Thich Nhât Hanh : ’God is a lesbian...’

This is an excerpt from Dharma Talk given by Thich Nhat Hanh on July 20, 1998 in Plum Village, France.

Question : "Dear Thay, I feel very well and safe here in Plum Village, but there were times in my life when I experienced discrimination, so there is one question which really interests me. What does Buddhism say about homosexuality?"

Reply: "Discrimination is something that many of us know, and there were times when we wanted to cry out for justice. You might be tempted by violent means in order for injustice to be removed. There are very many of us who are seeking non-violent means in order to remove injustice and discrimination imposed on us. Sometimes those discriminating against us act in the name of God, of the truth. We may belong to the third world, or we may belong to a particular race, we may be people of color, we may be gay or lesbian, and we have been discriminated against for thousands of years. So how to work on it, how to liberate ourselves from the suffering of being a victim of discrimination and oppression? In Christianity it is said that God created everything, including man, and there is a distinction made between the creator and the creature. The creature is something created by God. When I look at a rose, a tulip, or a chrysanthemum, I know, I see, I think, that this flower is a creation of God. Because I have been practicing as a Buddhist, I know that between the creator and the created there must be some kind of link, otherwise creation would not be possible. So the chrysanthemum can say that God is a flower, and I agree, because there must be the element "flower" in God so that the flower could become a reality. So the flower has the right to say that God is a flower. The white person has the right to say that God is white, and the black person also has the right to say that God is black. In fact, if you go to Africa, you’ll see that the Virgin Mary is black. If you don’t make the statue of the Virgin Mary black, it does not inspire people. Because to us the black people, "black is beautiful," so a black person has the right to say that God is black, and in fact I also believe that God is black, but God is not only black, God is also white, God is also a flower. So when a lesbian thinks of her relationship with God, if she practices deeply, she can find out that God is also a lesbian. Otherwise how could you be there? God is a lesbian, that is what I think, and God is gay also. God is no less. God is a lesbian, but also a gay, a black a white, a chrysanthemum. It is because you don’t understand that, that you discriminate.

When you discriminate against the black or the white, or the flower, or the lesbian, you discriminate against God, which is the basic goodness in you. You create suffering all around you, and you create suffering within yourself, and it is delusion, ignorance, that is the basis of your action, your attitude of discrimination. If the people who are victims of discrimination practice looking deeply, they will say that I share the same wonderful relationship with God, I have no complex. Those who discriminate against me, do so because of their ignorance. "God, please forgive them, because they do not know what they are doing." If you reach that kind of insight, you will no longer get angry at that person who discriminates against you, and you might have compassion toward him or her. You will say: "He does not know what he is doing. He is creating a lot of suffering around him and within him. I will try to help him." So your heart opens like a flower and suffering is no longer there, you have no complex at all, and you turn to be a bodhisattva in helping the people who have been discriminating against you. That is the way I see it, out of my practice of looking deeply, so one day I made the statement that God is a lesbian, and this is my insight.

---

Source: Plumvillage.org

Ο ιός covid-19 και τα αδιέξοδα ενός απάνθρωπου καπιταλισμού

Ο δογματισμός, έχω την πεποίθηση ότι χαρακτηρίζει τους κάθε λογής ολοκληρωτισμούς, θρησκευτικούς, ιδεολογικούς-φιλοσοφικούς, πολιτικούς κ.ά.. Έτσι η δαιμονοποίηση του σοσιαλισμού, από τους συντηρητικούς ή φιλελεύθερους, όπως και η δαιμονοποίηση του καπιταλισμού από τους κάθε απόκλισης αριστερούς, μου φαίνεται αλλοπρόσαλλη εκδήλωση δογματισμού με αναμφίβολα ριζώματα ολοκληρωτισμού.

Ο καπιταλισμός, έχει επικρατήσει σχεδόν παντού, είτε απροκάλυπτα, είτε καλυμμένα, όπως λόγου χάρη συμβαίνει στην λεγόμενη Λαϊκή Κίνα. Ο καπιταλισμός, επιδιώκει το κέρδος, την ατομική ωφέλεια και μόνο, κάτι που πηγάζει από τον ανθρώπινο εγωτισμό, φαινόμενο που αποτελεί έκδηλη άρνηση της ταυτότητας του ανθρώπου ως κοινωνικής ή πολιτικής ύπαρξης, κατά την διατύπωση του Αριστοτέλη (Πολιτικά Α 1253a 1–5: “...ὁ ἄνθρωπος φύσει πολιτικὸν ζῷον, καὶ ὁ ἄπολις διὰ φύσιν καὶ οὐ διὰ τύχην ἤτοι φαῦλός ἐστιν, ἢ κρείττων ἢ ἄνθρωπος· ὥσπερ καὶ ὁ ὑφ’ Ὁμήρου λοιδορηθεὶς «ἀφρήτωρ ἀθέμιστος ἀνέστιος»[Ὅμηρ. Ἰλ. 9.63].”.

Από την βιομηχανική επανάσταση, που αποτελεί το σημείο εκδήλωσης του καπιταλισμού ως τις μέρες μας, ο καπιταλισμός έχει αλλάξει όψεις και έχει προσαρμοσθεί, με ικανοποιητική ευελιξία θα λέγαμε, σε εναλλασσόμενες κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες. Σήμερα υπάρχει το περιβάλλον μιας καθολικής παγκοσμιοποίησης, με ιδιαίτερα αισθητές συνέπειες στην απόλυτη απεξάρτηση της οικονομίας και των επιχειρήσεων από τους περιορισμούς των άλλοτε ισχυρότατων εθνικών κρατών. Ένα άλλο στοιχείο του καπιταλισμού της εποχής μας είναι η έντονη ανάπτυξη του καταναλωτισμού, που θα μπορούσε να θεωρηθεί φαινόμενο καταλυτικό των ταξικών διαφορών, αφού είναι αλήθεια πως επηρεάζει τόσο τον προλετάριο εργάτη, όσο και τον οικονομικά εύρωστο επιχειρηματία, που καρπούται αδηφάγα τις πρόνοιες του καπιταλισμού. Εκείνο όμως που διακρίνει το επίπεδο ανάπτυξης του καπιταλισμού της εποχής μας, είναι ο καπιταλισμός με κυρίαρχη επιβολή του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος (χρηματιστήρια-τράπεζες κ.ά.) στην κοινωνία και στην οικονομία με υπέρβαση των κρατικών συνόρων. Ο καπιταλισμός των τραπεζών έχει πετύχει να συσσωρεύει κέρδος, όχι από την υπεραξία της εργασίας, αλλά από την χωρίς ηθικές αναστολές απορρόφηση και έλεγχο του χρήματος που κυκλοφορεί. Το χρήμα που κυκλοφορεί μπορεί να προέρχεται από μεροκάματα και μισθούς εργατών και γενικότερα εργαζομένων, από καταθέσεις χάριν επενδύσεων σε ποικίλα τραπεζικά προϊόντα και από την ληστρική εκμετάλλευση δανειοληπτών, είτε πρόκειται για επιχειρηματίες, είτε για άτομα.

