβαλά μεζούρα, κανένας δεν κρατά αρχείο. Είστε απολύτως ελεύθεροι να δημιουργήσετε στη ζωή σας.

Παράδεισος ή κόλαση. Δεν μπορώ να σας πω αν υπάρχει κάτι μετά από αυτήν τη ζωή, αλλά μπορώ να σας δώσω μια συμβουλή. Ζήστε σαν να μην υπάρχει. Σαν να είναι αυτή η μόνη ευκαιρία να απολαύσετε, να αγαπήσετε, να υπάρξετε. Έτσι, αν δεν υπάρχει τίποτα μετά, τότε θα απολαύσετε την ευκαιρία που σας έδωσα. Και αν υπάρχει, να είστε βέβαιοι, ότι δεν θα ρωτήσω αν φερθήκατε σωστά ή λάθος. Θα ρωτήσω: Σου άρεσε; Πέρασες καλά; Τι σας άρεσε περισσότερο; Τι έμαθες;

Σταματήστε να πιστεύετε σε μένα. Το να πιστεύεις είναι να υποθέτεις, να μαντεύεις, να φαντάζεσαι. Δεν θέλω να πιστεύεις σε μένα, θέλω να πιστεύεις στον εαυτό σου.

Θέλω να με νιώσεις μέσα σου, όταν φιλάς την αγαπημένη σου ή τον αγαπημένο σου, όταν βάζεις να κοιμηθεί το μικρό κοριτσάκι σου, όταν χαϊδεύεις το σκύλο σου, όταν κολυμπάς στη θάλασσα.

Σταματήστε να με δοξάζετε. Τί είδους εγωμανής Θεός νομίζετε ότι είμαι; Έχω βαρεθεί να με δοξάζουν. Έχω κουραστεί να με ευχαριστούν. Νιώθετε ευγνώμονες; Αποδείξτε το, φροντίζοντας τον εαυτό σας, την υγεία σας, τις σχέσεις σας, τον κόσμο. Εκφράστε τη χαρά σας! Αυτός είναι ο τρόπος να με δοξάσετε.

Σταματήστε να περιπλέκετε τα πράγματα και να επαναλαμβάνετε σαν παπαγάλοι, αυτό που έχετε διδάξει για μένα.

Για ποιο λόγο χρειάζεστε περισσότερα θαύματα; Τόσες εξηγήσεις; Το μόνο σίγουρο, είναι ότι είστε εδώ, ότι είστε ζωντανοί, ότι αυτός ο κόσμος είναι γεμάτος θαύματα.

Σπινόζα

 

 

Ο κ. Νίκος Δένδιας στην Άγκυρα...

 

Ομολογώ, πως ο Νίκος Δένδιας, είναι μάλλον ο συμπαθέστερος από τους υπουργούς της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Στην πρόσφατη “διερευνητική” συζήτηση που είχε ο Υπουργός Εξωτερικών της χώρας μας στην Άγκυρα, με τον Τούρκο ομόλογό του, πέραν των όσων ειπώθηκαν μεταξύ τους στην σκιά της δημοσιότητας, με αβρότητα ως προς τον Τσαβούσογλου, έθιξε πράγματα, που άλλες περιόδους, αποφεύγονταν η δημόσια αναφορά τους. Τα αποτελέσματα από την τοποθέτηση Δένδια, θα φανούν εν καιρώ...

Ο Δένδιας αναφέρθηκε και στην μειονότητα της Θράκης και στην Συνθήκη της Λοζάνης. Έχω την εντύπωση ότι ο υπουργός Εξωτερικών είναι ευφυής άνθρωπος και καταλήγω, πως ο τρόπος που αναφέρθηκε στη μειονότητα των Μουσουλμάνων Ελλήνων πολιτών, ήγαν χρέος “διατεταγμένης υπηρεσίας”!

Απέδειξε άλλη μια φορά πως η Ελλάδα ως κράτος, παραμένει δέσμια της εμμονής της, ότι στη χώρα δεν υπάρχουν μειονότητες εθνικές! Και ξαναβάζοντας την ταλαίπωρη Συνθήκη της Λοζάνης, κομμάτι της οποίας είναι η ελληνοτουρκική σύμβαση ανταλλαγής πληθυσμών, στο κρεβάτι του Προκρούστη, το 2021 προσπάθησε να πείσει σε μια ερμηνεία που ανήκει στις συνθήκες της δεκαετίας του 1920!