Οι τράπεζες στην Ελλάδα έχουν φανερώσει ένα όχι μόνον αδηφάγο προσωπείο, αλλά και ανάλγητο συγχρόνως. Τα στελέχη των τραπεζών, απόλυτα εναρμονισμένα με τις απαιτήσεις των τραπεζικών εταιριών, φαίνονται ως ανθρώπινα όντα με συνειδήσεις σε βαθειά κατάψυξη, δίχως ευαισθησίες, χωρίς την παραμικρή επαφή με ό,τι σημαίνει “αλληλεγγύη”! Δίπλα στις ελληνικές τράπεζες, που το κεφάλαιό τους έχει διασπαρεί μεταξύ διεθνών επενδυτών ήδη προ πολλού, έχουν εμφανιστεί τα περίφημα funds, που στα ελληνικά ονομάζονται εταιρίες διαχείρισης πιστώσεων και δανείων και έχουν σκοπό την είσπραξη των λεγόμενων “κόκκινων δανείων” επιχειρήσεων και ατόμων. Κι εδώ, δίπλα στις τράπεζες και στα funds, εμφανίζονται κατ’ όνομα δικηγόροι ή δικηγορικές εταιρίες, που λειτουργούν ως αδηφάγα και ανάλγητα αρπακτικά, με την αδικαιολόγητη ανοχή των δικηγορικών συλλόγων, ενώ κανονικά θα έπρεπε να τους αφαιρεθεί η ιδιότητα του δικηγόρου....

Η πανδημία του covid-19 έχει φανερώσει, ακόμα και μπροστά στα μάτια των πιο ένθερμων υποστηρικτών του νεοφιλελευθερισμού, τα αδιέξοδα του καπιταλισμού σε καιρούς τραπεζικής επικυριαρχίας, γιατί μπροστά στον θάνατο μία ανάγκη προβάλλει: Η ανάπτυξη στο έπακρο της Αλληλεγγύης των πολιτών και η μέγιστη κατά το δυνατό ενίσχυση των δημόσιων θεσμών αλληλεγγύης και πρόνοιας. Αλλά, ακόμα και σ’ αυτές τις συνθήκες, οι ελληνικές τράπεζες, που σε καιρούς οικονομικής κρίσης για να μην καταρρεύσουν, όπως είχε συμβεί στην Ισλανδία, δέχθηκαν χρήματα από το κοινωνικό σύνολο, μέσω του Δημοσίου, με την μορφή της ανακεφαλαιοποίησής τους, αρνούνται να σταθούν αλληλέγγυες σε πολίτες που για αντικειμενικούς λόγους και όχι σκόπιμα, μάλλον θα αντιμετωπίσουν προβλήματα ως προς την συνέπειά τους απέναντί τους για καταβολή ποσών από δανειακές συμβάσεις....

18/03/2020

ΚΡΑΥΓΗ ΟΡΓΗΣ...

“Ἕλληνες ἀεὶ παῖδές ἐστε, γέρων δὲ Ἕλλην οὐκ ἔστιν”

(Πλάτωνος, Τίμαιος 22b, έκδοση John Burnet, 1903)

Πριν πενήντα χρόνια, όταν ήμουν φοιτητής, διάβασα τα “Απομνημονεύματα” του Στρατηγού Μακρυγιάννη. Ένιωσα μια μπουνιά στο στομάχι, που δεν μπορώ να ξεχάσω. Ένα σωρό φωτοστέφανα “ηρώων” της Επανάστασης του ’21 είχαν θρυμματιστεί και σαν σκουπίδια είχαν σκορπίσει πέρα δώθε.

Χθες διάβασα την είδηση, πως υπογράφηκε μνημόνιο συνεργασίας, ανάμεσα σε Έλληνες και Τούρκους επιχειρηματίες, με τη συμμετοχή κρατικών αξιωματούχων και από τις δύο χώρες (https://www.ethnos.gr/oikonomia/92013_entasi-ston-ebro-mnimonio-synergasias-elladas-toyrkias-sti-thessaloniki). Το μνημόνιο υπογράφηκε στις 3 Μαρτίου στην Θεσσαλονίκη, μεταξύ του Συνδέσμου Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος και του Turkish-Greek Business Council, που έχει πρόεδρο τον ελληνικής ιθαγένειας επιχειρηματία Λεβέντ Σαδίκ. Ο Σαδίκ είναι άνθρωπος του καθεστώτος Ερντογάν, γιος του άλλοτε μέλους της ελληνικής Βουλής Αχμέτ Σαδίκ, που ο ρόλος του στην Θράκη, συχνά έχει θεωρηθεί όχι απλά σαν μια επιτυχημένη επιχειρηματική παρουσία....

Αν και είμαι εβδομήντα ενός χρόνων και ίσως θα έπρεπε να είμαι εξαιρετικά ψύχραιμος, ακόμα και απαθής, μπροστά στη δυσωδία της πολιτικής, εντούτοις, οργίζομαι και απογοητεύομαι ως έφηβος, που νιώθει να φεύγει το έδαφος κάτω απ’ τα πόδια του.

Την ώρα, που ο Ερντογάν εκβιάζει όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση με την ίσως πιο βρώμικη επίθεση κατά της Ελλάδος, αφού χρησιμοποιεί δύσμοιρους ανθρώπους για να πετύχει τους σκοπούς του. Την ίδια ώρα που νέοι, στρατιώτες και αστυνομικοί, έχουν σταλεί στα σύνορα, προφανώς με εντολές, ακόμα και χρήσης ακραίας βίας κατά προσφύγων από χώρες της Μέσης Ανατολής, που το καθεστώς Ερντογάν έχει μεταφέρει αναγκαστικά στην μεθόριο μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδος, θρασύτατα κτήνη Ελλήνων, που αυτοαποκαλούνται επιχειρηματίες, πολιτικοί και κρατικοί λειτουργοί, κοπρίζουν στα πρόσωπα αυτών των αστυνομικών και των στρατιωτικών, που τους έχουν επιβάλλει να “υπερασπιστούν” την πατρίδα, αφού το μόνο που τους νοιάζει είναι το κέρδος και η λατρεία του Μαμωνά.... Και στη συνέχεια αναρωτιέμαι: η ΕΥΠ και η Κρατική Ασφάλεια, δεν έχουν ενημερώσει τον υφυπουργό Εσωτερικών Θεόδωρο Καράογλου,τον Αλέξανδρο Αλεξιάδη, Σύμβουλο Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων Α’ του Υπουργείου Εξωτερικών και προϊστάμενο του Γραφείου Ο.Ε.Υ. Βόρειας Ελλάδας και τον Διδάκτορα Γιώργο Κωνσταντόπουλο, πρόεδρο του Σ.Ε.Β.Ε. για το ποιος είναι ο Λεβέντ Σαδίκ;