Η σύμβαση ανταλλαγής πληθυσμών, στο άρθρο 1, δεν αναφέρεται σε όλους τους Τούρκους υπηκόους ελληνικής εθνικής καταγωγής, αλλά μόνο σε όσους πρεσβεύουν το ελληνικό ορθόδοξο θρήσκευμα, δηλαδή στους Ελληνορθόδοξους Χριστιανούς. Έτσι έμειναν ανενόχλητοι στην Τουρκία ελληνικής καταγωγής Καθολικοί, κυρίως στη Σμύρνη, ενώ οι Πόντιοι Ευαγγελικοί, ιδίως από την Ορντού ή οι Ελληνόρρυθμοι Καθολικοί (Ουνίτες) από το Δαούδελι και τα γύρω χωριά της Ανατολικής Θράκης, κατέφυγαν στην Ελλάδα με τη θέλησή τους! Το άρθρο 2 της πιο πάνω σύμβασης, που αναφέρεται σε εκείνους που εξαιρούνταν από την ανταλλαγή, μιλά για Έλληνες, με παραπομπή στο προηγούμενο άρθρο, δηλαδή για Ελληνορθόδοξους κατά το θρήσκευμα και στη συνέχεια για Μουσουλμάνους της Δυτικής Θράκης.

Επομένως, η επίκληση του κ. Δένδια στην Συνθήκη της Λοζάνης για να “μαλώσει” την Τουρκία, που μιλά για Τούρκους στη Θράκη, δεν μπορεί να πείσει, παρά μόνο όσους αγνοούν τις ρυθμίσεις την σύμβασης ανταλλαγής πληθυσμών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας και κυρίως τις συνθήκες που επέβαλλαν την χρήση συγκεκριμένων ως προς τον προσδιορισμό των ανταλλάξιμων πληθυσμών και όσων εξαιρέθηκαν. Δυστυχώς, μάλλον η πλειοψηφία των Ελλήνων, ανεξαρτήτως κομματικής στράτευσης ή συμπάθειας, αγνοούν σχεδόν στο σύνολό της την Συνθήκη της Λοζάνης και σε ποιους αναφερόταν η σύμβαση ανταλλαγής. Λέω το παραπάνω, έχοντας υπόψη την ανακοίνωση του ΚΚΕ, μετά τη συνάντηση Δένδια και Τσαβούσογλου, που ανέφερε: “Η τουρκική κυβέρνηση επιμένει στην αμφισβήτηση της κυριαρχίας ελληνικών νησιών, στην αποστρατικοποίηση τους, στο χαρακτηρισμό της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης -όπως προβλέπει η Συνθήκη της Λοζάνης- ως τουρκικής και σε άλλες διεκδικήσεις”. Από άλλους έχει γίνει η παρατήρηση, ότι κάλλιστα, το παραπάνω απόσπασμα, θα μπορούσε να είναι ανακοίνωση της “Ελληνικής Λύσης”!

Η Ελλάδα, ποτέ δεν είχε μειονοτική πολιτική. Γιατί να το πράξει άλλωστε, αφού σαν στρουθοκάμηλος δεν παραδέχεται ότι υπάρχουν Έλληνες πολίτες, που διαφέρουν από την πλειονότητα, σε εθνοτικό ή γλωσσικό ή πολιτισμικό, ή θρησκευτικό επίπεδο. Περιορίζεται να αναγνωρίζει μόνο μια θρησκευτική μόνο μειονότητα, αυτήν των Μουσουλμάνων της Θράκης, επικαλούμενη συνεχώς σαν “μαστίχα” την Συνθήκη της Λοζάνης.

Με πολλή καθυστέρηση η Ελλάδα θέλει μάλλον να μιμηθεί τον μακαρίτη τον Τίτο, την εποχή που δημιούργησε την ομοσπονδιακή Γιουγκοσλαβία. Τότε ο Τίτο, τους Μουσουλμάνους της Βοσνίας Ερζεγοβίνης τους καθόρισε ως εθνότητα με τον προσδιορισμό “Μουσουλμάνοι”. Δεν ήταν θρησκευτικός προσδιορισμός, αλλά εθνικός, σε μια Γιουγκοσλαβία που όπως όλες οι χώρες του “υπαρκτού σοσιαλισμού” ήταν εχθρικές προς την θρησκεία!

Στην Ελλάδα οι Μουσουλμάνοι Έλληνες πολίτες της Θράκης αντιμετωπίστηκαν σαν μπαλάκι του πινγκ πονγκ.

Την δεκαετία του ’50 επί “εθνικόφρονος” στρατάρχη Παπάγου εμφανίστηκαν μεγάλοι έρωτες με την Τουρκία. Οι μειονοτικοί εξαναγκάσθηκαν να αυτοαποκαλούνται (!!!) Τούρκοι και όχι Μουσουλμάνοι, τα μειονοτικά σχολεία και άλλα ιδρύματα τουρκικά (βλ. νομοθετικά διατάγματα 2203/1952 και 3065/1954). Ένας “εθνικόφρων” και “τουρκοφάγος” υποστράτηγος ε.α., ο Γεώργιος Φεσσόπουλος, τελευταίος γενικός διοικητής Θράκης, με διαταγές του επέβαλλε την “τουρκοποίηση” της μουσουλμανικής μειονότητας!

Πριν από την δεκαετία του ’50, το 1927 ιδρύεται νόμιμα στην Ξάνθη σωματείο με την ονομασία “Οίκος της Τουρκικής Νεολαίας της Ξάνθης”, που το 1936 αλλάζει επωνυμία και είναι γνωστό μέχρι σήμερα, ως “Τουρκική Ένωση Ξάνθης”. Ο νομάρχης Ξάνθης το 1984 (επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ), επιτυγχάνει με δικαστική απόφαση την διάλυση του παραπάνω σωματείου γιατί έφερε στην επωνυμία του το επίθετο “τουρκική”!

Το 1972, η χούντα εκδίδει το νομοθετικό διάταγμα 1109/1972, με το οποίο οι Τούρκοι “εξαφανίζονται” από την Θράκη και κάθε χρήση του όρου “τουρκικός”, είναι απαγορευμένη. Παρόλα αυτά, στις 20 Δεκεμβρίου του 1968 υπογράφεται μεταξύ (χουντικής) Ελλάδος και Τουρκίας, το Ελληνοτουρκικό Μορφωτικό Πρωτόκολλο, στο οποίο γίνεται αναφορά, ότι στην μειονοτική εκπαίδευση η διδασκαλία των μαθημάτων θα γίνεται στην ελληνική και στην μειονοτική γλώσσα, που ως μειονοτική γλώσσα ορίζεται η τουρκική! Η βλακώδης τοποθέτηση της χούντας δυστυχώς επαναλήφθηκε με τις δημόσιες δηλώσεις περί μειονότητας του κ. Δένδια στην Άγκυρα....

Κατά τη γνώμη μου, ο μόνος πολιτικός ηγέτης, που θέλησε να αποκαταστήσει την απαράδεκτη αντιμετώπιση της Μειονότητας της Θράκης από το ελληνικό κράτος υπήρξε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, που όμως δεν “πρόκαμε” να κάνει πράγματα, γιατί ο “εθνικόφρων” υπουργός του, ο Αντώνης Σαμαράς, έριξε τη Νέα Δημοκρατία από κυβέρνηση της χώρας, ως γνωστό!

Η Ελλάδα, μέχρι σήμερα δεν θέλησε, σκόπιμα και συστηματικά, να ενσωματώσει τους Μουσουλμάνους της Θράκης, ανεξάρτητα από τον εθνοτικό προσδιορισμό τους, ως Τούρκοι ή Πομάκοι ή Ρομά, στην εθνική κοινωνία.

Η θρησκευτική μουσουλμανική κοινότητα στην Θράκη, όπως και στην Ρόδο και στην Κω, είναι υποχείρια του κράτους. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι θρησκευτικές κοινότητες διαθέτουν νομοθετικά κατοχυρωμένη διοικητική και διαχειριστική αυτονομία από το κράτος. Στην Ελλάδα, όλες οι θρησκευτικές κοινότητες διαθέτουν αυτονομία, η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι “κράτος εν κράτει”, ενώ η μουσουλμανική θρησκευτική κοινότητα είναι ανύπαρκτη!

Οι Μουφτήδες ή οι τοποτηρητές Μουφτειών είναι δημόσιοι υπάλληλοι! Οι Μουφτείες, που ελέγχουν τα τζαμιά και τους ιμάμηδες, με εξαίρεση εκείνους που ελέγχονται από το Diyanet, είναι περιφερειακές υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων! Ιμάμηδες μπορούν να είναι οι ιεροδιδάσκαλοι, που πληρώνονται από το κράτος και ελέγχονται από τον δημόσιο υπάλληλο που προΐσταται της Μουφτείας. Τώρα οι προϊστάμενοι είναι τοποτηρητές, ώστε με την παραμικρή ανυπακοή στον Γενικό Γραμματέα Θρησκευμάτων να απωλέσουν τον καλό μισθό, το υπηρεσιακό αυτοκίνητο και την ευχέρεια επίδειξης της χυδαίας εξουσίας τους...