Αυτός ο τόπος, η Ελλάδα, μπορεί να υπάρχει στους χάρτες του κόσμου σαν κράτος, αλλά φαίνεται πως έχει πεθάνει απ’ τους ανθρώπους που αυτοποκαλούνται Έλληνες και τον δηλητηριάζουν με την παρουσία τους σε τούτα τα χώματα. Δεν ξέρω, αν κυβερνούσαν την Ελλάδα κάποιοι άλλοι, τί θα συνέβαινε στην τωρινή συγκυρία: από τη μια μεριά να υπάρχει ανασφάλεια στα ελληνοτουρκικά σύνορα και ένα σωρό μόνιμοι και κληρωτοί στρατιωτικοί, όπως και αστυνομικοί, να οφείλουν να βρωμίσουν τα χέρια τους με τα σκατά και από την άλλη κάποια κνώδαλα της κυβέρνησης και της καλής κοινωνίας και των κρατικών μηχανισμών να αποβλέπουν, χωρίς ντροπή, αυτές τις μέρες της έντασης και της κρίσης “στην ανάγκη ενίσχυσης των ελληνικών εξαγωγών μέσω της συνεργασίας ελληνικών και τούρκικων επιχειρήσεων”, αλλά δυστυχώς αυτά συμβαίνουν με κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας!

Αφού εδώ και αμέτρητους αιώνες ο κόσμος μοιράστηκε σε κράτη, είμαι αναγκασμένος να έχω ένα διαβατήριο και μια ταυτότητα, για να υπάρχω, όχι ως φυσικό πρόσωπο, αλλά γιατί έτσι προβλέπουν οι νόμοι. Αν η μάνα μου, που γεννήθηκε στην Τουρκία, δεν είχε μεταφερθεί ενόσω ήταν βρέφος στην Ελλάδα και αν ο πατέρας μου που είχε γεννηθεί στην Αίγυπτο, δεν είχε εγκαταλείψει την γενέθλια χώρα του για να εγκατασταθεί στην Ελλάδα, μπορεί να ήμουν Τούρκος ή Αιγύπτιος πολίτης! Το λέω αυτό, γιατί τελικά, εκείνο που έχει αξία, είναι να έχουμε συνείδηση πως είμαστε πολίτες του κόσμου, ενώ το τί αστυνομική ταυτότητα κρατάμε, συχνά είναι απόλυτα τυχαίο γεγονός. Κι ακόμα περισσότερο, το πιο σπουδαίο είναι να είμαστε άνθρωποι. Ιδιότητες, όπως “Έλληνας”, “Τούρκος”, “Βούλγαρος” είναι φτιασίδια, αρκετά συχνά πολύ τοξικά!

Σκέφτομαι να μοιραστώ, με ανθρώπους που νιώθω οικείους όσα τούτο το πρωινό του Σαββάτου των Ψυχών με ταλάνισαν, και να τους πω, ότι ως Έλληνας, μέτοχος κάποιων αξιών πολιτισμού και μιας όμορφης γλώσσας, αισθάνομαι πολύ ωραία, παραμένοντας παιδί, μη επιτρέποντας τα γηρατειά να με κατακτήσουν.

Γιώργος Δούδος

7 Μαρτίου 2020

... ὁ πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν...

... Ο Θεός υπάρχει μέσα σ’ όλα τα πλάσματα.

Ένας γκουρού είπε στο μαθητή του, “Ο Ίδιος ο Ράμα κατοικεί σ’ όλα τα σώματα”. Ο μαθητής ήταν άνθρωπος με μεγάλη πίστη. Μια μέρα ένας σκύλος άρπαξε ένα κομμάτι ψωμί από αυτόν και άρχισε να τρέχει. Αυτός έτρεξε πίσω από τον σκύλ, κρατώντας ένα δοχείο βούτυρο και φωνάζοντας ξανά και ξανά: “Ω Ράμα, σταμάτα λιγάκι. Το ψωμί σου είναι αβουτύρωτο”.

(Το Ευαγγέλιο του Σρι Ραμακρίσνα, έκδοση απόδοσης στην ελληνική γλώσσα ‘εκδόσεις Κονιδάρη’, σε μετάφραση Γιάννη Μανέττα, σ. 307)

"Πιστεύεται ότι τα σκυλιά μας περιμένουν στις πύλες του ουρανού και μόλις πεθάνουμε καθοδηγούν τις ψυχές μας. Γιορτάζουμε αυτόν τον ιδιαίτερο δεσμό αφοσίωσης, συμπόνιας και αφοσίωσης τιμώντας τα σκυλιά μας κάθε χρόνο την δική τους μέρα". Στον Ινδουϊσμό (Σανάτανα Ντάρμα) υπάρχει η Γιορτή των Σκυλιών, το Κουκούρ Τιχάρ (Kukur Tihar Diwali). Τον ίδιο σεβασμό για τους σκύλους τρέφουν και οι ακόλουθοι του Ζαρατούστρα.

Γεωργίου τοῦ Πτωχοῦ Οἱονεί Διαθήκη

Οἱ ρίζες μου κρατιοῦνται ζωντανές ἀπό τά νερά τοῦ ἱεροῦ Νείλου

κοντά στό δέλτα του, ἐκεῖ πού πλησιάζει τήν Μεσόγειο,

πρίν ἀφεθεῖ, ἀνυπεράσπιστος ἐρωμένος, στήν ἀγκαλιά της.

Ὅταν ἐγκαταλείψει ἡ ψυχή τό σῶμα μου,

τήν εὐλογημένη καί καλήν ἐκείνην ὣρα,

θέλω τή νεκρή πλέον σάρκα μου, νά τήν παραδώσετε στήν πυρά

ὣστε νά καθαρθεῖ πλήρως,

ἀπό τά στίγματα τῶν παθημάτων τοῦ ἐπιγείου βίου μου.

Καί ὃταν θά ἀπομείνει ἀπό τήν ὑλική μου ὑπόσταση

μιά χούφτα σκόνη

ἀφῆστε την, παρακαλῶ,

ἐκτεθειμένη στούς τέσσερις ἀνέμους καί στό γαλάζιο τῆς θάλασσας....

Μέ ἀφορμή τό πορτέτο ἑνός νέου ἐπί τῆς σαρκοφάγου του, πού βρέθηκε στό Φαγιούμ τῆς Αἰγύπτου.

4 Φεβρουαρίου τοῦ σωτηρίου ἔτους 2020 ἀπό τῆς Χριστοῦ γεννήσεως.

Η απώλεια ενός δικαίου. Ο Χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο...