Η Μειονότητα στη Θράκη έχει πληθυσμό, που μπορεί να αγγίζει και τις 140.000. Δεν υπάρχει Συμβολαιογράφος μουσουλμανικού θρησκεύματος, κι ας μην μιλήσουμε για δικαστή ή εισαγγελέα Μουσουλμάνο. Από τα Δωδεκάνησα αναδείχθηκε καθηγητής του Μετσοβείου Πολυτεχνείου, τώρα ομότιμος και δικαστική γραμματέας, τώρα συνταξιούχος! Από την Θράκη όμως, τίποτα! Το φάντασμα του Αβέρωφ, που εφεύρε τα διοικητικά μέτρα κατά των Μουσουλμάνων, σέρνεται στα υπουργεία των Αθηνών και υποβάλλει σε υπουργούς και παρατρεχάμενους, είτε είναι Νέα Δημοκρατία στην κυβέρνηση, είτε ΣΥΡΙΖΑ, είτε παλιότερα ΠΑΣΟΚ, ανομολόγητα σχέδια και σκοτεινά προγράμματα, ώστε οι μειονοτικοί Έλληνες πολίτες να αντιμετωπίζονται ως δυνάμει μέλη πέμπτης φάλαγγας, ακόμα και όταν επιδεικνύουν ανυποχώρητο συνταγματικό πατριωτισμό!

©ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΥΔΟΣ

19/04/2021

Ραμαζάνι και νηστεία

του Μητροπολίτη πρώην Βότρυος και Όρους Λιβάνου

Γεωργίου Khodr (Πατριαρχείο Αντιοχείας)

Δημόσιο ιφτάρ στο Κάιρο. Υπάρχουν αρκετές ομοιότητες, μεταξύ των χριστιανικών δείπνων, γνωστών ως αγάπες και του μουσουλμανικού ιφτάρ, την περίοδο του Ραμαζανιού.

Το 2009 ο σεβασμιότατος Μητροπολίτης Γεώργιος Khodr, του Πατριαρχείου Αντιοχείας, έγραψε ένα ζουμερό κείμενο, με αφορμή τη νηστεία του Ραμαζανιού.

Είναι μια ευλογημένη συγκυρία, που η Μεγάλη Σαρακοστή και η περίοδος του Ραμαζανιού, συμπίπτουν εφέτος. Τόλμησα λοιπόν να μεταφέρω ένα απόσπασμα του κειμένου του Σεβασμιότατου Ιεράρχη. Ο ίδιος, ως Άραβας νιώθει μεγάλη οικειότητα για τους ομοεθνείς του Μουσουλμάνους. Μάλλον το ίδιο θα ένιωθε και ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, που τόσο ο ίδιος, πριν αναχωρήσει από τον κόσμο, όσο και ο πατέρας του πρωτύτερα, κατείχαν αξίωμα στην αυλή των Ομεϋαδών Χαλιφών της Δαμασκού.

Η άφιξη του Ραμαζανιού είναι ευχάριστη για μένα, καθώς αυτόν τον μήνα οι Μουσουλμάνοι υπόκεινται σε μια πορεία καθάρσεως. Στο Ραμαζάνι, όσοι επιδεικνύουν ειλικρινή ευσέβεια λαμβάνουν υπεροχή από τον Κύριό τους. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι προσεγγίζουν περισσότερο στο βάθος της προσευχής, και με τις απαγγελίες των προσευχών αναζητούν εγγύτητα ενώπιον του ελεήμονος Θεού.

Αυτή η περίοδος, είναι μια ευκαιρία τέλειας μοναξιάς για την υποστήριξη της αλήθειας και της υπομονής. Όποτε αντέχετε την πείνα και τη δίψα σας υπομονετικά θα δεχόσαστε επίσης τους ανθρώπους, ειδικά εκείνους που πορεύονται στον ίδιο δρόμο με σας. Η νηστεία είναι ένα πνευματικό προσκύνημα, όχι στην Καάμπα της Μέκκας, αλλά στον Κύριο της Καάμπα, όπως είπε η αγία Ράμπια αλ Ανταουίγια. Πρόκειται για μια πνευματική άσκηση, που αναζητά το πρόσωπο του Θεού, και τίποτα άλλο....