Πριν λίγες μέρες, ξημερώματα Παρασκευής (Τζουμάα) της 23ης του μηνός Ραμπί’αλ Θάνι του έτους 1441 από Εγίρας, (20/12/2019), πέρασε στην παρουσία του Αγαπημένου του, ο Χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο. Επί τριάντα τρία χρόνια διακόνησε την Μουφτεία Κομοτηνής και τους Μουσουλμάνους της περιοχής. Αναγνωρίσθηκε ως σημαντικός Ουλεμά¹ από ισλαμικές χώρες και του αποδόθηκαν εξαιρετικές τιμές. Υπήρξε ο τελευταίος Μουφτής Κομοτηνής, ως το θέρος του 2018 που απολύθηκε από την θέση του, με απόφαση του τότε Υπουργού Παιδείας....

Αποδίδω στον Χαφούζ² Τζεμαλή Μέτσο, στον Μουφτή Κομοτηνής, το τίτλο προσφωνήσεως χαζρέτ³, γιατί πράγματι υπήρξε ένας άγιος και σοφός άνθρωπος του Θεού. Τον διέκρινε μια θαυμαστή ευρυχωρία πίστεως, σημείο, ότι η ύπαρξή του ήταν αφημένη στην Πνοή του Αγίου Πνεύματος (ar’ ruhu’l kudus).

Είχα την πολύτιμη ευκαιρία να γνωρίσω τον Χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή και να συνδεθώ πνευματικά μαζί του, επί πολλά χρόνια. Με αφορμή το πρόσωπο του σεβάσμιου Μουφτή Κομοτηνής επιτρέψτε μου να καταθέσω τα εξής, ως προσωπική μαρτυρία μου: Ο Θεός δεν ξεχωρίζει τους ανθρώπους του, όπως συνήθως κάνουμε εμείς, οι κοινοί θνητοί, ανάλογα με την ετικέτα της θρησκείας, του έθνους ή της καταγωγής, που τους αποδίδεται. Ο Θεός, γνωρίζει εκείνους που τον αγαπούν, τους δικαίους ενώπιόν Του και αγνοεί τις ιδιότητες που προσθέτουν οι άνθρωποι για να τους ξεχωρίσουν. Ο χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο είναι ένας αληθινός Άγιος και όπως συμβαίνει με τους αγίους ανθρώπους του Θεού, μετά την αναχώρησή τους από τον κόσμο των φαινομένων και των μορφών, καθώς δεν υφίστανται πλέον τους περιορισμούς του σώματος, ενδυναμώνονται με απροσδιόριστη σε μέγεθος και αγαθότητα δύναμη. Η αποκλειστικά πνευματική τους υπόσταση, είναι πλέον πλήρης δυνάμεως και χάριτος! Το πνεύμα του χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή έχει αποδεσμευθεί από τους εγκόσμιους περιορισμούς και έχει μεταμορφωθεί σε μπάρακα, σε ένθεο δώρο και ευλογία!

Ο χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο, υπήρξε μαθητής του χαζρέτ Χαφούζ Αλή Ρεσάτ, ενός σοφού και ενάρετου πνευματικού άνδρα, που βρήκε καταφύγιο στην Ελλάδα, μετά την επικράτηση του Κεμαλισμού στην Τουρκία και την βίαιη εναντίωση του καθεστώτος προς τις πνευματικές αξίες του Ισλάμ. Όπως ο Δάσκαλός του, έτσι και ο Χαφούζ Τζεμαλή, ιδίως όταν ανέλαβε την ευθύνη του Μουφτή Κομοτηνής, υπήρξε αντίθετος στην βλάσφημη εργαλειοποίηση της θρησκείας του Ισλάμ για την εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπιμοτήτων, από οπουδήποτε και αν προέρχονταν. Κυβερνητικοί αξιωματούχοι στην Αθήνα αναγνώριζαν το κύρος του Μουφτή Κομοτηνής. Υπήρξαν περισσότερες από μια περιπτώσεις, που η Αθήνα δεν προχώρησε στην επικύρωση σχεδίων νομοθετημάτων, που αφορούσαν την Μουσουλμανική Θρησκευτική Κοινότητα της Θράκης, διότι ο Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο είχε εκφράσει, χωρίς τυμπανοκρουσίες, την αντίθεσή του προς τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Δεν ήταν αρεστός στην Άγκυρα, που του είχε απαγορεύσει την είσοδο στην Τουρκία, ως persona non grata, διότι ο Χαφούζ Τζεμαλή θεωρούσε όλως διόλου ανίερο, το Ισλάμ, μια οικουμενική θρησκεία, να καταπέσει στην στάθμη του οργάνου άσκησης πολιτικής άλωσης συνειδήσεων των Μουσουλμάνων.

Ο χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο, υπήρξε μύστης του μπάτιν, όπως και του ζάχιρ, που είναι θησαυρισμένα στις σούρες του Κορανίου. Ο Χαφούζ Τζεμαλή δεν γνώριζε μόνον τους τύπους και τις προσιτές στους πάντες παραδόσεις που συγκροτούν το κέλυφος της θρησκείας του Ισλάμ, ήταν ο μύστης και των κεκρυμμένων του εσώτατου Ισλάμ. Ο χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο, υπήρξε ψυχαγωγός πολλών αναζητητών της Οδού της πραγμάτωσης του γνώθι σαυτόν και της ολοκλήρωσης του ανθρώπινου προσώπου, με στόχο να αγγίξει το θεοειδές αρχέτυπο του Ινσάν-ι Κιαμήλ! Για τούτο, αξιώθηκε να περιβάλλεται από μαθητές και μαθήτριες, Μουσουλμάνους και Χριστιανούς, που τους αγκάλιαζε με την τρυφερότητα της σοφίας του.

Το μόνο που με λυπεί καθώς γράφω αυτές τις σειρές, ως ελάχιστο μνημόσυνο, για τον χαζρέτ Χαφούζ Τζεμαλή Μέτσο, είναι ότι υπήρξαν αξιωματούχοι του κράτους, που ενώ τους δόθηκε η ευκαιρία να γευθούν ευλογίες από την επαφή τους με τον Μουφτή Κομοτηνής, απέδειξαν πως ήταν εντελώς ανώριμοι για κάτι τέτοιο. Απεναντίας, με την αμετροέπεια που τους διακρίνει, αποκάλυψαν την μωρία τους, λόγω της νομής της εξουσίας, και κατέδειξαν πως το κράτος, δεν διαθέτει ηθική, ούτε γνωρίζει να τιμά ανθρώπους που το αξίζουν!

©Γιώργος Δούδος

27/12/2019

1Ουλεμά ή Ουλάμα: Στο Ισλάμ, ο Ουλεμά ή Ουλάμα, είναι ο φύλακας, ο άνθρωπος που μεταδίδει και διερμηνεύει την θρησκευτική γνώση, συμπεριλαμβανομένης της ισλαμικής θεολογίας και του ιερού νόμου.