Μόνο ο Θεός κρίνει τις καρδιές. Προσευχόμαστε ώστε ο Θεός να δώσει σε αυτούς, που ασκούνται επιφανειακά και από συνήθεια, βάθος στην ευσέβειά τους. Η Παρθένος Μαριάμ μας διδάσκει, ότι η νηστεία συνδέεται με τη σιωπή και την ηρεμία. Είπε: «Έχω στ’ αλήθεια υποσχεθεί στον Φιλεύσπλαχνο να νηστέψω αυτή τη μέρα και δεν θα μιλήσω σε κανέναν άνθρωπο» (Σούρα Μαριάμ [19]: 26). Με το παραπάνω εδάφιο του Κορανίου εκφράζεται η αλήθεια ενός ρητού που αναφέρει: Όποτε το άτομο νηστεύει από τον κόσμο όλους τους μήνες που ζει, αυτοί οι μήνες γίνονται μήνες νηστείας. Ολόκληρη η πορεία είναι ένα μονοπάτι συμπόνιας, όπως λέει αυτή η προσευχή: «Θεέ μου, όσοι νηστεύουν έχουν βγει κερδισμένοι, είμαστε αμαρτωλοί υπηρέτες Σου. Φανέρωσε την συμπόνια Σου για μας, δώσε μας από τη χάρη και την καλοσύνη Σου. Συγχώρεσέ μας με το έλεός Σου, Εσύ ο πλέον ελεήμων από τους ελεήμονες». Όποτε ισχύει αυτό για έναν άνθρωπο, ανοίγει ένα παράθυρο για τη Θεϊκή Αγάπη χωρίς αποκλεισμούς.

Στο Ευαγγέλιο η νηστεία είναι μια σύσταση, αλλά όχι μια θεϊκή εντολή. Σε διάφορα μέρη της Καινής Διαθήκης η νηστεία σχετίζεται με την προσευχή. Η νηστεία δεν είναι αποκομμένη από την προσευχή, αλλά μάλλον στηρίζει την προσευχή. Αυτή η παράδοση συνεχίστηκε στην Πρώτη Εκκλησία: Όπως διαβάζουμε στο Βιβλίο των Πράξεων, το Άγιο Πνεύμα απευθύνεται στην Εκκλησία της Αντιόχειας που τηρούσε νηστεία κατά την λειτουργική σύναξη (Πράξεις 13: 1-6). Στην πρώτη περίοδο της Εκκλησίας, δεν υπήρχε κανόνας για τα είδη τροφής, που θα έπρεπε να απέχουν οι άνθρωποι, αλλά ο Επιφάνιος της Κύπρου, τον 4ο αιώνα, μιλά για αποχή από κρέας και από παράγωγα προϊόντά του. Αναφέρει επίσης, για ένα γεύμα την ημέρα, και αυτό επιβεβαιώνεται στην εν Τρούλλω Οικουμενική Σύνοδο (692 μ.Χ.). Η στιγμή που μπορώ να υποθέσω, ότι λάμβαναν το γεύμα τους οι Χριστιανοί, ήταν μετά τις προσευχές του εσπερινού (του ηλιοβασιλέματος).

Οι Ορθόδοξοι έχουν τέσσερις νηστείες, εκτός από τις Τετάρτες και τις Παρασκευές και σε μερικές γιορτές. Ωστόσο, υπάρχει μία ιδιαίτερη ένταση στη σύνδεση της νηστείας και της προσευχής, στην περίοδο της Μεγάλης Σαρακοστής, που αποτελεί προετοιμασία για το Πάσχα. Η Σαρακοστή παραμένει η πιο σημαντική νηστεία, καθόσον σχετίζεται με την προσμονή της Μεγάλης Εβδομάδας ή Εβδομάδας των Παθών, που κορυφώνεται με την Ανάσταση, την «ἑορτή τῶν ἑορτῶν καί πανήγυρι τῶν πανηγύρεων». Όσον αφορά τη σημασία της Ανάστασης ή του Πάσχα, μπορούμε να πούμε, ότι κάθε σημαντική γιορτή πηγάζει από αυτήν.

Για τους Χριστιανούς και τους Μουσουλμάνους, η νηστεία είναι η εκζήτηση του προσώπου του Θεού, και αυτό προϋποθέτει μετάνοια.

Αν θέλουμε να μελετήσουμε τη νηστεία στην εποχή μας, καταλαβαίνουμε, ότι είναι μια διαμαρτυρία ενάντια στην υπερβολική χρήση τροφίμων που επικρατεί σ’ αυτήν την εποχή της κατανάλωσης. Είναι μια επιβεβαίωση των λέξεων του Χριστού: «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ὁ ἄνθρωπος» (Ματθαίος 4: 4). Ο άνθρωπος ζει πρώτα με το Λόγο του Θεού, και τα υπόλοιπα του δίνονται ως συμπλήρωμα.

Για την απόδοση στα ελληνικά

Γ. Δούδος