2Χαφούζ ή Χαφίζ: Ο Μουσουλμάνος που γνωρίζει από στήθους όλο το ιερό Κοράνιο.

3Χαζρέτ: Απόδοση στην οθωμανική και στην περσική γλώσσα της αραβικής λέξης hadhrat, που σημαίνει άγιος, ύψιστος κ.ά.. Σύμφωνα με την “Γραμματική Γραικικο-Τουρκική” του Δημητρίου Αλεξανδρίδου, στο λήμμα χαζρέτ, αναφέρονται τα εξής: “...τίτλος αποδιδόμενος εις τον θεόν, βασιλέα και άλλους... εξηγείται παρ’ ημίν διαφόρως, οίον ο ύψιστος, άγιος, παναγιώτατος...” (Δημητρίου Αλεξανδρίδου, Γραμματική Γραικικο-Τουρκική, Βιέννη 1812, σ. 131).

Προσλαλιά σε μια Βάπτιση!

Στην Βάπτιση

του Στέλιου Αύγουστουⁱ

Η Εκκλησία του Χριστού είναι μία Σύναξη Προσώπων, που κατά το Υπόδειγμα της Αγίας Τριάδος, καλούνται να βιώνουν ακατάπαυστα την μεταξύ τους αλληλοπεριχώρηση, ως κορυφαία φανέρωση της αγάπης.

Η Εκκλησία του Χριστού πραγματώνει εντός του ιστορικού χρόνου την Βασιλεία του Θεού, ως φανέρωση του αιώνιου Παρόντος του Θεού και όχι σαν άδηλη Ουτοπία...

Στην Εκκλησία του Χριστού υπάρχουν ο μικρός Στέλιος-Αύγουστος και η μανούλα του, η Σταυρούλα-Élodie, που τον αγάπησε πολύ, από την πρώτη στιγμή που τον ένιωσε στη μήτρα της, ως την ώρα που τον έφερε στον κόσμο και τον κράτησε στην αγκαλιά της!

Η Εκκλησία του Χριστού ιδρύθηκε την ημέρα της Πεντηκοστής, με την έκχυση του Αγίου Πνεύματος στους Αποστόλους, στην Μητέρα του Χριστού και σε όλους εκείνους, γυναίκες και άνδρες, που είχαν δεχθεί το Ευαγγέλιο του Φωτός και της Λύτρωσης. Έτσι, η Εκκλησία του Χριστού είναι μια Σύναξη που υπάρχει εν Ἁγίῳ Πνεύματι, που την οδηγεί, την εμπνέει και την πλημμυρίζει με την Χάρη Του.

Στην Εκκλησία του Χριστού, όλα όσα συμβαίνουν είναι απερινόητα για την ανθρώπινη λογική και απρόσιτα για την περίεργη παρατήρηση. Όπως την ημέρα της Πεντηκοστής στην Ιερουσαλήμ, η έκχυση του Παρακλήτου στους Μαθητές του Χριστού ήταν ένα μεγαλειώδες μυστήριο, ακατάληπτο για τους πολλούς, που προσπαθούν να εξηγήσουν τα πάντα με γμώμονα την λογική τους, έτσι και σήμερα και ως το τέλος της ιστορίας, η Εκκλησία θα πορεύεται ζώντας το μυστήριο, ως δωρεά του Αγίου Πνεύματος.

Τα μυστήρια εντός της Εκκλησίας, όπως είναι η Βάπτιση, το Χρίσμα, η Θεία Ευχαριστία, δεν είναι τελετές απόκρυφες, ούτε μυστικές. Απεναντίας είναι ιερές ακολουθίες που εξελίσσονται στο Φως του Χριστού, παραμένοντας όμως ακατανόητες για τους δέσμιους του ορθολογισμού. Μάλιστα, επειδή η Εκκλησία δεν είναι μια ρομαντική υπόθεση, περιορίζοντας το ενδιαφέρον της σε μεταφυσικές καταστάσεις, αγιάζει τους ανθρώπους με σάρκα και ψυχή, αλλά και την ύλη του κόσμου, γιατί το Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, είναι πανταχοῦ παρών, και τα πάντα πληρῶν. Έτσι, όταν η Εκκλησία τελεί τα μυστήριά της προς λύτρωση και σωτηρία των ανθρώπων, κάνει χρήση, ως σημείων της Χάριτος του Θεού πράγματα υλικά, παρμένα από την καθημερινότητά μας. Στο άγιο Βάπτισμα, το νερό είναι το σημείο της Χάριτος, στο Χρίσμα είναι το Άγιο Μύρο, που συντίθεται από την ανάμειξη λαδιού και ακόμη πενήντα επτά αρωματικών ελαίων, δρογών και φαρμακευτικών φυτών, ενώ στην Θεία Ευχαριστία είναι το Ψωμί και το Κρασί. Γιατί όπως έχει γράψει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, “...σέβων οὐ παύσομαι τήν ὓλην, δι᾿ἧς ἡ σωτηρία μου εἴργασται” (Δεν θα παύσω να σέβομαι την ύλη, γιατί η σωτηρία μου μέσω της ύλης έχει πραγματωθεί)¹.

Στην Εκκλησία της Ανατολής, η Βάπτιση γίνεται με κατάδυση του νεόφυτου Χριστιανού, τρεις φορές στο ευλογημένο νερό και τούτο είναι σημείο συμμετοχής του βαπτιζόμενου στον θάνατο του Χριστού. Η αντίστοιχη ανάδυσή του είναι το σημείο συμμετοχής του νέου Χριστιανού στην Ζωή ἐν Χριστῷ, δηλαδή, ότι γίνεται μέτοχος πλέον μιας νέας Ζωής, Χαράς και Πληρότητας, καθώς ενδύεται πια τον Χριστό στην υπόστασή του, όπως γράφει ο Απόστολος Παύλος και η Εκκλησία ψάλλει: “Ὃσοι εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε” (Επιστολή προς Γαλάτες 3:27)².

Μετά την Βάπτισή του και την σφράγισή του με την Δωρεά του Αγίου Πνεύματος, ευχόμαστε ο Στέλιος-Αύγουστος να ζει την Χαρά του Χριστού στη ζωή του και να πορεύεται, παρόλες τις δυσκολίες και ίσως και τις πίκρες, που όπως όλοι μας, θα συναντήσει, να μην χάσει την Χαρά της σημερινής μέρας....

Κλείνοντας θα ήθελα να προσφέρω ως παρακαταθήκη στον μικρούλη Στέλιο-Αύγουστο, τα τρυφερά λόγια, που είχε πει ο άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης: “Η ψυχή του Χριστιανού πρέπει να είναι λεπτή, να είναι ευαίσθητη, να είναι αισθηματική, να πετάει, όλο να πετάει, να ζει μες στα όνειρα. Να πετάει μες στ’ άπειρο, μες στ’ άστρα, μες στα μεγαλεία του Θεού...”. Ας είναι λοιπόν ο μικρός μας Στέλιος-Αύγουστος ευαίσθητος, με πλούσια αισθήματα και να μπορεί όλο και περισσότερο να πετάει και να ζει μες στα όνειρά του.

Γιώργος Δούδος

Ιούνιος 2019

1Πρώτος περί εικόνων λόγος, παρ. 6, P.G. XCIV, col.1245

2Ακολουθία του Αγίου Βαπτίσματος κατά την τάξη της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας.

iΗ Βάπτιση του Στέλιου Αυγούστου, γιου της Σταυρούλας-Élodie Πασχαλίδη και του Cedrik Mélado, εγγονού του Στέλιου και της Irène Πασχαλίδη, τελέσθηκε στην εκκλησία της Παναγίας στην Αγιάσο της Λέσβου στις 10 Αυγούστου 2019.

Η Επανάσταση του Ίλιντεν στην οθωμανική Μακεδονία και η Αμερικανική Γεωργική Σχολή της Θεσσαλονίκης

Τα “επίσημα” ιστορικά στοιχεία της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής της Θεσσαλονίκης, όπως τα παραθέτει, τουλάχιστον στο διαδίκτυο η ίδια η Σχολή, παραλείπουν προφανώς σκόπιμα τις παρακάτω ενδιαφέρουσες σελίδες από την ιστορία της, όσον αφορά τα πρώτα της βήματα το 1904.

Το 1894 ιδρύθηκε ένα Ευαγγελικό Ιεραποστολικό Εκπαιδευτικό Κέντρο στη Θεσσαλονίκη, υπό την διεύθυνση του Αμερικανού Δρ John Henry House.

Η επιλογή της Θεσσαλονίκης δικαιολογούνταν από το γεγονός, ότι ήταν το κέντρο της οικονομίας και των επικοινωνιών της εποχής, και επίσης, ήταν συνδεδεμένη με την μακεδονική και την ευρύτερη βαλκανική ενδοχώρα, μέσω τριών κύριων σιδηροδρομικών γραμμών. Αυτό το εκπαιδευτικό κέντρο, διατηρούσε μια ιδιαίτερη επαφή και συνεργασία με τους Μακεδόνες κρατούμενους στην οθωμανική φυλακή του Beas Kule (Λευκός Πύργος)....

Το 1904 ο Δρ House ίδρυσε ένα σχολείο γεωργίας και βιομηχανίας, σε έκταση κοντά στη Θεσσαλονίκη, που λειτουργεί με επιτυχία ως τις μέρες μας και είναι η Αμερικανική Γεωργική Σχολή (American Farm School). Οι πρώτοι μαθητές ήταν ορφανά παιδιά, που έχασαν τους γονείς τους κατά την Επανάσταση του Ilinden. Σκοπός του σχολείου ήταν να προωθήσει μεθόδους για την καλύτερη γεωργική παραγωγή μέσω της εφαρμογής της τότε σύγχρονης τεχνολογίας. Το σχολείο, είχε φέρει το πρώτο το τρακτέρ στα Βαλκάνια. Μέχρι την προσάρτηση της Θεσσαλονίκης στην Ελλάδα, το 1912, γλώσσα εκπαίδευσης ήταν η βουλγαρική.

Οι παραπάνω εξαιρετικά ενδιαφέρουσες πληροφορίες, αλιεύθηκαν από την εργασία της Ružica Cacanoska, με τίτλο: The Emergence and Development of Protestantism in Macedonia (Η Εμφάνιση και Ανάπτυξη του Προτεσταντισμού στην Μακεδονία), που δημοσιεύθηκε στην βρετανική επιστημονική επιθεώρηση Religion, State and Society, τόμος 29, Αριθ. 2, 2001 (σ. 117) και στον ιστότοπο της https://en.wikipedia.org/wiki/American_Farm_School.

ΜΙΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α. ΔΟΥΔΟΣ

ΝΟΜΙΚΟΣ

Προς

Την Ανεξάρτητη Αρχή ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ

Λ. Αλεξάνδρας 144

Αθήνα.

ΚΟΙΝ.:

1) Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους

Θηβών 196-198, 182 33 Άγιος Ιωάννης Ρέντης Αττική.

2) Τράπεζα Πειραιώς Α.Ε., διά του Καταστήματος 2210, Βασ. Όλγας Θεσσαλονίκη.

ΘΕΜΑ: Καταγγελία κατά της Τράπεζας Πειραιώς Α.Ε. για άρνηση τήρησης των διατάξεων του Κώδικα Δεοντολογίας, όπως ισχύει σήμερα, ως προς το ουσιαστικό περιεχόμενό τους και κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης της στην τρπεζική αγορά της Ελλάδος.

ΣΧΕΤ.: 1) Το υπό ημερομηνία 13.03.2019 έγγραφό μου προς την Ανεξάρτητη Αρχή ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ.

2) Το υπό ημερομηνία 28.05.2019 έγγραφό μου προς την Τράπεζα Πειραιώς Α.Ε., το οποίο έχω κοινοποιήσει προς την Ανεξάρτητη Αρχή ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ.

Νάουσα, 18 Ιουνίου 2019

Με το παραπάνω σχετικό ‘1’, όπως σας είναι γνωστό, είχα υποβάλλει αίτημα προς την Αρχή σας, προκειμένου να διαμεσολαβήσει έναντι της καταγγελομένης με το παρόν τραπεζικής επιχείρησης, για την ρύθμιση οφειλών μου, κατά τον Κώδικα Δεοντολογίας, διότι η καθ’ ης τράπεζα, με την εμμονή της να τηρηθεί η πρόταση ρύθμισης των οφειλών μου, που είχε προτείνει εξ αρχής, οδηγούσε την όλη προσπάθεια, σε ατελέσφορο αδιέξοδο.

Μετά παρεμβάσεις της Αρχής σας, υπέβαλλα προς την καταγγελομένη τράπεζα το παραπάνω σχετικό ‘2’, που σας έχω κοινοποιήσει.

Επιτρέψτε μου να σας ενημερώσω, όσον αφορά τις περαιτέρω εξελίξεις:

Την 10.06.2019 δέχθηκα τηλεφωνική κλήση από τον κ. Βασίλειο Τσιανάκα, υπάλληλο της Τράπεζας Πειραιώς (ατομικό τηλέφωνο εργασίας του 2316002783, Κατάστημα 2210 Θεσσαλονίκης), που χειρίζεται την υπόθεσή μου, στην οποία ανταποκρίθηκα την ίδια ημέρα και ώρα 11:11.

ΤΑΧ. Δ/ΝΣΗ: Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ 49, 546 46 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΗΛΕΚΤΡ. ΤΑΧ.: dharmaraksita@gmail.com

Ο κ. Τσιανάκας μου μετέφερε, ότι η τράπεζα εμμένει στην αρχική της πρόταση, και μετά την αποστολή του σχετικού ‘2’ προς αυτήν εκ μέρους μου. Ζήτησα από τον παραπάνω υπάλληλο το αρνητικό μήνυμα, επί του εγγράφου μου, που έλαβε και με αφορά, να το λάβω και εγώ εντύπως, και μου υποσχέθηκε ότι θα θέσει σχετικό ερώτημα προς την Νομική Υπηρεσία της εργότιδάς του, διότι κατ’ αρχήν αδυνατεί να ικανοποιήσει το αίτημά μου. Το εύλογο αίτημά μου δεν έχει ικανοποιηθεί ως τώρα.

Αξιότιμοι Κύριοι,

Ο όμιλος της Τράπεζας Πειραιώς Α.Ε. είναι ένας από τους μεγαλύτερους Ομίλους του χρηματοοικονομικού τομέα στον ελλαδικό χώρο.

Η Τράπεζα Πειραιώς A.E., όπως η ίδια ισχυρίζεται, μέσω του Κώδικα Δεοντολογίας, διατηρεί σταθερές τις αρχές και τις αξίες που διέπουν τη λειτουργία της από την ίδρυση της έως σήμερα. Πρωταρχικός στόχος της Τράπεζας, όπως διατείνεται, παραμένει η αξιοπιστία, η συνέπεια, οι αρχές που επιβάλλονται από τον νόμο ή την ηθική, όπως ακεραιότητα, εντιμότητα καθώς και η ταχύτητα στην τραπεζική εξυπηρέτηση.

Υπενθυμίζεται ότι θεμέλιο της Ενιαίας Αγοράς γενικότερα, αλλά και του τομέα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών ειδικότερα, είναι η καλή πίστη, τα συναλλακτικά χρηστά ήθη και η εμπιστοσύνη, που πρέπει να διέπει τις σχέσεις ανάμεσα στους συναλλασσόμενους και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

Συγκεκριμένα:

 Η Αρχή της Εμπιστοσύνης: Στα πλαίσια της απλής συναλλακτικής επαφής μεταξύ της τράπεζας και του πελάτη της, πυρήνας της συναλλακτικής σχέσης που αναπτύσσεται είναι η σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ των συμβαλλομένων µερών, σχέση που δικαιολογείται από τη δυνατότητα της τράπεζας να επεμβαίνει σε ουσιώδεις περιουσιακές υποθέσεις και να επηρεάζει την οικονομική υπόσταση του πελάτη της. Σημαντική συνέπεια του χαρακτήρα της σχέσης τράπεζας-πελάτη, ως σχέση εμπιστοσύνης είναι ότι προκύπτουν για την τράπεζα τόσο γενικής φύσεως υποχρεώσεις (παρεπόμενες υποχρεώσεις –Α.Κ. 288), όσο και ειδικής, οι οποίες έχουν τη βάση τους στη συγκεκριμένη, κατά περίπτωση, σχέση.

 Τα πιστωτικά ιδρύματα, πέρα από ιδιωτικές επιχειρήσεις διαμεσολάβησης στην κυκλοφορία του χρήματος, ασκούν παράλληλα και δημόσια λειτουργία (υπό την ευρεία έννοια του όρου), αφού η δραστηριότητά τους (χρηματοδότηση επιχειρήσεων και καταναλωτών) έχει καταρχήν ευεργετικές επιπτώσεις στην εθνική οικονομία (ΠΠρΑθ 2087/2004, ΕΕμπΔ∆ 2005.777, ΕφΑθ 2214/2001, ∆ΕΕ 2001.620). Η θέση αυτή επιβάλλει στις τράπεζες, μεταξύ άλλων, την υποχρέωση ομαλής και καλόπιστης συνεργασίας µε τους πελάτες τους.

Κατά το άρθρο 8 του ν. 2251/94 που θεσπίζει υποχρεώσεις πρόνοιας και ασφάλειας έναντι του καταναλωτικού κοινού, η παραβίαση των οποίων συνιστά και αδικοπραξία, ευθέως παράνομη προσβολή του δικαιώματος επί της προσωπικότητας ( ΑΚ 57,59).

Η δραστηριότητα της τράπεζας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη µε την υποχρέωση προστασίας των συμφερόντων των συναλλασσομένων μαζί της. Η υποχρέωση προστασίας αφορά στη λήψη µέτρων προστατευτικών των απόλυτων έννομων αγαθών αλλά και της περιουσίας του άλλου μέρους και αποτελεί απόρροια της συναλλακτικής πίστης, η οποία επιβάλλει την στάθμιση των αντιτιθέμενων συμφερόντων και επιτάσσει κάθε αντισυμβαλλόμενος να λαμβάνει υπόψιν του τα συμφέροντα του άλλου.

Το δικαίωμα να καταθέτουμε αιτήματα προς το πιστωτικό ίδρυμα που συνεργαζόμαστε και η έγκαιρη διεκπεραίωση των υποθέσεων μας, αποτελεί ένα από τα θεμελιώδη δικαιώματά μας ως πολιτών, το οποίο μάλιστα έχει κατοχυρωθεί από το Σύνταγμα της χώρας μας. Η συνταγματική κατοχυρωμένη προστασία της προσωπικότητας, σ’ ένα κράτος δικαίου, ενεργοποιείται αποτελεσματικά, όχι από την μόνον από αναγνώριση της αξίας του ανθρώπου, αόριστα, αλλά και της οικονομικής σημασίας του ανθρώπου ως καταναλωτή.

Ως απλός πολίτης, αλλά και ενεργό μέλος της κοινωνίας που ζω, έχω ανάγκη των υπηρεσιών εκείνων που θα διασφαλίζουν και θα εξυπηρετούν τα συμφέροντα μου. Συνάμα όμως και η επιβίωση του τραπεζικού συστήματος έχει ανάγκη, μιας κοινωνικά δίκαιης και τουλάχιστον αναπτυσσόμενης ατομικής και εθνικής οικονομίας.

Σκοπός των έγγραφων αιτημάτων μου προς την Τράπεζα, τα οποία έθεσα υπόψη σας, ήταν η εύρεση από κοινού συμφωνίας, ρύθμισης των δανειακών μου διευκολύνσεων που τηρώ στην Τράπεζα Πειραιώς Α.Ε.. Όπως γνωρίζετε, ένας κρίσιμος, αν όχι καθοριστικός, παράγοντας για την επιβίωση των ελληνικών νοικοκυριών, για την ανάταξη της ελληνικής οικονομίας και την διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, αποτελεί η διευθέτηση του ζητήματος των τραπεζικών δανείων. Σε αυτό το πλαίσιο και με αυτό το αίτημα πρέπει να αναζητηθεί λύση βιώσιμου και ουσιαστικού διεξόδου.

Κάθε πολίτης που συναλλάσσεται με τις Τράπεζες, έχει συγκεκριμένα δικαιώματα που ορίζονται ρητά από την Πράξη Διοικητή της ΤτΕ 2501/31-10-2002 και την Πράξη της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΤτΕ 42/30-05-2014 (ΦΕΚ Β΄1582/16-06-2014). Έτσι, οι Τράπεζες οφείλουν α) να παρέχουν έγγραφη ενημέρωση στους συναλλασσόμενους πελάτες τους και β) να ανταποκρίνονται έγκαιρα στις έντιμες και σύννομες αιτιάσεις των δανειοληπτών, όπως ορίζει ο Κώδικας Δεοντολογίας .

Επιπρόσθετα με την παρούσα, επιθυμώ να σας καταστήσω κοινωνό, ως Ανεξάρτητης Αρχής, των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζω και έθεσα υπόψη, δύο φορές ως τώρα, του παραπάνω πιστωτικού ιδρύματος ( συνημμένα επισυνάπτω ιατρική γνωμάτευση θεράποντα γιατρού μου). Παρόλο που θα μπορούσα να υιοθετήσω άλλες πρακτικές, λ.χ. να επικαλεσθώ την διάταξη του άρθρου 363 του Αστικού Κώδικα και να επιδιώξω την απαλλαγή μου από την οφειλή, λόγω της επιδείνωσης της υγείας μου, εντούτοις, επιμένω να βρεθεί μια λύση, που θα αποτελεί απόρροια διαλόγου με την καταγγελόμενη τράπεζα και ειλικρινούς επισκόπησης των οικονομικών δεδομένων μου ως δανειολήπτη.

Είναι γνωστό ότι η καταχρηστική άσκηση δικαιώματος δεν είναι ανεκτή κατά την ελληνική έννομη τάξη. Τούτο προβλέπεται ρητά από την διάταξη του άρθρου 25 παράγρ. 3 του Συντάγματος, αλλά και από το άρθρο 281 του Αστικού Κώδικα, όσον αφορά τις εν γένει ιδιωτικού δικαίου συναλλαγές. Επίσης, στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως είναι γνωστό, το δίκαιο κατά των περιορισμών του ανταγωνισμού, απαγορεύει σε επιχειρήσεις που έχουν μεγάλο μερίδιο στην αγορά, όπως χωρίς αμφιβολία συμβαίνει με την καταγγελόμενη τραπεζική επιχείρηση στην ελληνική αγορά, να καταχραστούν τη δεσπόζουσα θέση τους για να βλάψουν τους καταναλωτές.

Σύμφωνα με διατάξεις του νόμου 2251/1994 “Προστασία των Καταναλωτών”,

τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των καταναλωτών τελούν υπό την προστασία του Κράτους, ενώ το Κράτος μεριμνά ιδίως, για τα οικονομικά συμφέροντα των καταναλωτών.

Στα πλαίσια προφανώς του παραπάνω πλέγματος νόμων της εσωτερικής και της ενωσιακής-κοινοτικής έννομης τάξης, ζητήματα οφειλετών έναντι τραπεζών, που προέκυψαν μετά τις απρόβλεπτες συνέπειες της μακράς οικονομικής κρίσης που έχει πλήξει την ελληνική κοινωνία, έχει επιχειρηθεί να ρυθμιστούν με τον Κώδικα Δεοντολογίας, όπως ισχύει σήμερα, μετά την αναθεώρησή του, που τέθηκε σε ισχύ με την υπ’ αριθ. 195/1/29.07.2016 απόφαση της Επιτροπής Πιστωτικών και Ασφαλιστικών Θεμάτων της Τράπεζας της Ελλάδος.

Καταγγέλω με το παρόν την Τράπεζα Πειραιώς Α.Ε., διότι, τουλάχιστον στην υπόθεσή μου, από τη μια μεριά προφανώς καταχράται την δεσπόζουσα θέση που κατέχει στην ελληνική τραπεζική αγορά, ενώ από την άλλη, αρνείται εμμονικά, να εφαρμόσει κατ’ ουσίαν τους όρους του Κώδικα Δεοντολογίας, περιοριζόμενη στην προσχηματική τήρηση του τύπου που απαιτεί ο Κώδικας. Έτσι όμως καθιστά τον Κώδικα Δεοντολογίας “άχρηστη διακήρυξη αρχών”, ενεργώντας μη ανεκτά πέρα ως πέρα καταχρηστικά.

Πριν περαιώσω το έγγραφό μου, θα ήθελα να θέσω υπόψη σας και τα εξής:

Μολονότι θεωρώ ότι δεν έχει λήξει η διαδικασία κατά τον Κώδικα Δεοντολογίας, καθόσον με αφορά με την Τράπεζα Πειραιώς Α.Ε., εντούτοις η καταγγελόμενη συνεχίζει τις τηλεφωνικές οχλήσεις της σε βάρος μου και μάλιστα σε ώρες “κοινής ησυχίας” παραβιάζοντας τους στοιχειώδεις κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς, παραβιάζοντας βάναυσα όσα ορίζονται από την υπ’ αριθ. 1023/2/37-ια. Αστυνομικής Διάταξης αριθ. 3 (ΦΕΚ Β΄15/12.01.1996). Συγκεκριμένα: Την 10.06.19 και ώρα 14:56 δέχθηκα τηλεφωνική κλήση από τον αριθμό 6933812000, που ανήκει στην παραπάνω τράπεζα ή σε εισπρακτική εταιρία συμφερόντων της. Την 11.06.19 και ώρα 11:26 δέχθηκα τηλεφωνική κλήση από τον αριθμό 2103625219, που ανήκει στην παραπάνω τράπεζα. Την 12.06.19 και ώρα 16:04 δέχθηκα τηλεφωνική κλήση από τον αριθμό 2109859076, που ανήκει στην παραπάνω τράπεζα. Την 13.06.19 και ώρα 10:47 δέχθηκα τηλεφωνική κλήση από τον αριθμό 2310510408, που ανήκει στην παραπάνω τράπεζα.

Πέραν των ανωτέρω, η παραπάνω όχληση της 12.06.2019 καταδεικνύει την εκ μέρους της καταγγελόμενης τράπεζας παραβίαση του ωραρίου εργασίας των απασχολουμένων υπαλλήλων της, κάτι που συνιστά παράβαση νόμου και επέβαλλε την προσωρινή διακοπή λειτουργίας καταστήματος της Τράπεζας Πειραιώς Α.Ε. στην Θεσσαλονίκη (Βασ. Όλγας 201) επί τρεις ημέρες, από το Σώμα Επιθεωώρησης Εργασίας!

Με εξαιρετική τιμή

Γεώργιος Α. Δούδος